Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Triangle

Το θέμα της εκπαίδευσης συζητιεται πολύ αυτό το διάστημα. Τα προβλήματα είναι πολλά. Προσωπικά θεωρώ πως οι αλλαγές θα πρέπει να ξεκινήσουν απο την πρωτοβάθμια και σιγά σιγά να προχωρήσουν στην δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όπως και να το κάνουμε απο το Δημοτικό μπαίνουν οι σωστές βάσεις. Πάραλληλα με την Εκπαίδευση ενός ανθρώπου θα πρέπει να μας απασχολεί και η Παιδεία του, που την εμφυσεί το οικογενειακό περιβάλλον ενος νέου ανθρώπου. Το πως αντιμετωπίζει η σημερινή νέα γενιά το θέμα της ομοφυλοφιλίας δεν έχει να κάνει μόνο με το αν έγινε κάποια συζήτηση στο σχολείο ή αν υπήρχε ή δεν υπήρχε μάθημα για το σέξ και τους διάφορους γενετήσιους προσανατολισμούς αλλά και κατά πόσον οι γονείς μιλούν για τα παιδιά τους για τους ομοφυλόφιλους. Πάρα πολλοι θεωρούν ότι μιλώντας για την ομοφυλοφιλία είναι σαν να προτρέπεις το παιδί σου να γίνει ομοφυλόφιλος/η ή τουλάχιστον να το δοκιμάσει (τι ντροπή!)

Κλείνω με μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια που γίνεται στον Καναδά:
Στην ακόλουθη ιστοσελίδα http://schools.tdsb.on.ca/triangle/index.html θα βρείτε πληροφορίες για το πρόγραμμα Triangle που εδρεύει στο Toronto, Ontario το οποίο διανύει τον 9ο χρόνο λειτουργίας του.

Στο link Student Work θα βρείτε δουλείες των μαθητών και μαθητριών που παρακολουθούν το πρόγραμμα αυτό. Επίσης, έχει δημιουργηθεί και το ακόλουθο εκπαιδευτικό video με τον τίτλο Gr 9 Up.


Class Queers.
color. 39 min. with tchr's. guide.
Produced by School House Prods
Distributed by Filmakers Library.
2004.


Gr 9 Up-- This engrossing video follows three white middle-class Canadian teens as they deal with their homosexuality: two gays, Adam and Richard, and one lesbian Adina. They attend Triangle, Canada's only high school for homosexual, bisexual, and transgender teens. Along with academics, Triangle provides friendship, counseling, and group discussion which helps the three accept who they are and find some stability in their situations. Richard's difficulties include dealing with his homophobic family and adjusting after his lover rejects him. He drops out to work at a beauty salon. Adam, who had been ridiculed in school, feels he has gained the strength to come out and to return to the regular high school. Adina's Rabbi father's rejection turns to acceptance as he learns how to better understand her and finds out about her academic achievements. She will return to Triangle in the fall. The video does an excellent job of capturing the anguish these teens feel. Family situations are hard-hitting but insightful. The video can be used in psychology and sociology classes, as well as in counseling sessions with homosexual students.


Το Μπισκοτάκι

Ομοφυλοφιλία και εκπαίδευση

Ορμώμενη απο τα άρθρα που δημοσιεύονται στο Απέναντι Πεζοδρόμιο για την εκπαίδευση και την ομοφυλοφιλία παραθέτω το ακόλουθο άρθρο που δημοσιεύτικε στο Independent School Winter 2001, Vol. 60 Issue 2.

Gay and Lesbian Issues in Schools

Presents an excerpt from the book 'Sex and Sensibility: The Thinking Parent's Guide to Talking Sense About Sex,' by Deborah Roffman. Controversy about teaching sexuality education in the United States; Concerns raised about how the topic of homosexuality could be in any way age-appropriate; Children's exposure to lesbian and gay issues.

