Πέμπτη, Δεκεμβρίου 20, 2007

It's Elementary - Pt. 1 of 9

Το 1996 γυρίστηκε ενα ντοκυμαντέρ με τον τίτλο It's Elementary μοιράστηκε στα σχολεία των ΗΠΑ και η επίδραση του ήταν καταλυτική. Δέκα χρόνια μετά παρακολουθείστε την ιστορία του BRANDON RICE τότε στο ακόλουθο άρθρο.

From ABCs to LGBT/by Tim Murphy, Advocate, 26/11/2007

The 1996 documentary It's Elementary showed teachers talking about gay people with their students. A decade later, its impact can be seen in classrooms, state laws, and the kids — now grown — who appeared in it

BRANDON RICE REMEMBERS the day 11 years ago when filmmakers came to his Madison, Wis., school and taped his fourth-grade teacher talking to his class about gay people. Among the topics: whether students were ever picked on for seeming gay.
"People say that I act like a girl," Rice said at the time.
"Because you're artistic and you dance a lot?" his teacher asked gently.
Today, Rice, 23, still dances a lot. The Madison Area Technical College photography and performing arts major began coming out in junior high, but he recalls that day in fourth grade as a turning point: "There wasn't a single person talking when she asked my question and the camera was on me," he recalls. "And everyone was like, 'Oh, wow, he's gay — I see it now.' Afterward people came up to me and apologized. It was a big weight off my shoulders."
That transformative moment was captured it's Elementary, a 1996 documentary by lesbian filmmakers Debra Chasnoff and Helen Cohen that showcased a then-small group of elementary and middle schools-in Madison, San Francisco, New York City, and Cambridge, Mass. — teaching students about LGBT people and the discrimination they face. The first look inside schools that dared such a curriculum, It's Elementary was wildly controversial at the time — Brent Bozell in the New York Post called it an affront to "common sense and decency" and "vomitous stuff" — but the film has since had a tremendous impact in American education. Ten-year anniversary screenings of the video, along with the brand-new follow-up, It's STILL Elementary, were held in New York City and San Francisco this October.

Despite the initial hoopla, It's Elementary was eventually distributed in thousands of schools nationwide and was "a tremendous catalyst for the discussion of LGBT issues in elementary-age education," says Eliza Byard, interim executive director of the Gay, Lesbian, and Straight Education Network. There are now some 3,600 gay-straight alliances in high schools nationwide, for example, up from 300 or so before the video's release.

It's Elementary wasn't entirely responsible for that increase, says Byard — the real spike occurred after the murder of Matthew Shepard — but the video provided a conversational starting point for many GSAs. It also was a "very important precursor," says Byard, to the passage in 10 states and the District of Columbia of safe-schools laws that deal directly with bullying based on sexual orientation (five of those states' laws cover gender identity and expression as well). The video is also shown in hundreds of teachers colleges, according to Virginia Casper, a faculty member at New York City's Bank Street College of Education and coauthor of Gay Parents, Straight Schools.

A decade ago, though, it was hard enough to find schools that did some form of LGBT education, let alone ones that would allow the filmmakers access. "There was enormous fear about the public knowing we were doing this," says Chasnoff. She adds that even "people in the gay community said, 'Don't make this film — it's the kiss of death for the gay rights movement.'"
Some of that resistance is captured in It's Elementary, such as when junior high student Elvira Castillo says she's torn between her private school's gay-is-OK message and her family's belief that homosexuality "is disgusting, a sin, nasty."

Castillo, who went on to Yale Law School, declined to comment for this story. Likewise, neither Bozell nor former U.S. senator Robert Smith, a New Hampshire Republican seen at the beginning of the video deriding in-school LGBT education as "trash," returned calls or e-mails. But Ed Vitagliano, research director for the antigay group American Family Association, says he feels that the battle to keep basic LGBT education out of schools has more or less been lost and that groups like his are now more focused on stopping same-sex marriage: "My hat is off to Debra Chasnoff," Vitagliano says of the documentary. "They've had tremendous success with it."

Not that there aren't still battles to fight. Earlier this year in Evesham Township, N.J., some parents demanded that schools stop screening another documentary by Chasnoff and Cohen — That's a Family! — because it includes same-sex parents. The school district agreed, despite a unanimous recommendation in support of the film from a panel of parents, teachers, and administrators.

Nevertheless, for many students It's Elementary remains a valuable affirmation of gay people. "It's so weird," says Rice about watching himself in the video now. "I want to reach in and give him a hug and say, 'It's OK — life gets better.' And it really has for me."

Παρασκευή, Νοεμβρίου 30, 2007

Εκστρατεία Συμβουλίου της Ευρώπης «Όλοι Διαφορετικοί – Όλοι Ίσοι»

Την άλλη Παρασκευή σημειώστε το ακόλουθο συνέδριο:

Εκστρατεία Συμβουλίου της Ευρώπης «Όλοι Διαφορετικοί – Όλοι Ίσοι»
Οργανωτική Επιτροπή: Μ. Πάσχου (πρόεδρος), Ν. Χατζητρύφων (αντιπρόεδρος), Ι. Νταγλαράκη (γραμματεία), Μ. ΧΧΧ (μέλος), Κ. Έβις (μέλος).
Διαχείριση: Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας (Ε.ΣΥ.Ν.)
πληροφορίες: ApodochiApokleismos@yahoo.gr

Αμφιθέατρο Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Τσιμισκή 103

Θεσσαλονίκη, 7 – 9 Δεκεμβρίου 2007


Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου

Έναρξη Συνεδρίου - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Προεδρείο: Μ. Πάσχου

1η Ενότητα: Θεωρητικά ζητήματα - Άτυπη εκπαίδευση Α'.

Προεδρείο: δρ Ελένη Παπαδοπούλου
Τσιρώνης Χ.
Κοινωνικός Αποκλεισμός και Κοινωνική Θεωρία .Ο ρόλος της μη-τυπικής Εκπαίδευσης στην υπέρβαση της περιθωριοποίησης και του αποκλεισμού στα σχολεία.

Θεοδωράκης Νικόλαος
Αποδοχή- Αποκλεισμός: Πως δυο λέξεις επηρεάζουν μια ζωή

Κρυωνά Ζελιάνα
Αποδοχή και ένταξη στης διαφορετικότητας στις εθελοντικές οργανώσεις νέων

Σακελλαρίδου Θεοδώρα
Βαλκανική κατασκήνωση νέων στελεχών των Χ.Α.Ν της Βαλκανικής



2η Ενότητα: Άτυπη Εκπαίδευση Β'

Προεδρείο: Χ. Τσιρώνης
Κεσίσογλου Γιώργος, Μαστορίδου Σταυρίνα
Πληθυσμοί Θρακιωτών στις Δυτικές Συνοικίες της Θεσσαλονίκης: προβληματισμοί για την παρέμβαση και την ενσωμάτωση με την άτυπη εκπαίδευση.

Παπαδοπούλου Ελένη
Ενεργητικές εκπαιδευτικές τεχνικές στη συμβουλευτική κρατουμένων: το παράδειγμα της φυλακής Διαβατών

Ράπαντα Χρυσή,
Ζουγκός Μανώλης
Άτυπη εκπαίδευση και ένταξη προσφύγων: η περίπτωση του Κέντρου Υποδοχής Θεσσαλονίκης

Τζαμπάζη Ευαγγελία


ΛΗΞΗ 1ης ημέρας

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου

3η Ενότητα: Τυπική εκπαίδευση - Ένταξη

Προεδρείο: Ε. Τρέσσου

Τσίρτογλου Π., Δέδες Φ., Ψαρουδάκης Στ.
Παρεμβάσεις για την πρόληψη του κοινωνικού αποκλεισμού στην εκπαίδευση

Καπουρκατσίδου Μαρία
Μια προσπάθεια άρσης του αποκλεισμού από το νηπιαγωγείο των παιδιών Ρομά προσχολικής ηλικίας στον Οικισμό Αγία Σοφία

Ασπρής Νίκος,
Μπαμπάνη Όλγα
Παιδική εργασία στους δρόμους της Θεσσαλονίκης

Κρομυάδου Χαρούλα
Η συμβολή των προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην εξίσωση των ανισοτήτων της εκπαίδευσης



4η Ενότητα: Τυπική Εκπαίδευση - Νέα ζητήματα / Νέα περιεχόμενα

Προεδρείο: Π. Τσίρτογλου
Φραγκουδάκη Άν.
Το πρόγραμμα για τη μεταρρύθμηση της εκπαίδευσης των παιδιών της μειονότητας της Θράκης

Χολέβα Νάσια
Εκπαιδευτικό Δράμα και διαφορετικότητα. Οι δράσεις του πανελλήνιου Δίκτυου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Κουκουνάρας Λιάγκης Μάριος
Θρησκευτική ετερότητα και θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα

Τρέσσου Ε.
Αντιρατσιστική μαθηματική εκπαίδευση: Δυνατότητες και προοπτικές

Μενίκη Βίλμα
Βιωματικές προσεγγίσεις στη διδακτική θεμάτων για την ετερότητα (αποδοχή της διαφορετικότητας και αρμονική συνύπαρξη)

Χατζητρύφων Νίκος,
Οδυσσέας Αναστασόπουλος
Για μια τεκμηριωμένη αντιμετώπιση της ομοφυλοφοβίας – αντιομοφυλοφιλίας. Ζητήματα παροχής αντίστοιχων μαθημάτων στα ΑΕΙ / ΑΤΕΙ.



5η Ενότητα: Τυπική Εκπαίδευση - Ένταξη Β'

Προεδρείο: Ν. Χολέβα

Κάγια Έβις
Το ζήτημα της εκπαίδευσης στην ελληνική μειονότητα και οι δίγλωσσοι μετανάστες μαθητές στα ελληνικά ιδιωτικά σχολεία στην Αλβανία

Φλώρου Μαρία
Αντιλήψεις ελλήνων γηγενών μαθητών για τους αλλοδαπούς και παλινοστούντες συμμαθητές τους: το παράδειγμα ενός διαπολιτισμικού σχολείου των δυτικών συνοικιών Θεσσαλονίκης

Λιάμπας Τάσος,
Τουρτούρας Χρήστος
Εκπαιδευτικός αποκλεισμός των παλινοστούντων και μεταναστών μαθητών/τριών στα Ενιαία Λύκεια και Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια του Ν. Θεσσαλονίκης


6η Ενότητα: Τυπική Εκπαίδευση - εκπαιδευτικές στρατηγικές

Προεδρείο: Τ. Λιάμπας
Παπαδοπούλου Ελένη Εμ.
Η υλοποίηση Ευρωπαϊκών εκπαιδευτικών προγραμμάτων στις σχολικές μονάδες ως διαδικασία ένταξης προσώπων και ιδεών στο χώρο της εκπαίδευσης

Μητακίδου Σούλα
Ενταξη ή αποκλεισμός; Ο ρόλος των εκπαιδευτικών

Κογκίδου Δ., Πλιόγκου Β.
«Τι περιμένεις; Παιδί χωρισμένων είναι !» - Μόνες-μητέρες / εκπαιδευτικοί μιλούν για την εκπαίδευση των παιδιών τους

Νικολοπούλου Βαρβάρα-Μαρία
Οι στάσεις των ειδικών παιδαγωγών που εργάζονται σε γενικά σχολεία απέναντι στην ένταξη: ακούγοντας τους δασκάλους από δύο Ευρωπαϊκές χώρες (Ελλάδα-Σκωτία)

Μαυροσκούφης Δημήτρης Κ.
Το άξενο παρόν ενός άφαντου παρελθόντος. Έλληνες εβραίοι και ιστορική μνήμη.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Προεδρείο: Κ. Μπαϊραμτάρης, Θ. Παπαζήση, Γ. Τσιάκαλος, Δ., Κογκίδου, Μ. Πάσχου, Ν. Χατζητρύφων


Δευτέρα, Νοεμβρίου 26, 2007

Εκδήλωση για την Παγκόσμια Μέρα κατά του Aids

Την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου, στις 20.00 η ώρα στα γραφεία της «Σύμπραξης Κατά της Ομοφυλοφοβίας»Φιλίππου 51, 1ος όροφος εκδήλωση αφιερωμένη στην «1 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια ημέρα κατά του aids» Ελάτε να γνωριστούμε και να συζητήσουμε.

Μεταξύ άλλων θα παρουσιαστεί μια έρευνα από την αποδελτίωση του αρχείου της Σύμπραξης που καλύπτει δέκα χρόνια (1996 -2006), για το τι έχει γραφτεί στον ελληνικό τύπο για το aids γενικά και σε σχέση με την ομοφυλοφιλία. Θα ακολουθήσει διάλογος και συζήτηση.
Για περισσότερες πληροφορίες:6999 249 000 (Σύμπραξη),
6934 94 99 91 Γιώργος Τσιτιρίδης (αρμόδιος εκδήλωσης)

Τρίτη, Νοεμβρίου 06, 2007

GayWorld.gr / Σύμπραξη Κατά της Ομοφυλοφοβίας : Εκπομπή «Άσπρο μαύρο»

Tην Παρασκευή 2/11 στις 00:30 (ημερολογιακά, Σάββατο 3/11) μεταδόθηκε από την ΕΤ3 η εκπομπή «Άσπρο Mαύρο», με θέμα το γάμο ατόμων του ίδιου φύλου. Η εκπομπή αυτή, με δύο παρουσιαστές και δύο ομάδες καλεσμένων, εξετάζει κάθε φορά ένα θέμα αναλύοντας την άποψη υπέρ του θέματος («άσπρο») και την άποψη εναντίον του θέματος («μαύρο»).