'Sex and Sensibility: The Thinking Parent's Guide to Talking Sense About Sex

Teaching about homosexuality in schools is one of the most controversial issues in American education today. Aside from objections raised by some religious groups, there exists great misunderstanding of its purpose. Just as many people misinterpret sexuality education as being focused literally on sex, they are apt to think that education about homosexuality education is intended to focus literally on homosexual sex. Particularly at the elementary school level, therefore, they may be mystified at how the topic of homosexuality could be in any way age-appropriate. No wonder they may think that someone else's agenda is in play. Moreover, as with the misguided beliefs and fears about the process of sex education, they may worry that "knowing Will lead directly to doing" if their children are exposed to the subject.


The fact of the matter is that classroom teaching -- almost at any age -- in no way introduces the subject of homosexuality to children or adolescents. In today's world, lesbian and gay issues are ubiquitous in children's lives. From TV talk shows, news stories, movies, and other programming they watch, to the playground chatter they overhear, to the "in-group-out-group" language of their peer groups, the topic of homosexuality is already in their thoughts and experiences. Homosexuality is simply a reality of modern American life that is ever-present in media and current events, in families and friendships, in laws, politics, religion, and youth culture. Schools that attempt to grapple with the topic -- by providing accurate information and by allowing children to talk about what they already know or think they know and to clarify and learn from the views of others -- are not in any way "putting ideas in children's heads." Rather, these schools are fulfilling their responsibility to help kids understand the world as it is.


Conversely, when schools or parents deny, ignore, or run from this or any other important issue in children's lives, they may implicitly communicate or teach various destructive messages: that adults are too disinterested, uncomfortable, or uninformed to care; that they lack the courage to stand up to controversy or conflict, even when the education, health, and emotional and physical safety of young people may be at stake; that they are clueless or in utter denial about what exists right before their very eyes and ears. As we have emphasized in this book, uninvolved adults will end up both undercutting themselves as credible adult resources and abdicating their all-important roles and duty to affirm, give information, clarify values, set limits, and provide anticipatory guidance. And they will virtually assure that culture and peers will step into the void.

Lessons in school about homosexuality are not intended to promote anything but education, understanding, and safer school environments. They do not advocate that people become gay, only acknowledge that some people are gay; they are not about describing sexual practices --although certainly the topic may come up and be addressed -- but about clarifying the reality of people's lives. For example, talking about the topic of homosexual families (i.e., families headed by gay and lesbian couples) is no more about the subject of sex than is talking about life in families headed by heterosexual individuals. The topic at hand is not the mechanics of sexual behavior, but the fact that some people love, desire, live with, and have sex with one another in same-gender relationships.


Almost always, the most important topics that arise in such conversations are not about sex, or even sexual orientation, but about issues of bias and discrimination, respect and tolerance. The learning typically goes way beyond "gay sex" or even the "gay issue" to discussions of ethical and kind treatment of others. And, because children of all ages understand name-calling and mistreatment -- and how very much they can hurt -- the topic can be handled in an age-appropriate fashion at almost any age. It is never too early for children to talk about respect and to learn about differences among people.
Conversations in school also allow students to learn many new facts and to critically examine the myths, misinformation, confusions, and stereotypes about homosexuality to which they are constantly exposed. They will learn to identify and analyze images of lesbians and gays in the media and clarify crucial distinctions regarding biological gender, gender roles, gender identity, and sexual orientation. They'll explore theories of how people develop heterosexual, homosexual, or bisexual orientations (thought to be a combination of biological and environmental factors) and learn that people do not choose their particular orientation but rather come to discover it. They'll hunt for current events in the fields of religion, law, politics, science, health, and family life that pertain to sexual orientation, intersexuality, and transgender. They'll learn that lesbian and gay individuals are part of a highly diverse population of people who defy narrow and often derogatory stereotypes regarding physical appearance, mannerisms, occupation, and lifestyle.