Υπέρ του «άσπρου» μίλησαν, αλφαβητικά, ο δημοσιογράφος και μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπίας του ΠΑΣΟΚ Γρηγόρης Βαλλιανάτος, ο καθηγητής ιατρικής ΑΠΘ και βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Τάσος Κουράκης, η καθηγήτρια του Τμήματος Νομικής ΑΠΘ Θεοφανώ Παπαζήση και το μέλος της Σύμπραξης Κατά της Ομοφυλοφοβίας Νίκος Χατζητρύφων, ενώ υπέρ του «μαύρου» μίλησε ο χριστιανός ορθόδοξος ιερέας Ιωάννης Νευροκόλπης, μια δικηγόρος και ένας δημοσιογράφος. Το κοινό που παρακολουθούσε, ανήκε τόσο στους υποστηρικτές όσο και στους πολέμιους. Επίσης σε βίντεο παρουσιάστηκαν οι τοποθετήσεις όσων κομμάτων θέλησαν να εκφράσουν άποψη, καθώς και η αρνητική τοποθέτηση του ιερέα Μεταλλινού και της παστόρισας της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας της Θεσσαλονίκης κας Ντοροτέας Βακάλη, η οποία ανέπτυξε στο σκεπτικό σύμφωνα με το οποίο η Εκκλησία της ευλογεί τα ομόφυλα ζευγάρια.

Από την πλευρά του «άσπρου» τονίστηκαν: η σύσταση οικογένειας ως ανθρώπινο δικαίωμα στη Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και στην ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη, η μη θρησκευτική διάσταση του πολιτικού γάμου, η κατάσταση των ομόφυλων ζευγαριών στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27, ενώ απορρίφθηκαν οι ενστάσεις εναντίον της ομογονεϊκότητας, με την παράθεση επιστημονικών ερευνών που αποδεικνύουν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ομόφυλες οικογένειες δεν έχουν καμιά υστέρηση, συγκριτικά προς αυτά που μεγαλώνουν σε ετερόφυλες οικογένειες.
Επίσης, το σκεπτικό που τάσσεται κατά του πολιτικού γάμου μεταξύ ομόφυλων ατόμων, επειδή δήθεν «η κοινωνία δεν είναι έτοιμη», καταρρίφθηκε με το επιχείρημα ότι η υλοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν αποτελεί θέμα πλειοψηφικής τοποθέτησης και υπενθυμίστηκε, ότι όταν το 1952 δόθηκε συνταγματικά το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και όταν το 1982 ψηφίστηκε νόμος για πολιτικό γάμο, καλώς δεν ρωτήθηκε η κοινωνία (με δημοψήφισμα ή με άλλο τρόπο), ενώ τότε μεγάλα κομμάτια της αντιτάσσονταν σ’ αυτές τις εξελίξεις.

Από την πλευρά του «μαύρου» ακούστηκαν οι γνωστές τρομαγμένες θέσεις περί μη ετοιμότητας της κοινωνίας, περί μη συμβατότητας της ομοφυλοφιλικής οικογένειας με τις ορθόδοξες χριστιανικές θέσεις, περί «αφύσικου». Θέσεις καθ' όλα σεβαστές (και καθ' όλα αναμενόμενες) πλην όμως καθόλου σωστές. Οι αντι-ομοφυλοφιλικές απόψεις (εκφρασμένες κυρίως από τον ορθόδοξο ιερέα) δεν εξέπεμπαν αγάπη για το ομοφυλόφιλο άτομο ούτε πρόθεση για προστασία της συντροφικότητας και αγάπης που βιώνει ένα ομόφυλο ζευγάρι.

Το σπουδαίο είναι ότι η χθεσινή εκπομπή είναι μια από τις λίγες, όπου η συζήτηση κρατήθηκε γενικά σε ένα πλαίσιο σοβαρής πληροφόρησης, λειτούργησε η δημοκρατική αρχή της ισηγορίας και δόθηκε η δυνατότητα στην πλευρά μας να απαντήσει με σαφήνεια στις αντι-ομοφυλοφιλικές θέσεις. Γι' αυτό το λόγο το GayWorld.gr και η Σύμπραξη Κατά της Ομοφυλοφοβίας επιθυμούν να ευχαριστήσουν την ΕΤ3 και τους συντελεστές της εκπομπής, και να ελπίσουν ότι αυτό το καλό παράδειγμα θα ακολουθήσουν ζώνες μεγαλύτερης ακροαματικότητας και άλλοι τηλεοπτικοί σταθμοί.

Εκ μέρους του GayWorld.gr, οι διαχειριστές, εκ μέρους της Σύμπραξης κατά της Ομοφυλοφοβίας, το Διοικητικό Συμβούλιο.

Πέμπτη, Οκτωβρίου 25, 2007

Εξετάσεις HIV στην αθάνατη Ελλάδα

Σας μεταφέρουμε αυτούσια την παρακάτω αληθινή ιστορία του Γιώργου Τσιτιρίδη όταν προσπάθησε να κάνεις εξετάσεις HIV σε κάποιο νοσοκομείο και όχι σε κάποιο ιδιωτικό μικροβιολογικό εργαστήριο...

"Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο για να μου πείτε και εσείς τις δικές σας εμπειρίες και απόψεις από τα κέντρα για εξετάσεις hiv αν έχετε πάει.
Εγώ λοιπόν κάθε χρόνο μια η και δύο φορές κάνω τις εξετάσεις για σεξουαλικός μεταδιδόμενες ασθένειες. Μέχρι τώρα έκανα τις εξετάσεις σε εξωτερικούς γιατρούς για να αποφύγω την ταλαιπωρία αλλά και για να τις πάρω αμέσως και να τελειώνω με σχετικά γρήγορες διαδικασίες. Αποφάσισα αυτή την φορά όμως να εμπιστευτώ τις πολυδιαφημισμένες υπηρεσίες του κράτους . Και γιατί όχι σκέφτηκα? Ας πάω να δω.
Παίρνω τηλέφωνο λοιπόν τον ΚΕΕΛ (Κέντρο Ελέγχου ειδικών λοιμώξεων) και με διαβεβαιώνουν ότι στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου κάθε μέρα μετά τις 10 η ώρα το πρωί κάνουν αυτήν την εξέταση. Πηγαίνω και εγώ λοιπόν την Παρασκευή και βρίσκομαι μπροστά στην σχολή. Μπαίνω μέσα και πουθενά δεν υπάρχει ένδειξη πινακίδα οδηγίες που πρέπει να πάω. Ρώτησα κάτι φοιτητές και μου υπέδειξαν μια πόρτα που δεν έγραφε τίποτα από έξω. Αναρωτήθηκα λοιπόν πως είναι δυνατόν να το βρει κανείς? Επίσης θα έχουν όλοι το δικό μου θάρρος να ρωτήσουν σε μια παρέα φοιτητές «Παρακαλώ που κάνουν εξετάσεις για το aids» η θα το βάλουν στα πόδια από φόβο?
Μετά από αυτές μου τις σκέψεις μπαίνω σε ένα χώρο όπου με ρωτάνε
«Τι θα θέλατε?»
«Να κάνω εξετάσεις για το hiv» απαντάω και συνειδητοποιώ ότι με κοιτάνε σαν να έχω χολέρα και επίσης βγαίνουν και από τα διπλανά γραφεία και με κοιτάζουν όλοι με περιέργεια .
Τελικά μου λένε ότι την εξέταση την κάνουν από Δευτέρα έως Τετάρτη 10 με 12!!!
Δηλαδή πρέπει κάποιος να μπορεί αυτές τις 3 μέρες και ανάμεσα σ αυτές τις 2 ώρες? Τις υπόλοιπες ώρες και μέρες τι κάνετε ? ρωτάω.
Να έρθετε την Δευτέρα μου λέει και μου κλείνει την πόρτα.
Φεύγω λοιπόν αποφασισμένος να μην πάω φυσικά ξανά στην Ιατρική σχολή για εξετάσεις.
Πηγαίνω στο ΙΚΑ να ρωτήσω και έκπληκτος βλέπω ότι υπάρχει τμήμα hiv και ηπατίτιδας.
Μπράβο αρχίζει και μ αρέσει το σύστημα υγείας μας . Τελικά κάναμε βήματα εξέλιξης σκέφτηκα.
Πάω λοιπόν εκεί και μου λέει η κύρια
«Πρέπει να έχετε παραπεμπτικό από χειρούργο η γαστρεντερολόγο»
«Μα προληπτικά θέλω να τις κάνω απλά»
«Δεν έχει σημασία μου λέει να πάτε να πάρετε χαρτί.»
«Και γιατί από αυτούς τους γιατρούς?»
«Γιατί αυτοί δίνουν μου λέει»
Είπα και γω να μην δώσω συνέχεια και πάω σε έναν γαστρεντερολόγο να τελειώνω αλλά εδώ αρχίζει το θέατρο του παραλόγου.
Του λέω ότι θέλω ένα χαρτί να κάνω εξετάσεις για το hiv
Έχετε ξανακάνει μου λέει ?
Φυσικά του λέω κάνω μια η δύο φορές το χρόνο.
Γιατί? μου λέει . Δεν χρειάζεται . Όταν κυνηγάς πολύ κάτι στο τέλος το παθαίνεις τρύπα τρύπα με την βελόνα θα στο κολλήσουν κάποια στιγμή!!!! . Μένω με το στόμα ανοιχτό.
Δεν κατάλαβα ? του λέω μετά από λίγο
Γιατί παιδί μου κάνεις μια φορά το χρόνο εξετάσεις ? μου λέει
Για προληπτικούς λόγους λέω
Αν ο καθένας για προληπτικούς λόγους έκανε κάθε χρόνο εξετάσεις θα είχαμε ουρές εδώ.
Όχι του λέω κάνετε λάθος θα είχαμε ευσυνείδητους πολίτες που θα πρόσεχαν για το γενικό καλό. Το υπουργείο και το ΚΕΕΛ λέει ότι πρέπει να κάνουμε μια φορά το χρόνο μην πω και παραπάνω.
Ναι μου λέει αλλά για ποιους το λέει ? Για τις ομάδες υψηλού κινδύνου
Και ποιος είστε εσείς που μπορείτε να κατηγοριοποιήσετε ποιος είναι ομάδα υψηλού κινδύνου και ποιος όχι ? του λέω
Εκεί μάσησε λίγο και λέει .. Να βρε παιδί μου αν αλλάζεις σύντροφο κάθε δεύτερη μέρα.
Ε ναι αλλάζω σύντροφο κάθε δεύτερη μέρα επειδή έτσι μου αρέσει του λέω .
Παθαίνει ένα σόκ ο γιατρός και λέει
Παίρνεις προφυλάξεις ?
Πάντα του λέω .
Ε τότε αγόρι μου δεν χρειάζεσαι τίποτα.
Φεύγω λοιπόν και για ακόμη μια φορά πάω σε ένα μικροβιολογικό κάνω τις εξετάσεις τις παίρνω και σε μια μέρα και όλα καλά.
Δηλαδή αν δεν πληρώσεις σ αυτήν την χώρα δεν μπορεί να γίνει η δουλειά σου και να σου φέρονται με αξιοπρέπεια?
Αυτοί οι ιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό δεν θα έπρεπε να κάνουν μαθήματα ενημέρωσης για το ρατσισμό και τρόπων καλής συμπεριφοράς? Το μόνο κριτήριο για να πάρει κανείς πτυχίο και να είναι καλός ιατρός και νοσοκόμος είναι να ξέρει να δίνει φάρμακα για την πίεση?
Ήθελα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου
Ευχαριστώ για την υπομονή σας"

Οι φορείς και εκπρόσωποι της ομοφυλοφιλικής κοινότητας έχουν ενημερωθεί. Μένει να δούμε αν υπάρξει κάποια κινητοποίηση ή διαμαρτυρία. Εμείς πάντως θα υποστηρίξουμε όπως μπορούμε στην προσπάθειά αυτή.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2007

Alan Turing

Στο άρθρο για τους 40 ήρωες της GLBT κοινότητας η Penguin Witch ανέφερε τον Alan Turing.
Τελικά αν δεν ήταν αυτός ίσως εμείς να μην είμασταν εδώ στα ιστολόγιά μας και να φιλοσοφούμε...

Θεωρείτε ο ιδρυτής της επιστήμης των υπολογιστών, ήταν μαθηματικός φιλόσοφος και ομοφυλόφιλος.