Almost all young people question their sexual orientation, if only at some brief point, and some continue to question their place on the sexual orientation continuum for considerable periods of time. (In fact, facilities and programs that serve sexual minority youth more and more commonly refer to their clientele as GLBTQ youth, for Gay, Lesbian, Bisexual, Transgendered, and Questioning.) It is helpful for young people to understand that individuals can experience different patterns of development: Some will know or sense their orientation long before pubescence, most will find that their orientation solidifies around or by the time of puberty, whereas others will discover it more gradually. By age eighteen, most (95 percent) know with certainty. Full awareness and acceptance of bisexual orientation, interestingly, appears to be significantly delayed in comparison to heterosexuality or homosexuality, occurring commonly in the middle to late twenties.


Adolescents also need to appreciate crucial distinctions between the sexual orientation, sexual attraction, sexual fantasy, and sexual behavior. Many people who are fundamentally heterosexual (or homosexual) in orientation will at some time in their lives experience fantasies about same-gender (or other-gender) sexual encounters or find themselves romantically or sexually attracted to particular members of their same (or other) gender. They may or may not act on those fantasies or attractions, but even for those who do, individual experiences will not change or determine fundamental orientation.
It is not at all uncommon for heterosexual (or homosexual) adolescents to experience same-gender (or other-gender) attractions or "crushes," even to the point of physical experimentation. If they do not comprehend the relatively transitory nature of these experiences -- or the differences between attraction, fantasy, behavior, and orientation --they may draw inaccurate conclusions or place inappropriate labels on themselves or others. By the same token, they need to understand that pressuring themselves to engage in particular sexual acts with particular individuals will not establish, confirm, or deny sexual orientation. One's sexual orientation simply is what it is; people can "have" a sexual orientation without engaging in any sexual behavior at all.


Making Change Happen

In the upper-level courses that I teach, students use the local paper and a daily national newspaper as their text. One of the most dramatic trends I've noticed over the decades is that each year, a higher percentage of the articles relate to aspects of homosexuality and to gay and lesbian issues in our society. This topic is not going away, and the opportunities and pressures for schools and families to change will mount. Many changes will evolve gradually and unconsciously as gay culture and gay youth continue to move, in the words of Ryan and Futterman, "from the margins to the mainstream."[1] The pressures on schools, no doubt, will often involve acrimonious conflict and debate. All of it will take time. As Kevin Jennings, executive director of the Gay Lesbian Straight Education Alliance, continually points out, change is a process, not an event.
Unfortunately, while time passes, another generation of youngsters --gay and straight -- will suffer the consequences of our adult silence, confusion, conflict, and inaction. In some schools, every child is affected by homophobia every single day. For gay youth and adults and for all of us who know, love, care about, parent, or are parented by people who are lesbian or gay, the effects are immediate and deeply painful. Surely, there is common ground enough in our compassion for one another and for our children to make change happen more quickly, one event at a time.


Editor's Note: The following is an excerpt from Sex and Sensibility: The Thinking Parent's Guide to Talking Sense about Sex by Deborah M. Roffman, based on her quarter-century of teaching in independent education. The book was published in January 2001 by Perseus Publishing (Massachusetts). Reprinted with permission.

1 Caitlin Ryan and Donna Futterman, Lesbian and Gay Youth: Care and Counseling (New York) Columbia University Press, 1998).

Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007

Πολύχρωμος Πλανήτης - 2

Στο τρένο Αθήνα – Θεσσαλονίκη.