Μερικά ενδιαφέροντα links

Και μπείτε και στο ακόλουθο site http://www.glbthistorymonth.com/glbthistorymonth/2006/video.cfm?LeaderID=27 για να δείτε και το σχετικό video

Τετάρτη, Οκτωβρίου 17, 2007

Πίσω στο χρόνο The Puppy Episode 1997]

Η πρώτη ηρωίδα του περιοδικού Advocate στο άρθρο για τους 40 ήρωες της GLBT κοινότητας ήταν η Ellen Degeneres. Το επεισόδιο στο οποίο αποκάλυψε την ταυτότητά της ως Ellen Morgan ήταν το The Puppy episode…

Τρίτη, Οκτωβρίου 16, 2007

Οι 40 ήρωες της GLBT κονότητας

σύμφωνα με το περιοδικό Advocate τχ 25/9/2007. Ακολουθεί στα αγγλικά το άρθρο:

When we asked you to sift through a list of 100 notable politicians, artists, activists, and thinkers to choose 40 of your favorite gay heroes, we knew it wouldn't be easy. Our criteria: A hero had to be entirely out. And more than just being supremely talented or superbly competent, he or she had to have contributed significantly to our LGBT lives. Yet, even with the limits, picking just 40 hardly seemed possible. Bravo, Advocate readers. Here are your best and brightest…

1 Ellen DeGeneres
Yep, she's your #1 hero. Ten years after she outed herself-and her sitcom character-Ellen DeGeneres is on top of the world. She's happily partnered. She's wealthy. She's hosted the Oscars. And five days a week, she shows millions of straight TV fans that being gay is no big deal. What other LGBT figure of the past 40 years-has made a more spectacular mark on the world?
But that certainly isn't the only reason Advocate readers voted her our biggest hero of the past 40 years. DeGeneres also exemplifies the classic hero's journey of mythology--a call to adventure, followed by a road of trials, and then a triumphant return to ordinary life. We love tales of people who take big risks, go through hard times, then brush themselves off and emerge better and brighter than ever. And that's Ellen for you.
In 1997, at age 39, she just couldn't breathe in the closet anymore, so she took a big gulp of fresh air and acknowledged what everyone already suspected: She likes girls. Television stars just didn't admit such things then. As newly out T.R. Knight said when he was a guest on Ellen's show a decade later, "It just made all the difference… It meant so much." She was a pioneer, and pioneers make things a little less scary for everyone following in their paths.
Ellen's own path turned rocky after the brilliant "Puppy Episode," in which her TV character Ellen Morgan came out. Before long Ellen was canceled, her relationship with mercurial Anne Heche ended in a blaze of weirdness, and her next sitcom, The Ellen Show, flopped. Ellen herself tells The Advocate that she went through a period of being "upset and torn and bitter," feeling that she'd "lost everything."
But like the mythical phoenix, she rose from the ashes. She earned kudos for tastefully hosting the Emmy Awards right after 9/11. Then a little movie called Finding Nemo reminded the world how gifted she really is. In 2003, when DeGeneres launched her talkfest--officially titled The Ellen DeGeneres Show but, like every other show she's been involved with, known simply as Ellen--an essential truth emerged: People didn't want Ellen to be somebody else. They loved her. Nine Emmys later, they still do.
Some of us might complain that Ellen doesn't play up gayness more on her talk show, but maybe we're just impossible to please. After all, some of us complained that Ellen became too gay. Fact is, the Ellen of 2007 doesn't hide who she is: She's very open about her relationship with Portia de Rossi, she still dresses in dyke-next-door chic, and she represents for the community. "I think I represent honesty," Ellen says, "and I'm proud to represent that."
Ellen took the risk; Ellen took the heat. And now her daily unapologetic presence as a lesbian on TV normalizes gayness for Middle America--a huge feat.
"I'm sure there were those who weren't so famous who did a lot of great work," she says of the gay heroes of the past 40 years. "So I really am touched. It's a huge compliment."

2 Barney Frank
Barney Frank has spent more than 25 years in Congress, and he shows no signs of slowing down. After coming out publicly in 1987, Frank has been reelected by the fourth district of Massachusetts in every term since. "I think by being honest about who we are--coming out to friends, relatives, teammates, customers, students, teachers--we have helped America understand a major fact: Most Americans were not homophobic but thought they were supposed to be," he explained to The Advocate in 2004.
Frank is at the forefront of gay issues in the House of Representatives (he consistently receives a perfect 100 score from the Human Rights Campaign), where he continues to advance the position of LGBT people everywhere. "By now we not only have millions of openly gay, lesbian, and bisexual people, we also have tens of millions of relatives and friends of gay people," he said during an interview in 2000. "When someone comes out to his or her parents, the parents may not in every case be ready to become a gay rights supporter. But they sure as hell don't want some politician calling their kid an asshole."

3 Harvey Milk
Though an assassin cut his life short, Harvey Milk packed 48 years with enough accomplishments to last many lifetimes. Born in Woodmere, N.Y., in 1930, Milk joined the Navy during the Korean War, worked on Wall Street during the 1960s, and eventually became involved with two iconic Broadway shows: Jesus Christ Superstar and Hair. He settled in San Francisco permanently in 1972. And Milk's potent combination of charm and grassroots activism won him the nickname "the Mayor of Castro Street."
After two failed attempts, Milk was elected to the San Francisco board of supervisors in 1977, making him the first openly gay man to win public office in a major U.S. city. But Milk served only 11 months in office before vengeful former supervisor Dan White gunned down him and Mayor George Moscone.
"There was a bullet hole through Harvey," Dianne Feinstein told The Advocate in 1998, describing her discovery of the scene. "I put my finger on his wrist to try to get a pulse. I knew he was dead. It was a terrible, terrible moment." Though today, his story continues to touch people worldwide. Says Feinstein: "His homosexuality gave him an insight into the scars which all oppressed people wear. He believed that no sacrifice was too great a price to pay for the cause of human rights."

4 Matthew Shepard
What was it about Matthew Shepard's 1998 slaying that galvanized an entire nation? Even Shepard's mother, Judy, couldn't put her finger on it when she spoke to us the following year. "There have been so many other people who have been attacked and killed, and for some reason, this time everything came together and took everybody's attention," she said. "He was just a kid who liked everything. He wasn't different from anybody. And I think it was just so easily identifiable for everyone, gays and straights alike."
Perhaps that's why, after Shepard was savagely beaten and left to die in a remote spot outside Laramie, Wyo., he became a cultural touchstone in the long battle for gay equality. The death of this unassuming college student made the cover of Time magazine and the front page of The New York Times, inspired countless artistic responses (including the acclaimed play The Laramie Project), and renewed attention on national hate-crime laws. Speaking at the trial of his son's killers, Shepard's father, Dennis, acknowledged that impact: "My son Matthew paid a terrible price to open the eyes of all of us who live in Wyoming, the United States, and the world to the unjust and unnecessary fears, discrimination, and intolerance that members of the gay community face every day."

5 Melissa Etheridge
"I'm sort of a gay success story, a very inspirational one," Melissa Etheridge said in 1996, shortly after being named The Advocate's 1995 Person of the Year. "What happened to me is exactly the opposite of what closeted people fear: They think they'll lose everything if they come out. This did not happen to me at all. In fact, everything came back tenfold."
Tenfold might be conservative when you consider that this Grammy-winning rocker famously came out as a lesbian during President Bill Clinton's inaugural ball, then went on to see two subsequent albums (Yes I Am and Your Little Secret) hit multiplatinum highs. And when then-partner Julie Cypher gave birth to two children in the late 1990s, Etheridge became perhaps the world's most visible lesbian parent, appearing on the cover of Rolling Stone with her extended family.
Even through tough times, Etheridge has proved an inspiration. After struggling with breast cancer in 2004, Etheridge showed up bald from chemotherapy at the Grammy Awards and belted out a defiant rendition of "Piece of My Heart." And though Cypher and Etheridge eventually split, the singer went on to exchange vows with actress Tammy Lynn Michaels, who added twins to their famous family last year. She may have started as our little secret; now she's anything but.

6 Billie Jean King
Legends don't come swifter--or more decorated--than tennis player Billie Jean King. The winner of 20 Wimbledon titles and 39 Grand Slam titles, including 13 U.S. Open wins, she may be most remembered for one game in particular: her 1973 win against Bobby Riggs in a televised "Battle of the Sexes." The victory inspired women everywhere, but then King had always been a trailblazing feminist; she helped to organize both the Virginia Slims Tour--the first pro tennis tour for women--and the Women's Tennis Association, where she was the president from 1973 to 1975 and 1980 to 1981.
While those accomplishments took a lot of planning, King's coming-out was definitely not by design. She was pushed out when her ex-lover, Marilyn Barnett, filed a palimony suit against the then-married tennis champion in 1981. While King acknowledged the affair and eventually divorced her husband, she wouldn't publicly come out as a lesbian for 17 more years. "Each person's circumstances are unique, so I think it's impossible to judge whether another person should come out," she told The Advocate in 1998. "You just hope they will on their own time and their own terms. And, hopefully, we'll make the world a safer place so young people will feel safe to deal with their sexuality and whatever else."

7 Harvey Fierstein
Harvey Fierstein is made of things inimitable (that distinctive gravelly voice), incredible (his award-winning plays and performances), and indisputable (his contribution to gay culture). Fierstein first won popular acclaim in 1983 for writing and starring in his play Torch Song Trilogy. The play won two Tonys, for Best Play and Best Actor, and in 1988 was adapted into a film.
Torch Song was just one of three productions that would garner Tony awards for Fierstein. The actor, who had appeared in New York City drag shows in the early 1970s, channeled that energy into his book for La Cage aux Folles (1983) and his full-figured performance as housewife Edna Turnblad in the musical Hairspray (2002). Other works include countless film roles and a Humanitas Prize for his book-turned-HBO special, The Sissy Duckling. However, his most significant role may be his tireless support of LGBT causes, both through activism and performance.
In 2004, we talked to Fierstein about his writing, which some gay critics find overly conventional. "Edmund White wrote a piece attacking me--you know, 'This is not what gay people are like,'" said Fierstein. "I could've sworn that the idea of being gay is the idea of having all the choices. The idea of living your life to the fullest is that I can say 'I want this' or 'I want that.'"

8 Elton John
Elton John is the sort of massive pop icon who doesn't need a last name--after all, that first name says so much. It suggests a playful attitude, a pair of kooky glasses, or a sequin-studded jacket. It instantly conjures one of his more than 50 Top 40 hits. For gay audiences, though, Elton is arguably the most famous gay man in the world.
After coming out as bisexual in a 1976 interview in Rolling Stone, John weathered drugs, drink, and a short-lived marriage to Renate Blauel in 1984. Throughout, John continued to bring gay-related issues to a national audience. His highly visible friendship with Ryan White, the teenager who contracted AIDS through a blood transfusion, attracted headlines. Two years after White's death in 1990, John established the Elton John AIDS Foundation, which has raised tens of millions of dollars for AIDS research.
In 2005, John wed longtime companion David Furnish in star-studded media event.
Though John sometimes clashes with the gay community (remember when he performed a duet with Eminem at the 2001 Grammy Awards?), he's earned his title as a gay elder statesman. Is there anything left for Elton to do? Perhaps--after all, he's the only living person in our Top 10 list who has yet to sit down for an interview with The Advocate.

9 Margarethe Cammermeyer
"Why should we be good enough to be cannon fodder but not good enough to serve at home?" That's the question Margarethe Cammermeyer put to The Advocate in 2001, and few are better qualified to ask. Twelve years earlier, as a colonel in the Washington State National Guard, she became the highest-ranking official in the U.S. military to come out of the closet while still in service. The result was an honorable discharge, a decision Cammermeyer fought until a federal judge ruled that the ban on gays and lesbians in the military was unconstitutional and reinstated her.
Now retired, Cammermeyer--whose case was immortalized in the TV-movie Serving in Silence, starring Glenn Close--continues to speak out against the military's "don't ask, don't tell" policy, which became a formal policy after her own discharge. "Imagine if every gay military person said, 'If I can't be open, I'm out of here--send the straight people to war, and I'll stay home and go to gay pride parades,'" she said to us in that 2001 interview. "Now is a good time to leave the military--the very time we are needed most. The impact would be phenomenal. Maybe then we'd get rid of this stupid, half-assed law."

10 Rosie O'Donnell
It seems hard to believe in the wake of this past year, but when Rosie O'Donnell came out of the closet in 2002, many critics sniped that it was too little, too late. "There were many people who said to me, 'Famous or not, why don't you come out?' and I always said, "I'm out enough,' because I never pretended to have a boyfriend," she told us in 2003, after being named our Person of the Year. "My crush on Tom Cruise is real--I never said I wanted to have sex with him. It stunned me when, after the Diane Sawyer interview, they did a focus group and it said 60% of people didn't know."
If they didn't then, they do now. O'Donnell came out during the last two months of her megahit chat show, but she was out from the start on The View, the daytime talker that added her to its cast in 2006. Her outspoken nature gave the show a ratings boost and a huge dose of water-cooler buzz, but it also provided Americans with a lesbian parent whose constant visibility worked wonders. O'Donnell left the show in May 2007, and speculation about her next major move continues; in the meantime, she updates her headline-making blog regularly and continues her work with R Family Vacations, her travel company aimed at gays and lesbians.
Whatever O'Donnell does next, it'll be just another part of her personal evolution.

11 Martina Navratilova
Martina Navratilova holds literally hundreds of titles in women's tennis, so it's only fitting that this remarkable athlete would be a pioneer in all aspects of her life, including gay rights. When the Czech-born Navratilova became a U.S. citizen in 1981, she called herself bisexual; in 1991 she came out as a lesbian following a palimony suit by ex-lover Judy Nelson. Navratilova has since proved an invaluable ally to LGBT causes, filing suit against an antigay Colorado amendment in 1992, speaking the following year at the Washington, D.C., March for Gay, Lesbian, and Bisexual Rights, and continuing to support numerous gay organizations.