Κάθομαι και κλείνω τα μάτια, να ηρεμήσω. Περνάει μια κυρία με έναν κύριο και ψάχνει την βαλίτσα που έχασε. Γυρίζω να δω τα πράγματά μας: το σακβουαγιάζ, τα μπουφάν, την σακούλα με τα βιβλία από τον Πολύχρωμο Πλανήτη. Οι γιορτές περάσανε γρήγορα και αυτά που κάναμε μαζί αλλά και η καθεμία ξεχωριστά, τόσα πολλά, τόσα ταξίδια που άρχισα να αισθάνομαι θεατής της ζωής μου– θέλω χρόνο να κατακαθίσουν οι εμπειρίες, οι γνωριμίες, να κάνω έναν απολογισμό…

Πρώτη στάση : Πολύχρωμος Πλανήτης

Κατεβήκαμε στην Αθήνα για να δούμε το έργο 2. Φτάσαμε. Γρήγορο φρεσκάρισμα και πάμε στο βιβλιοπωλείο Πολύχρωμος Πλανήτης. Αντωνιάδου 6, στο Πεδίο του Άρεως. Ευτυχώς όχι μακριά από κει που μέναμε. Χτυπήσαμε το κουδούνι, ένας κύριος μας καλωσόρισε, είπαμε ευχές, του είπα πως έχουμε έρθει από Θεσσαλονίκη και θα θέλαμε να ρίξουμε μια ματιά στα βιβλία. Όταν μπαίνω για πρώτη φορά σε έναν χώρο προσέχω αν υπάρχουν βιβλία, αν παίζει μουσική, τι μουσική. Μουσική λοιπόν, κλασσική και σε τόνο ήρεμο, χαλαρό. Συζητήσεις ακούγονταν από κάπου άλλού. Ο χώρος υποδοχής είχε ημερολόγια, περιοδικά, cd, dvd και ο κυρίως χώρος βιβλία. Ταξιθετημένα κατά θεματικές ενότητες, προτεινόμενα. Διακριτικά η κα Γαλανού – η ιδιοκτήτρια – μας καλωσόρισε και μας ρώτησε αν θέλαμε κάτι. Θέλαμε να ρίξουμε μια ματιά, να αγοράσουμε κάποια βιβλία, να γνωρίσουμε τον χώρο. Μας άρεσε πολύ, αισθανθήκαμε άνετα, ήμασταν σε ένα χώρο που αποπνέει τάξη, δημιουργεί σεβασμό: ‘Ότι εδώ γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια.’ Στον κύριο που μας άνοιξε μιλήσαμε για το Μπρίκι και χαρήκαμε που μας γνώριζε. Συζητήσαμε για τα blogs, για τις διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλοφίλων και εκεί πάνω ρωτάει η σύντροφος μου για την συμμετοχή του κόσμου στις εκδηλώσεις του Πολύχρωμου Πλανήτη: σε μια πόλη των 5 εκατομμυρίων και αν λάβουμε υπόψιν μας το 10%.. θα έχει η Αθήνα 500.000 ομοφυλόφιλους... άρα λογικά θα έχει ικανοποιητική συμμετοχή, σωστά;

Έρχεται η απάντηση: το περισσότερο γύρω στους 50… Δεν μιλώ αλλά σκέφτομαι: έκανα τόσα χιλιόμετρα και η πρώτη μου σκέψη ήταν να έρθω και να γνωρίσω από κοντά τον χώρο. Και όταν θα κατέβω ξανά σίγουρα θα ξανάπαω και θα αφιερώσω περισσότερο χρόνο στους ανθρώπους αυτήν την φορά. Και εδώ στην Αθήνα, στο κέντρο της πρωτεύουσας και να έχει τόσο λίγη συμμετοχή;

Έρχεται η απάντηση της συντρόφου μου: οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι βιώνουν την ομοφυλοφιλία τους στα μπαρ, στις ξέφρενες νύχτες και μετά επιστρέφουν κύριοι και κυρίες στις οικογένειες τους. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο πέρα από αυτό.

Συστηθήκαμε και φύγαμε.