12 Troy Perry
For the millions of people who struggle to reconcile their religion with their sexuality, Troy Perry is a godsend. In October 1968, Perry founded the Metropolitan Community Church, a denomination for LGBT Christians, in his Huntington Park, Calif., apartment. The MCC took off from a gathering of 12 in Perry's living room to become one of the world's fastest-growing denominations, with over 200 churches in 20 countries. Perry has also been a notable activist on other issues important to gays, including AIDS and same-sex marriage. He helped organize two separate marches on Washington and met with White House officials during the presidencies of Jimmy Carter and Bill Clinton.

13 Greg Louganis
Long odds mean little to an athlete like Greg Louganis. A four-time Olympics gold medalist, a six-time world diving champion, and a holder of 47 national championship titles, Louganis in 1988 became the first diver to win double gold medals for diving events in consecutive Olympic games--despite a head injury during a preliminary dive. Still, that amazing feat seemed child's play after Louganis came out as gay in 1994 and the following year disclosed to Barbara Waiters on national TV that he was HIV-positive. Though he lost many endorsements in the media firestorm that followed, Louganis became an activist, penning an autobiography titled Breaking the Surface and speaking out about his experience with HIV in lectures around the world.

14 Mel White
Though he once wrote speeches for leaders of the religious right, Mel White had a higher calling. In 1993 he came out when he was installed as dean of the Dallas Cathedral of Hope, a congregation that claims to be the world's largest gay church. The following year White published the autobiography Stranger at the Gate: To Be Gay and Christian in America. He and his life partner, Gary Nixon, went on to found Soulforce, an organization specifically committed to ending religious-based bigotry against LGBT people. Soulforce's efforts include nonviolent protests and a cross-country bus caravan called the Equality Ride to educate Americans about gay rights.

15 V. Gene Robinson
It wasn't easy for V. Gene Robinson to become the first openly gay bishop in the Episcopal Church, but then, nothing in this man's life has been simple. Born in a difficult delivery in 1947, he was not expected to live more than a few days. However, Robinson flourished, later marrying and pursuing a career as a clergyman. When he realized he could no longer suppress his homosexuality, he divorced his wife but continued to work as an out priest in New England. His nomination for bishop of New Hampshire was controversial, bringing him scrutiny and even death threats, but he won all the necessary votes in 2003, breaking new ground for his denomination.

16 Ian McKellen
He's as comfortable in a blockbuster movie as he is in a Shakespeare play, but Ian McKellen's most important role may be his most personal: that of a highly successful, openly gay actor. McKellen first gained notice onstage, garnering acclaim and awards for his theater performances, then made the transition to Hollywood in high style with roles in such films as Gods and Monsters, the Lord of the Rings trilogy, and the X-Men series. His career flourished after he came out publicly in 1988, and he has called on more of his colleagues to do so. He has also taken an active role in promoting gay, rights by cofounding. the U.K. lobbying group Stonewall.

17 Betty Berzon
Betty Berzon's troubles became her salvation. Her struggle to accept her sexuality led her to attempt suicide as a young woman, but during her recovery doctors recognized Berzon's gifts and encouraged her to become a psychotherapist. After she came out as one of the first openly gay therapists, she helped found the Los Angeles Gay and Lesbian Center in 1971 and organized the first gay group within the American Psychiatric Association, which declassified homosexuality as an illness in 1973. Her books, including Positively Gay and Permanent Partners, were pioneering guides to help LGBT people live the sort of healthy, happy, out life than Berzon herself eventually achieved.

18 Larry Kramer
A list of gay heroes would be nothing without Larry Kramer, whose commitment to LGBT rights is vast and varied. Determined to educate the world about AIDS in the face of the slow-moving Reagan administration, the HIV-positive Kramer founded both Gay Men's Health Crisis and the protest organization ACT UP. As a writer, Kramer was equally influential; his book Faggots was an important publishing breakthrough, and his plays The Normal Heart and The Destiny of Me were pivotal explorations of the AIDS crisis (the latter earning Kramer a nomination for the Pulitzer Prize).

19 k.d. lang
Blessed with a luscious voice that has won her a slew of Grammys, k.d. lang is a Canadian chanteuse and lesbian icon. After coming out in The Advocate, lang lent her voice to a host of LGBT causes, but her activism doesn't stop there--she is also a notable advocate of animal rights. Playful about her androgynous appearance, she told us in that historic 1992 interview, "It's just my natural response to how I fit in society--how I feel comfortable, how I feel confident. If I had to wear high heels and a dress, I would be a mental case."

20 Rita Mae Brown
If you name an important gay landmark from the last 40 years, Rita Mae Brown may well have been there. A committed activist during the 1960s, Brown participated in the Stonewall riots and later pushed the National Organization for Women to recognize its lesbian members. In 1971, after leaving NOW, she co-founded the Furies Collective, a group devoted to lesbian separatism. Noted for her romantic relationships with icons like Martina Navratilova and Fannie Flagg, Brown first found fame with the classic lesbian novel Rubyfruit Jungle and went on to author many other works. Most recently, the Virginia resident has channeled her passion for fox-hunting into a successful series of mysteries.

21 Mark Bingham
The dark day of September 11, 2001, created a beloved gay hero: Mark Bingham, thought to be one of the passengers who interfered with the hijacking of United Airlines Flight 93, bringing the plane clown before it hit its intended target. Tall and solid, this out rugby player used his final moments on the hijacked plane to call his mother and is believed to have then joined his fellow passengers in storming the plane's cockpit. Though everyone on the plane died when it crashed in a Pennsylvania field, Bingham's actions made him a hero on a day when we desperately needed them.

22 Armistead Maupin
Mouse Tolliver and Anna Madrigal aren't real people, but you'd be forgiven for thinking of them as close friends. Many of us fell in love with these characters when author Armistead Maupin introduced them in a Bay Area newspaper serial; he eventually spun off his creation into a series of books beginning with 1978's Tales of the City. Later turned into three separate television miniseries, the Tales books took an uninhibited look into decades of life in bohemian San Francisco, receiving acclaim for presenting LGBT characters in a way few authors had: as we really are.

23 Harry Hay
As a cofounder of the Mattachine Society in 1950, Harry Hay helped organize one of the earliest gay liberation groups in the United States. Only a handful attended that first meeting, but by 1953 membership numbered several thousand. While Hay eventually distanced himself from the Mattachines, he remained involved with many gay and Native American causes, eventually synthesizing both influences when he and his lover, John Burnside, launched the Radical Faeries in 1979.

24 Tammy Baldwin
Although several members of Congress have come out while in office, Tammy Baldwin was the first to win her freshman term as an openly gay candidate. First elected to the U.S. House of Representatives from Wisconsin's second district in 1998, she is a strong advocate of many liberal causes, and health care reform is one her top priorities. She voted against the invasion of Iraq and is a prominent supporter of the Employment Nondiscrimination Act and federal hate-crimes legislation.

25 Tony Kushner
Fiercely intellectual and daring, Tony Kushner is best known for writing Angels in America, the two-part play that earned him the Pulitzer Prize. Tackling AIDS, homosexuality, and Roy Cohn with equal fervor, the play was a watershed event that won back-to-back Tony awards for both its parts (Millennium Approaches and Perestroike) and was later made into an acclaimed miniseries for HBO. Recent works by Kushner include the play Homebody/Kabul, his book for the musical Caroline, or Change, and the screenplay for Steven Spielberg's Munich, which garnered him an Academy Award nomination.

26 Pedro Zamora
Before MTV's The Real World became increasingly irrelevant, it was a pioneer in introducing young gays and lesbians to a national audience--among them 22-year-old Pedro Zamora. The HIV-positive AIDS educator was a member of the reality show's cast in its third season and became a profound influence by putting a human face on a terrible disease. When Zamora died November 11, 1994--one day after the final episode of his season aired--President Clinton paid tribute: "Pedro has become a member of every family. Now no one can say that they don't know someone with AIDS."

27 Malcolm Boyd
The rare Hollywood player to leave show business for the religious life, onetime film and TV producer Malcolm Boyd became rarer still in 1977, when he became the first prominent clergyman to come out as gay in a mainstream Christian denomination (in his case, the Episcopal Church). Boyd had already picked up a reputation as the "Espresso Priest" for organizing poetry nights to reach out to disaffected youths, and his shaggy beard and unconventional techniques stirred traditionalists in the church to denounce him. He continued to defy expectations with his trailblazing work as an out clergyman, a life that has led him to author over 25 gay-affirming books.

28 Cleve Jones
Mentored by Harvey Milk, Cleve Jones is the gay activist who created the Names Project AIDS Memorial Quilt. He conceived of the project during a 1985 memorial march for Milk, asking participants to write down the names of their fallen friends and paste the cards to the wall of San Francisco's federal building. From that humble beginning, Jones developed a quilt in which each panel would pay tribute to a person who had died of AIDS complications; the result had grown to over 45,000 panels by the last time it was displayed in full in 1996.

29 John Waters
Dubbed the "Pope of Trash" by William Burroughs, this Baltimore-bred filmmaker gained fame for venturing into the far realms of bad taste. His muse, the transvestite Divine, famously ate real dog feces in the dénouement to Pink Flamingos, and even his most recent film, A Dirty Shame, garnered the seldom-seen NC-17 rating. Still, despite his reputation, most of Waters's films are leavened by a soupçn of sweetness. His most mainstream film, Hairspray, found massive success after being turned into a Broadway musical, and even if Waters didn't direct the subsequent movie adaptation, he did put his inimitable stamp on it--by appearing in the film as a flasher.

30 Indigo Girls
It's hard to find a band that's closer to fine than this folk duo, consisting of Amy Ray and Emily Saliers. Their soulful harmonies won them a Grammy in 1989, and their involvement with Sarah McLachlan's Lilith Fair tour pushed the Indigo Girls to even greater mainstream heights. Out for the bulk of their careers, both Ray and Saliers have remained committed to activism-especially LGBT rights. The Indigo Girls hit the road most recently as a part of the True Colors tour.

31 Randy Shilts
Hired to work at The Advocate in 1975, Randy Shilts soon became the nation's leading gay journalist. His stint at the San Francisco Chronicle made him the first openly gay reporter to work a gay beat in the mainstream U.S. press. In 1982 he received acclaim for his best-selling Harvey Milk biography, The Mayor of Castro Street, and his 1987 AIDS chronicle, And the Band Played On, brought him international attention and was later made into an Emmy-winning film for HBO. Shilts's last book (he died of an AIDS-related illness in 1994 at age 42) was no less important; titled Conduct Unbecoming, it probed the already controversial subject of gays in the military.

32 Del Martin & Phyllis Lyon
In 2004, Del Martin and Phyllis Lyon became the first same-sex couple to be granted a marriage license in the United States, underscoring two lifetimes of gay activism. The women have been together since the 1950s, when they helped to found the Daughters of Bilitis, the earliest major lesbian group in the United States. In 1972 they published the pivotal book Lesbian/Woman, which chronicled the history of the movement. In 1999 both women received Women of Courage Awards from the National Organization for Women, with which they have a long history, and they have been active in Old Lesbians Organizing for Change, a national network of activist lesbians over 60.

33 Elizabeth Birch
The late 1990s were a time of significant progress for LGBT Americans, and Elizabeth Birch was among those at the forefront. As head of the Human Rights Campaign from 1995 to 2004, she oversaw a huge leap in visibility for the organization that included a new (and now familiar) logo, a historic visit from Bill Clinton (then the first president to speak in public before an LGBT rights group), and a speech from Birch at the 2000 Democratic National Convention that marked the first time the leader of an LGBT organization had been granted such an honor.

34 Bayard Rustin
Few civil rights leaders have had the influence of Bayard Rustin. The African-American activist already had an impressive activist résumé when he became an associate of Martin Luther King Jr. in the mid 1950s. Rustin influenced King's use of nonviolent resistance, and the two worked together until just before the 1960 Democratic National Convention, when New York congressman Adam Clayton Powell Jr. threatened to publicly denounce Rustin's homosexuality. Rustin resigned from King's staff but returned to organize the 1963 March on Washington for Jobs and Freedom, where King delivered his famous "I Have a Dream" speech.

35 Audre Lorde
Audre Lorde could be described as many things, though she famously liked to call herself "black, lesbian, mother, warrior, poet." As other activists struggled to advance the causes of just one of these populations, Lorde spoke on behalf of all of them. Born in 1934 in New York City, she went on to become one of the most notable writers of her generation, publishing alongside Langston Hughes and collecting her initial works in the book The First Cities. Later works of Lorde's, such as Zemi: A New Spelling of My Name, were even more groundbreaking in their overt lesbian imagery. Books like Zemi led Lorde to come up with a new genre: "biomythography"--a mixture of biography, mythology, and history.

36 Leonard Matlovich
When the American Civil Liberties Union needed a test case to challenge the ban on gays in the military, it found what it needed in Leonard Matlovich. A decorated Vietnam vet who had earned a Bronze Star and Purple Heart, Matlovich was discharged after coming out publicly; his battle for reinstatement drew nationwide attention and landed Matlovich on the cover of Time in 1975. He won an honorable discharge and settlement in 1980. Matlovich died of AIDS complications just eight years later, and the inscription on his tombstone is a reminder of his legacy: "When I was in the military they gave me a medal for killing two men, and a discharge for loving one."