Επόμενη στάση: 2

Οδός Βουκουρεστίου, θέατρο Παλλάς, γέμισε και 3.000 μάτια παρακολουθήσαμε για μία ώρα και 45 λεπτά το 2. Τελείωσε, χειροκρότημα. Φεύγουμε. Ακόμη και τώρα που έχουν περάσει τόσες μέρες δεν μπορώ να πω και πολλά. Άφησα πίσω μου όσα διάβασα και άκουσα για το 2. Μπήκα άδεια και έφυγα γεμάτη εικόνες, σκέψεις, συναισθήματα, σκηνές να μου κάνουν επίθεση σε άσχετες στιγμές. Μου άρεσε ΠΑΡΑ πολύ. Όχι γιατί εμείς οι γκέι πρέπει να υποστηρίζουμε αλλήλοις αλλά γιατί πραγματικά με άγγιξε. Μου μίλησε. Ακόμη η συνομιλία μας δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο άντρας της εποχής μας, μόνος, τρομαγμένος, βιώνει υπαρξιακά προβλήματα, είναι ευαίσθητος. ‘ είναι άντρας χωρίς θήλυ στη ζωή του, είναι θέσει ή δυνάμει γκέι.’ Όπως έγραψε ο Γ.Ν. Ξυδάκης.

Και επειδή μπορεί να είναι φύσει ή θέσει γκέι τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν βιώνει τέτοιες καταστάσεις; Ότι δεν ψάχνει να βρει την αγάπη, να ξεφύγει από την μοναξιά του ενός των μεγάλων και μικρών αστικών κέντρων; Να γίνει 2; Σκέφτομαι ότι εκτός από το ποδόσφαιρο και τα playstation και τον στρατό, ο Παπαίωάννου πιάνει θέματα που μας αφορούν: άντρες και γυναίκες, γκέι και λεσβίες. Μιλάει για την αγωνία όλων μας να βρούμε τον άνθρωπο μας, να συνυπάρξουμε μαζί του.

Τελείωσε και σκέφτομαι ακόμη μια από τις πολύ λίγες εκφράσεις που ακούστηκαν: Δεν θέλει δύναμη. Σπρώξε μαλακά.

Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει τρόπος λοιπόν. Υπάρχει χρόνος να γίνει το ένα 2.


Καλή Χρονία σε όλες και όλους. Και φέτος πάλι εδώ.

Το Μπισκοτάκι
(Επειδή ξέρω πως θα διαβάσεις το μήνυμα αυτό: ελπίζω να θυμάσε την συμφωνία κυρίων και να βρώ στην θέση του το Πρόσεχε την Στροφή, εντάξει;)

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 22, 2006

Καλές Γιορτές



Καλά Χριστούγεννα σε όλες και όλους
Ευχόμαστε ο Νέος Χρόνος να μας βρεί στις αγκαλίες των αγαπημένων μας προσώπων
Το Μπισκοτάκι & το Λουκουμάκι

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006

Τί ήταν οι γάμοι μεταξύ ομοφυλοφίλων; Μέρος 3 τελευταίο

Το υπόλοιπο του άρθρου καλύπτει μια σειρά επιχειρημάτων υπέρ και κατά των ομοφυλόφιλων γάμων, αν και η πρωτοκαθεδρία δίδεται σε μια σειρά ειδικών – δικηγόρων, συμβούλων σε περιοδικά, και ψυχιάτρων, συμπεριλαμβανομένης και της πανταχού παρούσας αντί gay φωνής του Dr. Irving Bieber – όπου όλοι τους διακήρυτταν την τρέλα του ομοφυλόφιλου γάμου. (Φυσικά κάποιά από τα επιχειρήματα τους είναι αμοιβαία αποκλειστικά). Δύο gay υπερασπιστές, ο ιδρυτής της Metropolitan Community Church Troy Perry και ο νεοϋορκέζος σκηνοθέτης Dick Leitsch, αναφέρονται ότι υπερασπίζονται την προώθηση για το δικαίωμα του γάμου. Το αξιοσημείωτο είναι ότι οι τελευταίες παράγραφοι γράφουν σε παρένθεση ‘για αυτούς που είναι μέσα στα πράγματα’ θέλοντας να υπονοήσουν ότι ένας από τους 2 άντρες που παντρεύτηκαν είναι πιθανόν να προχωρήσει σε μια σχέση με έναν επαγγελματία του ποδοσφαίρου. Το άρθρο τελειώνει με το συμπέρασμα: ‘η μυστική τους τελετή δεν εξασφάλισε μια ασφαλή και σταθερή σχέση τελικά και ίσως στο τέλος καταλήξει να τους φέρει δυστυχία, να γίνουν ρεζίλι και συντρίμμια.’