37 Tim Gill
Tim Gill knows firsthand that a little bit of money can generate big dividends. After cofounding the computer software company Quark with a $2,000 loan, Gill steered the company into lucrative waters and became one of the richest people in the United States. Newly politicized after voters in his home state of Colorado enacted the antigay Amendment 2 in 1992, he invested a million dollars to create the Gill Foundation for gay civil rights two years later. Now worth of hundreds of millions, the Gill Foundation is the country's largest private foundation dedicated to LGBT rights and equal opportunity.

38 John Amaechi
The first NBA player to come out publicly, John Amaechi is someone to look up to--and since he's 6 foot 10, you have to look pretty high. His book Man in the Middle details his struggle to lead a gay life in a notoriously homophobic sport, and though he came out only after retiring from the Utah Jazz, he has since become a prominent gay activist, partnering with the Human Rights Campaign to serve as spokesman for its Coming Out Project.

39 Roberta Achtenberg
In 1993, President Bill Clinton invited Roberta Achtenberg to become the assistant secretary of the U.S. Department of Housing and Urban Development. Achtenberg had been a committed and influential Democrat for years, but her confirmation by the Senate was a tough process due to Achtenberg's status as an out lesbian. Conservative senators hammered at her (Jesse Helms infamously referred to her as "that damn lesbian"), and Achtenberg took much flak for an earlier decision to deny funds to the Boy Scouts due to antigay discrimination. But the Senate eventually voted to confirm her, making Achtenberg the first openly gay person to be confirmed by that body for a major political post.

40 Barbara Gittings
Barbara Gittings would appear in any book about pivotal LGBT activists, and thanks to her, you're able to check that book out at the library. As head of the Gay Task Force of the American Library Association, she increased the availability of LGBT books in the nation's libraries, which earned her an honorary ALA membership in 2003. Years earlier, Gittings founded the East Coast chapter of the Daughters of Bilitis, the early lesbian organization whose national magazine, The Ladder, she edited in the 1960s. She was also one of several activists who successfully lobbied the American Psychiatric Association to remove homosexuality from its list of mental disorders.

Κυριακή, Οκτωβρίου 14, 2007


Κυριακή πρωϊ, καλημερούδια σε όλες και όλους...Διαβάστε τα άρθρα της art-em-is-free..

Η έμπνευση στο μεγαλείο της...Μπράβο κορίτσι μου!

Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007

Μπορώ η Θέλω; Ιδού η απορία!

Πάντοτε έψαχνα να βρω τη σωστή σημασία και χρήση αυτών των δύο ρημάτων. Έχω καταλλήξει στα παρακάτω συμπεράσματα : Το ρήμα μπορώ το χρησιμοποιούν συνήθως με το δεν μπροστά.
π.χ. Δεν μπορώ να βρεθούμε απόψε, από βδομάδα.
Προσωπική μου γνώμη, Η παραπάνω πρόταση θέλει να μας πει
Δεν ΘΕΛΩ ρε αδελφέ να σε ξαναδω δεν το καταλαβαίνεις;
π.χ. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό στην καλύτερή μου φίλη
Προσωπική μου γνώμη, Η παραπάνω πρόταση θέλει να μας πει
Το έχω κάνει ήδη δεν θέλω να το ξανακάνω ή Αφού δεν θέλει να το καταλάβει εγώ γιατί να της το πώ;
π.χ. Δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου ή δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα
Προσωπική μου γνώμη, Η παραπάνω πρόταση θέλει να μας πει
Θα το καταλάβαινα αν έλεγε Δεν θέλω να ζήσω χωρίς εσένα, και αυτό με ερωτηματικά πάλι από την άλλη δηλώνει απόλυτη εξάρτηση.
Άν έχετε και άλλα παραδείγματα θα χαρώ να τα δω.

Τετάρτη, Οκτωβρίου 10, 2007

Αποχή ή Παρουσία;

Με αφορμή το τελευταίο post του φίλου μου GordonGR αναρωτιέμαι αν η αποχή από το πιο απλό πράγμα μέχρι το πιο ουσιαστικό είναι η καλύτερη λύση. Απέχω άρα δίνω λύση; Απέχω για να μην μπλέξω; Απέχω γιατί βαριέμαι; Απέχω γιατί δεν πιστεύω; Στην ζωή μου όσες φορές δεν ήμουν παρόν ήταν γιατί πίστευα ότι αυτό είναι το σωστό και μ αυτό τον τρόπο δηλώνω κάτι... ένα μεγάλο τίποτα...
Πλέον πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος για να μάθεις να διεκδικείς, να πιστέψεις στον εαυτό σου, να μην φοβάσαι τους άλλους είναι να είσαι ΠΑΡΟΝ, και να επικοινωνείς.
Άραγε πως θα μας φαινόταν σε μάθημα σεξουαλικής αγωγής επειδή θα αναφερόταν κατά 99% στην ετεροφυλοφιλική συνουσία να δίναν το δικαίωμα με μια απλή δήλωση οι ομοφυλόφιλοι να μην ήταν παρόν? Αντί να διεκδικήσουμε μέσα στην ώρα του μαθήματος να λένε και πράγματα που ενδιαφέρουν τους ομοφυλόφιλους και όχι μόνο.

Δευτέρα, Οκτωβρίου 08, 2007

Διεθνή Νέα

Από Wockner, Rex; Kelley, Bill. Lesbian News, Sep2007, Vol. 33 Issue 2, p12

New British Prime Minister Gordon Brown expressed his support for gays July 17, answering a series of questions from readers of PinkNews.co.uk.
"I am proud of this Government's record on gay rights," Brown wrote. "I think this Government has made a huge amount of progress: for example, we've equalized the age of consent, repealed [the anti-gay law] Section 28 and made it illegal to discriminate on grounds of sexual orientation. I can promise this Government will continue to do all it can to make Britain a fairer and more tolerant place."
Brown said he was "very pleased … to put on record" his support for the UK's civil-partnership law, which grants registered gay couples all the rights of marriage. And he said the government has "announced an international strategy to promote rights overseas, which includes Britain's commitment to the universal decriminalization of homosexuality."
Further, the prime minister promised to do more "to tackle homophobic bullying in schools and discrimination in the workplace."

A sperm donor in Dublin, Ireland, has stopped the mother of his son and her lesbian partner from moving to Australia.
The Supreme Court ruled 2-1 that the women could not relocate the man's 14-month-old son overseas without the man's consent. The man and the boy's mother had signed a contract agreeing the child would be told who his father is and granting the father visitation rights. But the relationship between the man and the lesbians later soured (the parties have not been named) and the couple began restricting the man's access to the boy and announced they were going to Australia for a year.
The man sued to stop the trip and also is now suing for joint custody.

Bucking a trend in nearby cities, the Town Council in Truro, Nova Scotia, refused to fly the rainbow flag at the Civic Building for the town's first gay pride celebration, the Canadian Broadcasting Corporation reported August 3.
The council nixed the gay flag in a 6-1 vote, with Mayor Bill Mills saying, "God says, 'I'm not in favor of homosexuality' and I have to look at it and say, 'I guess I'm not, either.'"
Mills added: "If I have a group of people that says pedophiles should have rights, do we raise their flag too? I don't want to lump them in with homosexuals, but that's the point, the issues and that's my feeling. There doesn't seem to be standards anymore. Everything is OK, everything is a go."
Truro, population 12,000, is about 60 miles (96 km) northwest of Halifax.

Italy's top court for civil and criminal cases, the Supreme Court of Cassation, has ruled that a gay illegal immigrant from Senegal can remain in Italy for now and ordered a judge to examine the man's claim that he faces persecution in Senegal based on his sexual orientation.
The court denied a request to overrule a Turin judge who had annulled the man's deportation order, local media reported July 29.
The new ruling said "homosexuality is a condition of the human being deserving legal protection" and "sexual freedom must be construed as freedom to live without interference and restrictions with reference to sexual preferences."

At the recommendation of the National Human Rights Commission, prisons in Mexico City have granted gay inmates access to conjugal visits. The commission welcomed the change in policy, calling it "an important step in terms of nondiscrimination regarding sexual preference."
A gay prisoner at the Santa Martha Acatitlá facility had filed a complaint with the commission after being denied a sexual visit with his partner.

Eighty percent of Finns have no objection to living next door to gays, people with HIV or immigrants, according to a survey carried out by the Väli-Suomi newspaper.
However, 92 percent do not want to have neighbors who use drugs, 78 oppose living beside an alcoholic, 56 disapprove of criminals as neighbors and 44 percent reject the notion of an emotionally unstable neighbor.

Costa Rican President Oscar Arias has issued an executive order lifting the nation's ban on blood donations by gays and bisexuals, InsideCostaRica.com reported July 28.
Activist Alberto Cabezas, who led the drive to lift the ban, said the move makes it clear that Arias sees gays as "humans who have the same rights" as others.
Numerous countries ban blood donations by any man who has had sex with another man even once since the time that HIV likely first infected humans in the 1970s.
Some gay groups have argued that this is unfairly discriminatory, pointing out that certain other societal groups at elevated risk for HIV infection are not banned from donating blood and that donated blood is screened for HIV with methods that can detect HIV infection nearly immediately after it occurs.

French actor Michel Serrault, who played gay nightclub owner Albin Mougeotte in "La Cage aux Folles," died July 29 of cancer in Honfleur, France. He was 79.
In a statement, French President Nicolas Sarkozy called Serrault a "monument of the world of theater, cinema and television."
Serrault, who was straight, appeared in 130 other films and won three César awards, France's version of Oscars.

Singapore's Media Development Authority on July 30 banned a planned exhibition of 80 photos of gay people kissing.
The censors said the exhibit would "promote a homosexual lifestyle and cannot be allowed." Gay sex is illegal in Singapore and punishable with two years in prison.
The photo show was one piece of two weeks of gay pride activities in the city-state."Since the photo exhibition Kissing has been denied a license by the MDA, there will instead be a short talk 'Kiss and tell' on 9 evenings prior to main program, in which a sample of the pictures, shown on PowerPoint, will be discussed," pride organizers said on their Web site

Κυριακή, Οκτωβρίου 07, 2007

Σαπφικά υπονοούμενα σε γυναικεία περιοδικά

Βρισκόμαστε στις δεκαετίες '20-40 στην Αμερική όπου τα περιοδικά Good Housekeeping, The Ladie's Home Journal, Women's Home Companion είχαν πολύ μεγάλη απήχηση στις νοικοκυρές...Σε αυτά τα mainstream περιοδικά, σε αυτές τις 'αθώες εποχές' υπήρχαν και διαφημίσεις που το περιεχόμενό τους ήταν κάπως διφορούμενο όπως μια της Palmolive του 1915.

και μία άλλη διαφήμιση της Washington Instant Coffee το 1928

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο άρθρο Sapphic subtexts in ladies magazines του Bruce H. Joffe στο Gay and Lesbian Review Worldwide, τεύχος Σεπτεμβρίου

Παρασκευή, Οκτωβρίου 05, 2007

Ποιος μας πιάνει...

Γίναμε και blog του σαββατοκύριακου...δήλ. αν καταλάβατε συνδεθήκαμε 24/7 και απο το σπιτάκι μας....

Οι συναντήσεις ξανάρχισαν

Η Σύμπραξη κατά της Oμοφυλοφοβίας σας εύχεται έναν καλό και δημιουργικό χειμώνα και ανοίγει τα γραφεία της από την Κυριακή 14 Οκτώβρη και κάθε Κυριακή στις 8 00 στην Φιλίππου 51 1ος όροφος.

Στην Σύμπραξη μπορείτε να ενημερωθείτε για όποιο θέμα σας ενδιαφέρει και σας απασχολεί , να κάνετε νέους φίλους , να συμμετέχετε ενεργά στις εκδηλώσεις τις ομάδας, να γίνετε μέλος , να προμηθευτείτε υλικό (και παλαιότερα τεύχη της εφημερίδας και του περιοδικού antivirus) , να διαβάσετε τα βιβλία της πλούσιας βιβλιοθήκης , να ακούσετε μουσική. Για περισσότερες πληροφορίες sympraxi.thess@yahoo.gr tsitiridis@yahoo.com 6999249614 (Νίκος Χατζητρύφων) 6934 94 99 91 (Γιώργος Τσιτιρίδης)

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 28, 2007

Έχεις κοντά μαλλιά;

Ε τότε είσαι λεσβία! Δεν το ήξερες; Μάθε το λοιπόν!

Και εγώ που έχω μακρυά όπως και η σύντροφός μου είμαστε straight δηλαδή!

Λοιπόν, γύρισα κουρασμένη απο την δουλειά κατά της 17:30 και άνοιξα το ρημάδι το κουτί και στο STAR είχε η κα Δρούζα μια εκπομπή με τον τίτλο Μπορώ. Θέμα της Η ομοφυλοφιλία και οι γυναίκες.

Είχε καλεσμένες μια μητέρα( όχι Ελληνίδα) που στα 30 της κατάλαβε οτι είναι λεσβία και δίπλα της κάθοταν και η κόρη που ήταν και αυτή λεσβία. Εϊχε μια μετάφραστρια - που η κα Δρούζα δεν άφηνε να μεταφράζει - αλλά και όταν γινόταν αυτό ήταν μπάχαλο η κατάσταση!
Είχε και μια ψυχολόγο η εκπομπή που η κα Δρούζα δεν την άφηνε να ολοκληρώσει την σκέψη της. Είχε και έναν παπά και είχε και μια κυρία στο κοινό που δεν θυμάμαι το όνομά της - νομίζω ξεκινούσε απο Τ. που έκανε φιλοτιμες προσπάθειες να επέμβει και να διορθώσει τα αδιόρθωτα!

Πήραν τηλέφωνο και 2 έρμοι ακροατές - ομοφυλόφιλοι που ανάθεμά με αν μπόρεσαν να μιλήσουν και αυτοί! Μιλούσε μόνο ο παπάς...

Κάποια στιγμή πήρε τηλέφωνο ο σύζηγος της κας Βερούλη, νομίζω λεγόταν Ν. Μιχαλόπουλος και ήταν η μόνη φωνή λογικής που ακούστηκε - όσο ακούστηκε δηλαδή εκεί μέσα.
Πήρε τηλέφωνο και ενας κύριος που το θεωρούσε όλο αυτό κουσούρι και ενάντια στην φυσή του ανθρώπου και που η κα Δρούζα τον έφερε αντιμέτωπο με τον κο Μιχαλόπουλο και εκεί πια έγινε το έλα να δεις. Δεν ακουγόταν τίποτε απο τις φωνές και γίνετε η φοβερή ερώτηση απο κα Δρούζα στον κύριο:
Έχετε παιδιά;
Απάντηση :όχι
Ερ.:Είστε παντρεμένος με άντρα ή γυναίκα; (συνοδευόταν απο γέλια)
Απ: με γυναίκα
Τότε απαντά η Κα Δρούζα κάτι του στλύ: Ένα αστειάκι έκανα...

Εκει πια που τελείωνε η εκπομπή και ήμουν σαν τα κόμικς που όταν κάποιος νευριάζει ανεβαίνει η πίεση, η κυρία που ήταν στο κοινό και που δεν θυμάμαι το όνομά της τόλμησε να πεί 'να πούμε σε πιο site μπορούν να βρίσκουν πληροφορίες...' δεν ολοκλήρωσε φυσικά
και η κα Δρούζα με νόημα απαντά: ξέρουν που θα τα βρούν...

Τελικά αυτή η εκμπομπή μόνο κακό έκανε και τίποτε άλλο...

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 20, 2007

Μύθοι Γυναικών, Περσεφόνη και φωτιές...

Πως είναι όταν έχεις στο μυαλό σου να κάνεις άλλα πράγματα και τελικά κάνεις κάτι τελείως διαφορετικό; Σκεφτόμουν πως να παρουσιάσω το θέμα των διαφημίσεων και των ομοφυλόφιλων γυναικών στην Αμερική του ‘20, ‘30, ’40 και ορίστε τι έπαθα!

Κάθε πρωί 10-11 τις καθημερινές ακούω την Αναστασία Γρηγοριάδου στον 9.58. Σήμερα είχε μια τηλεφωνική συνδιάλεξη με την Μαρία Φαραντούρη για την αυριανή εκδήλωση στα πλαίσια των Δημητρίων.

Ο τίτλος Μύθοι Γυναικών και θα την παρουσιάσει με την φοβερή Λυδία Κιονόρδου. Στο λίνκ http://www.soundmag.gr/events.asp?show=1&id=3720 θα βρείτε τις ακόλουθες πληροφορίες

Live στο Θέατρο Δάσους(Δάσος Σέιχ Σου, τηλ.: 2310 218 092)
Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2007
Τηλέφωνο Εκδοτηρίου Αριστοτέλους: 2310 271 116Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2310 281068, 228414, 228243, 226868 & 286780

Δύο κορυφαίες της τέχνης, η Μαρία Φαραντούρη και η Λυδία Κονιόρδου, συναντιούνται στη σκηνή με τους «Μύθους Γυναικών». Η πρώτη αποδίδοντας αριστουργηματικά έργα μεγάλων συνθετών που έχουν επίκεντρο τη Γυναίκα και η δεύτερη απαγγέλλοντας ποιήματα και αποσπάσματα κείμενων, επίσης μεγάλων δημιουργών.
Μια διαδρομή από την αρχαία τραγωδία μέχρι σήμερα. Από την Σαπφώ μέχρι την σύγχρονη ανώνυμη γυναίκα. Τραγούδι και λόγος συναντώνται στο πρόσωπο και το θρύλο της γυναίκας.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έργα μεγάλων συνθετών (Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Λένα Πλάτωνος, Ελένη Καραΐνδρου, κ.λ.π.) σε τραγούδια που σημάδεψαν την εποχή τους, όπως Περσεφόνη, Ωραία Ελένη, Φαίδρα, Ρόζα, Λιλί Μαρλέν, Γογγύλα, Ναυσικά, Καλυψώ, Κίρκη κ.ά.

Κάποια στιγμή προς το τέλος της ομιλίας και εκεί που γινόταν αναφορά στα τραγούδια που θα παρουσιαστούν ανέφερε η Φαραντούρη την Περσεφόνη σε στίχους Ν. Γκάτσου...

Επειδή δεν έχω το τραγούδι σας γράφω τους στίχους....

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διϋλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Με τόσες καταστροφές δεν το βρίσκετε επίκαιρο;

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 19, 2007


Αναδημοσιεύουμε ανακοίνωση της Σύμπραξης


Η «Σύμπραξη» είναι ένα πολιτιστικό σωματείο της Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1995 και στοχεύει στη μείωση των προκαταλήψεων και στην έλλειψη γνώσης, οι οποίες ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τις αρνητικές διακρίσεις ενάντια σε ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους πολίτες, γυναίκες και άνδρες. Αυτές οι αρνητικές διακρίσεις είναι σωματική, ψυχολογική και λεκτική βία, αποκλεισμός από κοινωνικές, νομικές και διοικητικές ρυθμίσεις.

Η «Σύμπραξη» χρησιμοποιεί στον καθορισμό των ενεργειών της τις αποφάσεις διεθνών Οργανισμών και ιδιαίτερα την Προτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 1994 για την ομοφυλοφιλία, την Απόφαση του Άμστερνταμ για τον κοινωνικό αποκλεισμό και το Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ του 1949 για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.


Το Πανόραμα Ομοφυλοφιλικών Ταινιών, διοργανώνεται κάθε Άνοιξη στην αίθουσα Παύλος Ζάννας στο μέγαρο ΟΛΥΜΠΙΟΝ. Τα δύο πρώτα χρόνια (1999 και 2000) διοργανώνονταν από την «Σύμπραξη» με τη στήριξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, τα επόμενα χρόνια συνδιοργανώνεται από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και τη «Σύμπραξη» με τη στήριξη του Γερμανικού Ινστιτούτου Goethe Θεσσαλονίκης και του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης.
Στόχος του Πανοράματος είναι η καταγραφή και ανάλυση του κοινωνικού προβλήματος που λέγεται ομοφυλοφοβία και η αντικειμενική παρουσίαση της ομοφυλοφιλίας, στις διάφορες μορφές τους, μέσω της γλώσσας του κινηματογράφου (ντοκιμαντέρ, μυθοπλασία).
Η εικονική «βίωση» από τους θεατές των σχέσεων και προστριβών μεταξύ ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων πολιτών συμβάλλει στην κατανόηση και αποδοχή του πλησίον.

Στην επίτευξη του πιο πάνω στόχου συμβάλλουν οι ανοιχτές συζητήσεις / αναλύσεις (φέτος διοργανώθηκε συνέδριο με θέμα «οικογένειες από ομόφυλα ζευγάρια») και εικαστικές προσεγγίσεις του θέματος (έκθεση ζωγραφικής, φωτογραφίας), οι οποίες διοργανώθηκαν ως παράλληλες εκδηλώσεις.

Τηλ. 6999 249 614 ( Νίκος Χατζητρύφων)
6934 94 99 91 ( Γιώργος Τσιτιρίδης)

Τρίτη, Αυγούστου 28, 2007


(Ανακοίνωση απο Σύμπραξη κατά της Ομοφυλοφοβίας)

Σύμπραξη κατά της Ομοφυλοφοβίας
αρ. μητρ. Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης: 5963, αρ. μητρ. Νομαρχίας Θεσσαλονίκης: 954Ν.Π. Μη Κερδ/κό, ΑΦΜ: 90328886, Ι’ ΔΟΥ ΘεσσαλονίκηςΦιλίππου 51, 54631 Θεσσαλονίκη, κιν.: 6999249000, φαξ: 2310-249614 http://www.geocities.com/sympraxis Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ομοφυλόφιλων Γυναικών και Ανδρών ILGA

Το Σάββατο 25 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση μελών της Σύμπραξης κατά της Ομοφυλοφοβίας και του www.gayworld.gr στα γραφεία της Σύμπραξης στην Θεσσαλονίκη. Το party ήταν ανοιχτό για το κοινό όπως και παρόμοιες συναντήσεις στο παρελθόν. Παρά τις υψηλές θερμοκρασίες και την απουσία των κατοίκων της πόλης η προσέλευση ήταν ικανοποιητική.

Στο party παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων μέλη της Π.Ο.Ε.Κ (Πρωτοβουλία Ομοφυλόφιλων Ενάντια Στην Καταπίεση) τα κορίτσια που διαχειρίζονται το ιστολόγιο (blog) http://tobriki.blogspot.com . Συζητήθηκαν ποικίλα θέματα και διαφάνηκε η ανάγκη για επικοινωνία και αναζήτηση φίλων και ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα και ανησυχίες.

Ευχόμαστε σύντομα να μπορέσουμε να κάνουμε το επόμενο party και να σας δούμε όλους και όλες εκεί.

(Σχόλιο δικό μας: στο τέλος του θέρους, με την ζέστη να χτυπάει κόκκινο για μια ακόμη φορά, εν μέσω πυρκαγιών και μιας ψυχοσύνθεσης που αντικατόπτριζε αυτή όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων πολιτών αυτής της χώρας συναντηθήκαμε. Κάποιοι γνωρίζομασταν' ιστολογικά' και βρεθήκαμε και ενώπιος ενωπίων, γνωρίστηκαμε με κόσμο που είχε να μοιραστεί όχι μόνο ιστορίες προσωπικές αλλά και έναν γενικότερο προβληματισμό για θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο. Ήρθε κόσμος για πρώτη φορά. Ήταν η πρώτη τέτοια συνάντηση που συνοδεύτικε απο κρασάκι, αναψυκτικά, συνοδευτικά και μια διάθεση για επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων. Περιμένουμε την επόμενη λοιπόν! Μπράβο στα παιδιά!)

Τετάρτη, Αυγούστου 22, 2007

Glen or Glenda? Η χειρότερη ταινία όλων των εποχών;

Το 1994 ο Tim Burton γύρισε την ταινία Ed Wood. Μια ταινία για το χειρότερο σκηνοθέτη όλων των εποχών όπως έχει χαρακτηριστεί από τους κριτικούς. Στα ράφια των dvd clubs θα βρείτε κάποιες από τις πιο γνωστές ταινίες του όπως το Plan 9 from outer space αλλά και το film Glen or Glenda? Όλες χαρακτηρίζονται ως οι χειρότερες ταινίες που έχετε δει. Στα έργα του θα βρείτε την αποθέωση του kitsch, ‘ανορθόγραφες’ κινηματογραφικά, χωρίς καμία συνοχή στο σενάριο και με ηθοποιούς που οι ερμηνείες τους δεν είναι άξιες ούτε για τα Χρυσά Βατόμουρα...

Ο Ed Wood ήταν ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός των ταινιών του και θαύμαζε τον Orson Welles. Αυτός ο σκηνοθέτης γύρισε την μοναδική ταινία στην οποία ο ίδιος δεν είναι παραγωγός με τον τίτλο Glen or Glenda? εν έτη 1953.. Το έναυσμα για να γυριστεί η ταινία ήταν η ιστορία της Christine Jorgensen http://www.imdb.com/name/nm0430360/bio

Ο ίδιος πρωταγωνιστεί στο ρόλο του Glen που του αρέσει να φορά γυναικείες περούκες, να φορά γυναικεία ρούχα, έχει σχέση με την Barbara αλλά ταλαιπωρείται από τους ενδοιασμούς του να της το πει, να μην της το πει...βλέπει εφιάλτες. Την ιστορία του την αφηγείται ένας γιατρός σε έναν επιθεωρητή που τον επισκέφτηκε γιατί προβληματίσθηκε από την αυτοκτονία ενός τραβεστί. Την ιστορία του γιατρού και του επιθεωρητή την αφηγείται ο Bela Lugozi που παίζει στο έργο τον Θεό. Στην ταινία επίσης θα δείτε και την ιστορία του Alan που έγινε Anna. Στην ταινία έπαιξαν αρκετοί χαρακτήρες που υποδύονται τους εαυτούς τους όπως ζούσαν στην πραγματική τους ζωή. Τέλος ο ίδιος ο Ed Wood δήλωνε ότι του άρεσε να ντύνεται με γυναικεία ρούχα και μάλιστα είχε ιδιαίτερη προτίμηση στις ανκορά μπλούζες.

Μπορεί να είναι μια απίστευτα χάλια ταινία από κινηματογραφικής άποψης, από σεναριακής επίσης, όμως πίσω από τις κοινότοπες βαρύγδουπες ατάκες, πίσω από συνειρμούς που γίνονται για να δικαιολογηθεί ο τρανσβεστισμός υπάρχει μια μοναδικά γνήσια ταινία ενός δημιουργού που θέλοντας να διαμαρτυρηθεί για την κοινωνική και κινηματογραφική του απομόνωση γύρισε μια ταινία για ένα θέμα που εκείνη την εποχή ούτε που συζητιόταν, σε μια Αμερική που ταλανιζόνταν από τον Μακαρθισμό και που αν την δείτε μπορεί να γελάσετε, να θυμώσετε αλλά στο τέλος θα σας βάλει να σκεφτείτε. Και εκεί καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι δεν είναι τελικά και η πιο χάλια ταινία που γυρίσθηκε ποτέ. Στα 55 χρόνια που πέρασαν από τότε που δημιουργήθηκε πόσο άλλαξαν οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, οι απόψεις μας;

Τρίτη, Αυγούστου 21, 2007

Συνάντηση Γνωριμίας - Θεσσαλονίκη

Φίλες / Φίλοι,

Το GayWorld.gr και η Σύμπραξη κατά της Ομοφυλοφοβίας σας προσκαλούν στη συνάντηση
γνωριμίας που θα γίνει το Σάββατο στις 25 Αυγούστου στα γραφεία της Σύμπραξης οδός Φιλίππου 51 1ος όροφος

Είσοδος: Ελεύθερη!

Ώρα συνάντησης: Από τις 5 το απόγευμα μέχρι αργά! (ελάτε ότι ώρα σας βολεύει )
Δεν γνωρίζω καλά τη Θεσσαλονίκη: Δεν πειράζει... εκτύπωσε τον πιο κάτω χάρτη:


Κι αν χαθώ; Τότε επικοινώνησε με τον Γιώργο στο τηλ: 6934 94 9991 ή με τον Ανδρέα στο:

Γιατί να έρθω στη συνάντηση;
1. Για να γνωρίσω τα παιδιά που στελεχώνουν το site www.gayworld.gr.
2. Για να γνωρίσω τα μέλη της Σύμπραξης και αν θέλω να γίνω κι εγώ μέλος.
3. Για να κάνω εισηγήσεις και να συζητήσω τις απόψεις μου με τα υπόλοιπα παιδιά.
4. Για να κάνω νέες γνωριμίες!
5. Για να συναντήσω όσους θα έρθουν από Αθήνα, Καβάλα, Ξάνθη και πολλές άλλες πόλεις.
Άλλωστε ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να καταλήξει μια γνωριμία.
6. Για να περάσω καλά και να διασκεδάσω! :)

Τα έσοδα από τα ποτά θα δοθούν για την οικονομική ενίσχυση της Σύμπραξης.

Σας περιμένουμε όλες και όλους!

Διεθνή Νέα

Από Lesbian News; Aug2007, Vol. 33 Issue 1


The annual Europride parade, held this year in Madrid, saw a turnout of more than 1 million people June 30.
A four-day festival that started June 27 offered 200 cultural, sports and party events.
Marchers set off from the Puerta de Alcalá and headed down Alcalá Street and Gran Via to the Plaza de España. The theme was "Now Europe! Equality Is Possible."
Activists singled out Poland for special criticism. About 100 people staged a demonstration prior to the parade at the Polish Embassy.
The marchers included politicians, union leaders and federal Minister of Culture Carmen Calvo. The city of Madrid supported the event with 100,000 Euros (US$136,000) in funding.
Spain is one of six nations where same-sex couples have access to full civil marriage.

The same day as Europride, some 700,000 people took part in Paris' gay pride parade, including openly gay Mayor Bertrand Delanoë. The theme was "We Will Not Compromise on Equality."
Organizers demanded access to civil marriage, saying France's civil-union law doesn't provide the same rights and benefits.
London also held its parade June 30, in a downpour. Tens of thousands, including Mayor Ken Livingstone and his two young children, joined the celebration despite the weather.
A concert followed in Trafalgar Square, where Livingstone and his kids appeared onstage along without MP Angela Eagle, the new junior treasury minister, and Labour Party Deputy Leader Harriet Harman, the new minister for women, whose responsibilities include gay rights issues.

Mexico City held its annual parade June 30, too. About 200,000 people marched and 300,000 spectators cheered them on.
"Loudspeakers on the floats blasted dated gay material from Madonna to Cher, but I was encouraged to note some more culturally thoughtful floats with transgendered mariachi bands … and drag queens all dressed as Frida Kahlo with a bad hangover," said San Diegan Fergal O'Doherty, who is learning Spanish in Mexico this summer.
O'Doherty said "loads of other protesters for various anti-government causes joined in the parade," including a group of 800 indigenous men from Veracruz who danced naked on the Angel of Independence monument.
"The parade was supposed to be done and assembled for the party in the Zócalo at 2 p.m., but it wasn't done until 5:45," O'Doherty said.
"Then the fun really got serious. Some boy band badly lip-synced a song and hundreds of teeny-bopper girls screamed and mobbed the stage. Then seven or eight very high-quality punk-rock and basic rock bands took the stage and we had a grand time."
O'Doherty said the gay district, the Zona Rosa, was still so crowded at 2 a.m. "that we couldn't get into any bars."

GLBT people gathered in Duarte Park in Santo Domingo, Dominican Republic, on June 28 for their second annual pride rally. Dozens of lesbians showed up first, with rainbow flags, posters and pamphlets, said El Diario, and then some gay men arrived "several hours later." The paper ran a photo of women wearing T-shirts that said, "I am lesbian because I like it and that's what I want."

Hundreds of people marched in San Salvador, El Salvador, July 1 to promote sex education and discourage discrimination. Under the theme "Diversity in Action," members of various LGBT, women's and HIV organizations joined the walk from the Divine Savior of the World monument to Civic Plaza. A spokesman for the organizers said there is a near-complete lack of support for anti-homophobia and AIDS-prevention campaigns in El Salvador.
In Santiago, Chile, some 5,000 people gathered in the Plaza de Armas July 1 for seven hours of dancing, music and drag shows. They also demanded passage of anti-discrimination and civil-union laws, and celebrated the 16th birthday of the nation's leading gay-rights group, MOVILH, the Movement for Homosexual Integration and Liberation.
In Bogotá, Colombia, some 10,000 people marched from National Park to Bolivar Plaza in chilly, rainy weather July 1. A group of Communist Youth skinheads joined the parade, chanting, "There is no political freedom without sexual freedom." Mayor Luis Eduardo Garzón addressed the crowd at Bolivar Plaza, expressing his unconditional support for the entire gay community.
The march also was a protest against the recent demise of Colombia's civil-union bill, which, after passing both houses of Congress, was killed in a conference committee by senators who changed their minds. President Álvaro Uribe, a conservative Catholic, had promised to sign the bill into law.

The Thai government's Constitutional Drafting Assembly reportedly has agreed to include GLBT people in the new constitution, adding a clause protecting "those of other sexual identities" from discrimination. The vote by the 100-member committee was unanimous. The draft constitution will be put to a national referendum in August.

The Netherlands' leading gay organization, COC, has suggested that convicted gay-bashers be slapped with a court order prohibiting them from entering Amsterdam's gayest areas, such as the bar district on Reguliersdwarsstraat.
Police have received 10 reports of gay-bashings this year.Although the Netherlands is arguably the gay-friendliest nation on the planet, a few subgroups of the population -- including, notably, immigrant Moroccan youths -- have been known to stage gay-bashing outings.

Δευτέρα, Ιουλίου 16, 2007

Τα Κορίτσια του Καλοκαιριού

THE GIRLS OF SUMMER by Kort, Michele at Advocate; 7/3/2007 Issue 988, p48

Logo brings skin and surf to your summer in the all-lesbian reality series Curl Girls "SURFING IS LIKE SEX," says a sly Michele Fleury, one of the six stars of Logo's new dykes-on-boards reality series Curl Girls. "Everyone thinks they look really good doing it--but they usually don't."
Reality shows about lesbian surfers, on the other hand, are for fans of sex--or at least fans of sex among flat-abbed well-tanned women who also can grab a rail, hang 10, or shoot a curl.

Originally an hour-long documentary in 2005. Curl Girls got such a positive response from the lesbian audience that Logo morphed it into a six-episode "docu-soap" that's part Work Out, part L Word at the shore.

The six 'girls' bring varying levels of surfing expertise to El Porto beach in the L.A. suburb of Manhattan Beach, Calif. There are old-timers like 32-year-old Michele--who's been surfing since age 16--as well as suing newcomer Gingi 25, who doesn't catch her first wave until episode three.
Also on hand in their bikinis and wet suits are serious surfer Erin, 30, an attorney: clothing designer Vanessa, 33, the self-described "comic relief," who attended this years Dinah Shore White Party in a banana suit: the tall modelesque Jessica, 24, a human resources exec who had to relearn surfing skills after a serious cat accident: and the tough-but-vulnerable Melissa 30, an online advertising sales rep and extreme-sports enthusiast who's even happier on a snowboard. Jessica and Melissa provide the requisite dyke drama for the season, alternately breaking up and having second thoughts. "Every time we filmed," Melissa points out, "we were either fighting or crying or making out."

Most of the cast members, however, are in relationships with non-Curl girls, including Erin and no-nonsense Michele. "Even if I was single, I wouldn't be in the dramas," says Michele, who was once The Advocate's photo editor. "I'd rather go surfing."

The show opens a bit cagily without really explaining how these particular women ended up surfing together. After a while, though, it doesn't matter. You begin to plunge with them into the water and their adventures (surf contests, fashion shows, dressing in drag).

The question is, Why surfing? Would softball or golf have been too obvious? "Based on anecdotal information, there are a lot of gay women who love to surf," says Logo's senior vice president and general manager Lisa Sherman.

The jury's out as to whether the show will encourage a new generation of gay Gidgets. "I think it's going to at least inspire some people to try [surfing]," says Vanessa. But Erin hopes that isn't true: "There are so many surfers already!"

CURL GIRLS From left: Melissa Hayden, Erin Pittman, Michele Fleury, Vanessa Craig, Jessica Nobles, Gingi Medina

Πέμπτη, Ιουλίου 12, 2007

Λογοτεχνικά βραβεία LAMBDA LITERARY AWARDS

Η Alison Bechdel (http://www.dykestowatchoutfor.com/) ήταν ανάμεσα στους 25 συγγραφείς που τιμήθηκαν για την δουλειά τους στην 19η ετήσια απονομή των Lambda Literary Foundation Awards στην Νέα Υόρκη. Τα βραβεία δόθηκαν στις 31 Μαίου.
Το βιβλίο της Alison Bechdel Fun Home: A Family Tragicomicwon κέρδισε το βραβείο στην κατηγορία Καλύτερα Απομνημονεύματα ή Βιογραφία. Το βιβλίο της είχε θεωρηθεί από τους Times το καλύτερο για το 2006. Άλλοι νικητές για τις κατηγορίες:

Τέχνη & Κουλτούρα: GAY L.A., Lillian Fadennan & Stuart Timmons (Basic Books) ;

Bisexual: The Bisexual Guide to the Universe, Michael Szymanski & Nicole Kristal (Alyson);

Παιδική/ Νέων εφήβων: Between Mom & Jo, Julie Anne Peters (Little Brown) http://www.julieannepeters.com/ ;

LGBT δοκίμιο: Different Daughters, Marcia M. Gallo (Carroll & Graft);

Λογοτεχνικό έργο πρωτοεμφανιζόμενης λεσβίας συγγραφέως: The Teahouse Fire, Ellis Avery (Riverhead) http://www.ellisavery.com/ ;

Λεσβιακή λογοτεχνία: The Night Watch, Sarah Waters (Riverhead Books) www.sarahwaters.com/index.htm ;

Λεσβιακού μυστηρίου: The Art of Detection, Laurie R. King (Bantam) http://www.laurierking.com/

Λεσβιακή ποίηση: Lemon Hound, Sina Queyras (Coach House Books) το ιστολόγιο της είναι http://lemonhound.blogspot.com/

Λεσβιακή Ρομαντική Ιστορία: Fresh Tracks, Georgia Beers (Bold Strokes) . http://www.georgiabeers.com/

Στην ιστοσελίδα http://www.lambdaliterary.org/awards/current_winners.html θα βρείτε του νικητές και στις υπόλοιπες κατηγορίες

Σας δίνω και τις ιστοσελίδες των συγγραφέων για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για αυτούς. Καλό διάβασμα... :-)

Τρίτη, Ιουλίου 10, 2007

Gabin - Into My Soul ( featuring Dee Dee Bridgewater )

Είμαι μες στην ευτυχία, έστειλα τις εργασίες μου και τώρα σκέφτομαι το καλοκαιράκι, τις συναυλίες, τις διακοπές που πλησιάζουν...
Θα πάμε Dee Dee Bridgewater?
Διαβάστε το άρθρο απο ως3


Dee Dee Bridgewater είναι κατά κύριο λόγο μία πρωτοπόρος καλλιτέχνιδα, τα project της οποίας διασχίζουν το μουσικό καλειδοσκόπιο - από τα παραδοσιακά φωνητικά της jazz μέχρι τους scat αυτοσχεδιασμούς. Χωρίς δισταγμούς και περιορισμούς, χαρακτηριστικά που την κάνουν ίσως την πιο πολυτάλαντη και εμπνευσμένη καλλιτέχνιδα και παραγωγό της γενιάς της. Αντλώντας από αυτό το μεγάλο ταλέντο και έμπνευση, το νέο project της Dee Dee Bridgewater, με τίτλο "Red Earth", είναι ένα ταξίδι τόσο προς το μέλλον όσο και προς το παρελθόν. Αναμιγνύοντας τις φωνές, τη μουσική και τα παραδοσιακά όργανα του Μάλι με το ιδίωμα της αμερικανικής jazz, και γράφοντας πολλούς από τους στίχους, η Dee Dee Bridgewater έχει δημιουργήσει αυτή τη φορά ένα από τα πιο σημαντικά μουσικά έργα στην καριέρα της.
Η Dee Dee Bridgewater εξηγεί ότι το άλμπουμ είναι «η κορύφωση της απόφασής μου να ανακαλύψω τις αφρικάνικες ρίζες μου. Ήταν μία ιδέα που αρχικά είχα δουλεύοντας πάνω στη μουσική του Horace Silver, η οποία είναι τόσο ρυθμική». Το αποτέλεσμα, που ήταν το προτεινόμενο για βραβείο Grammy άλμπουμ "Love and Peace: A Tribute to Horace Silver", οριστικοποίησε την απόφασή της να εξερευνήσει περαιτέρω την αφρικανική μουσική. Με τον θάνατο της Ella Fitzgerald το 1966 και το επακόλουθο άλμπουμ της Dee Dee "Dear Ella", το οποίο κέρδισε βραβείο Grammy, το project έμεινε σε αναμονή. Τα άλμπουμ που ακολούθησαν, "Live at Yoshi's", "This is New" και "J'ai Deux Amours", ενσωμάτωσαν περισσότερα ακούσματα και επιρροές από ολόκληρο τον κόσμο και τα δύο από αυτά της χάρισαν και υποψηφιότητες για βραβείο Grammy.
Ο τίτλος του άλμπουμ «Red Earth - A Malian Journey» ήταν συγκυριακός. Το πρωινό της πρώτης μέρας της στο Μάλι, η Bridgewater ήταν ενθουσιασμένη με τη θέα από το δωμάτιο της - η κόκκινη γη να απλώνεται μπροστά της, με τον ποταμό Νίγηρα να φαίνεται στο βάθος. Της θύμισε τις ιστορίες της μητέρας της που της έλεγε για το πόσο αγαπούσε ως παιδί να παίζει με τα χώματα στην κόκκινη γη του Memphis. «Προσπαθώ να βρω τη φωνή μου και το λόγο να ζω. Κάνοντας αυτό το project νιώθω ότι ανακάλυψα κάτι απίθανο -τις αφρικανικές ρίζες μου και την πατρίδα μου, το Μάλι.».

Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007

Ειδήσεις και κείμενα απο Θεσσαλονίκη

Εξαιτίας της ασθένειάς μου έχασα κάπου την μπάλα με ότι συμβαίνει στην Θεσσαλονίκη. Ο Γιώργος Τσιτηρίδης μου έστειλε τα παρακάτω μηνύματα τα οποία και μεταφέρω αυτούσια

(εισήγηση Ν. Χατζητρύφωνα στις 1-7-2007σε ομότιτλη συζήτηση στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)

· Είναι η πολιτική ομοφυλοφοβική;
Ισχυρίζομαι πως ναι, είναι ομοφυλοφοβική, επειδή οι πολιτικοί της κεντρικής και τοπικής εξουσίας δεν τροποποιούν την παρούσα κατάσταση, η οποία βάλει εναντίων των κύριων αναγκών του ανθρώπου: της ανάγκης για αυτοσυντήρηση, για αυτοκαθορισμό και για αυτοεπιβεβαίωση –ενώ κανείς δεν βλάπτεται αν ικανοποιηθούν αιτήματα για την ίση μεταχείριση των ομοφυλόφιλων και αμφιφυλόφιλων με τους ετεροφυλόφιλους πολίτες (δικαίωμα σε γάμο, ίδια ηλικία σεξουαλικής συναίνεσης, εκπαίδευση –διαπαιδαγώγηση) -.
· Γιατί δεν αντιμετωπίζουν ισότιμα τους ομο-/αμφιφυλόφιλους πολίτες;
Ισχυρίζομαι, ότι για τους ίδιους ή όμοιους λόγους που δεν παίρνουν μέτρα για τους μετανάστες, για τους άστεγους, για τα άτομα χωρίς καμία ιθαγένεια, αλλά και για το νομικό πλαίσιο διεξαγωγής δημοσκοπήσεων, το ρουσφέτι στο στρατό, την κατάληψη θέσεων εργασίας μέσω προγραμμάτων καταπολέμησης της ανεργίας (states) κλπ.
Αν ο πολίτης δεν είναι φοβισμένος, συμβιβαστικός και υποτακτικός, ισχυρίζομαι ότι δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης οι εξουσίες: οι πολιτικές, εκκλησιαστικές, συνδικαλιστικές, οι μεσάζοντες και τα παράσιτα.

· Όλες οι πολιτικές και όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι;
Όχι βέβαια, αλλά και αυτοί στην πλειονότητά τους, είτε παίζουν το ρόλο του λαο-δαμαστή, είτε είναι φοβισμένοι, συμβιβασμένοι και υποτακτικοί στα κακώς κείμενα.
Για παράδειγμα, στο ζήτημα της εφαρμογής του Νόμου για γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου,
- Η μεν Ν.Δ. αρνείται την εφαρμογή του αλλά και την θέσπιση κάποιου συμφώνου συμβίωσης, δηλαδή μιας μερικώς κοινωνικής αναγνώρισης και προστασίας, ενώ από κύκλους της διαρρέει ότι θα προωθήσει το κατάπτυστο από τους γάλλους ομοφυλόφιλους Γαλλικό μοντέλο PACS.
- Το ΠΑΣΟΚ, στέλνει το αίτημα για γάμο στις καλένδες μέσω του «διαλόγου με το λαό». Συγχρόνως αναδεικνύει ως αίτημα ένα κοινό για ομοφυλόφιλους και ετεροφυλόφιλους Σχέδιο Συμβίωσης με υποβαθμισμένο και προσβλητικό για τους συμβαλλόμενους περιεχόμενο –Σχέδιο που καμιά οργάνωση ετεροφυλόφιλων ποτέ δεν έθεσε-, το οποίο συν τοις άλλοις αποκλείει τους αλλοδαπούς κατοίκους της χώρας!
- Ο Συνασπισμός μέσω του στόματος του προέδρου του κ. Αλαβάνου, στο ερώτημα γιατί προωθεί ένα –απροσδιόριστο- Σύμφωνο Συμβίωσης και όχι το Γάμο, γενικολογεί και δεν διευκρινίζει, αλλά ούτε προχωρά στη γραπτή διατύπωση της άποψής του περί Συμφώνου Συμβίωσης.
- Το ΚΚΕ απαξιεί κάθε συμμετοχή σε ένα τέτοιο διάλογο.
- Ο ΛΑΟΣ δηλώνει δια του προέδρου του αισθήματα κατανόησης (sic!), όχι όμως ως κόμμα.
- Τέλος, από τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, το μεν ΣΕΚ είναι θετικό, ενώ οι Οικολόγοι Πράσινοι ταλαντεύονται μεταξύ Γάμου και ενός απροσδιόριστου Συμφώνου Συμβίωσης.

· Ο ανθρωπιστικά διακείμενος πολίτης γιατί μένει απαθής;
Αν δεν δούμε –ο καθένας μας ξεχωριστά- την ατομική του ευθύνη για υπέρβαση του συμβιβασμού και της φοβίας μας, μην περιμένουμε ότι οι εξουσίες θα αλλάξουν από φιλανθρωπία. Αν δεν καταφέρουμε να ονειρευτούμε μια καλύτερη ζωή και δεν αξιοποιήσουμε τις ελάχιστες ευκαιρίες που μας δίδονται, αλλά αναμασήσουμε πάλι τα «ναι μεν, αλλά...», θα εξακολουθούμε να ζούμε στη μιζέρια εν μέσω φανταστικών εχθρών:
§ ως ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, τρανσεξουαλικοί,
§ ως άνεργοι, ή εργαζόμενοι,
§ ως ασφαλισμένοι ασθενείς,
§ ως αλλοδαποί κάτοικοι αυτής της χώρας,
§ ως πόντιοι, κριτικοί κ.λπ. που ούτε καν αυτοί δεν διδάσκονται τη διάλεκτό τους,
§ ως ορθόδοξοι που ακολουθούμε προτροπές και ολισθαίνουμε σε αποκλεισμούς άλλων χριστιανών ή αλλόθρησκων,
§ ως πολίτες θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων που στρατευόμαστε στον πόλεμο κατά της κυρίαρχης μισαλλοδοξίας, αλλά αποδεχόμαστε το δικό μας εθνικισμό και θρησκευτικό φανατισμό και δεν δείχνουμε αλληλεγγύη προς τους δεινοπαθούντες στα δικά μας εθνικά ή θρησκευτικά κέντρα.

· «Η γνώση είναι αδιαχώριστη από την αρετή»;
Ναι, γι’ αυτό χρειάζεται να την αποκτούμε μέχρι τη μικρή της λεπτομέρεια –στην περίπτωσή μας τη γνώση σχετικά με την ομοφυλοφοβία και την ομοφυλοφιλία-: στο σχολείο, στο Πανεπιστήμιο, στα ΜΜΕ. ΄

Όμως η γνώση οδηγεί στην αρετή μόνον κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Ο Μάρξ λέει για την κοινωνία μας: «Οι νίκες των επιστημών –της πολύ καλής γνώσης- φαίνεται να εξαγοράζονται από την απώλεια σε χαρακτήρα ž ... φαίνεται σαν να γίνεται υποτελής ο άνθρωπος σε άλλους ανθρώπους ή στην ίδια του την ποταπότητα».
Άρα, συμπεραίνω: Για να μετατραπεί η πολιτική σε ανθρωπισμό χρειαζόμαστε γνώση, αλλά και ανθρωπισμό και όραμα. Αυτά απαιτούν έναν προσωπικό αγώνα –πέραν του όποιου κοινωνικού που δεν βρίσκεται σε αντίθεση προς τον προσωπικό αγώνα, αλλά αποτελεί μέσον για την αποτελεσματικότητά του.

2. Στα πλαίσια του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε ανοιχτή συζήτηση με θέμα:

«Η Ομοφυλοβοβία στην Πολιτική» Κυριακή 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, 8 μμ, Πάρκο Νέας Παραλίας
Με πρωτοβουλίες της Σύμπραξη κατά της Ομοφυλοφοβίας και της Πρωτοβουλίας Ομοφυλόφιλων Ενάντια στην Καταπίεση (Π.Ο.Ε.Κ.)

Ακολουθεί το κείμενο από το δελτίο τύπου

Η φετινή επέτειος της εξέγερσης των ομοφυλόφιλων στο gay bar “Stonewall” της Νέας Υόρκηςστις 27 Ιουνίου 1969, βρίσκει το ομοφυλοφιλικό κίνημα στην Ελλάδα να οργανώνει το 3ο Φεστιβάλ-Παρέλαση Υπερηφάνειας στην Αθήνα με μεγαλύτερη επιτυχία από κάθε άλλη φορά.

Τελικά είναι τόσο ανώριμη η ελληνική κοινωνία να δεχτεί και να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων αμφιφυλόφιλων και τρανσεξουαλικών ; Η΄ μήπως ο ισχυρισμός αυτός είναι ένα βολικό πρόσχημα κομμάτων, υπουργών και βουλευτών για να αρνηθούν τη δικιά τους ευθύνη, απροθυμία και ανικανότητα, να λύσουν προβλήματα αρνητικών διακρίσεων και αποκλεισμών;

Πολιτικοί εκπρόσωποι και άνθρωποι εξουσίας όχι μόνο στο χώρο της εκκλησίας και της ακροδεξιάς εκφράζουν ανοιχτά ομοφοβικές και ρατσιστικές θέσεις υπέρ «της οικογένειας και της ηθικής». Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις επιθέσεις, τους διαχωρισμούς και την διάσπαση που θέλουν να διαιωνίσουν σε βάρος όλων μας;

3. To Σαββάτο 14 Ιουλίου το πρωί στην Παναγία Χαλκέων (οδός Εγνατία και Χαλκέων) Θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο της Πάτρας Σεραφειμίδου Παρακαλούνται φίλοι και γνωστοί να παρευρεθούν.

Είχα ακούσει αρκετές αναφορές στο όνομα της Πάτρας Σεραφειμίδου και έτσι στο ακόλουθο link απο τις Σαπφίδες θα βρείτε το ακόλουθο κείμενο

Η Πάτρα Σεραφιμείδου είχε ενεργό δράση όλα αυτά τα χρόνια στο φεμινιστικό όσο και στο ομοφυλοφιλικό κίνημα. Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της Π.Ο.Ε.Κ στη Θεσσαλονίκη και αντιπρόεδρος στης Σύμπραξης κατά της Ομοφυλοφοβίας. Mια γυναίκα που έκανε πολλά και που στάθηκε με πολλους τρόπους και στις δυο μας κοινότητες, το πιο πολύ με αρκετά χαμηλό προφίλ