Όπως στις δεκαετίες ’50 και ’60, κάποιοι gay και λεσβίες απέρριπταν τον γάμο σαν μια ανεπιθύμητη πλευρά του κυρίαρχου straight κόσμου - μια άποψη που στηρίζονταν από ουσιαστικά όλους τους καθιερωμένους θεσμούς. Για παράδειγμα, στο TV Radio Mirror, λέγεται ότι ο συγγραφέας Paul Goodman (χαρακτηρίζεται ως ‘υποστηρικτής του διέμφυλου τρόπου ζωής’) θεωρεί τον ομοφυλόφιλο γάμο ‘ανεπιθύμητο’ γιατί ‘η μονογαμία είναι μια άρρωστη κατάσταση για τον ομοφυλόφιλο καθώς συνιστά μια αμυντική μανούβρα για να αποφύγει την μοναξιά και για να έχει έναν μόνιμο σύντροφο.’ Τον επόμενο χρόνο, τον Μάρτιο του 1972, ένας αρθρογράφος του Bay Area Reporter σχολίαζε σαρκαστικά ‘Οι ετερόφυλοι έχουν αυτό που αποκαλείται καλή δουλειά. Δουλεύουν πολλές ώρες και σκληρά, γιατί πιστεύουν ότι η δουλειά είναι ένα καλό υποκατάστατο του σέξ. Εξάλλου, οι ετερόφυλοι θα πρέπει να έχουν μια καλή δουλειά για να πληρώνουν το σπίτι των ονείρων τους.’

Εναλλακτικά, ένα συναρπαστικό άρθρο του 1971 στο The Ladder, το περιοδικό των Daughters of Bilitis (DOB), την πρώτη εθνική οργάνωση λεσβιών, παρουσίασε τις μονογαμικές, σταθερές σχέσεις ως ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό της λεσβιακής κουλτούρας, το οποίο οι νέοι και νέες ομοφυλόφιλοι και λεσβίες φιλελεύθεροι είχαν απορρίψει άδικα. Η Rita Laporte πρώην πρόεδρος της οργάνωσης, έκανε έναν απολογισμό της φύσης της Αμερικανικής οικογένειας: ‘ ο θεσμός που αποκαλούμε γάμο δεν μπορεί να συντηρήσει δύο ολοκληρωμένες ανθρώπινες οντότητες – ήταν σχεδιασμένος για μία και μισή. Έτσι λέει ο κοινωνιολόγος Andrew Hacker . Και συνεχίζει ( η Laporte) για να ενισχύσει την θέση του λέγοντας: ‘ Αναφερόταν φυσικά στον ετερόφυλο γάμο. Ο λεσβιακός γάμος butch/femme μπορεί και συνήθως συνίσταται από δύο ολοκληρωμένες προσωπικότητες.’ Η Laporte απέρριψε τις θέσεις των νέων ριζοσπαστών, τους οποίους νουθετεί για την απεχθή ‘ προσπάθειά τους να αρνηθούν την ομορφιά και αυθεντικότητα τέτοιων μακροχρόνιων, μονογαμικών λεσβιακών γάμων.’ Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι την δεκαετία του ’70, όχι μόνο οι ΛΟΑΤ συζητούσαν πολύ περισσότερο για τους γάμους και κάνανε αιτήσεις για διακαιώματα γάμου, είχαν κεντρίσει και την αντίδραση από ετερόφυλους. Όπως αποδεικνύουν οι Peggy Pascoe και ο George Chauncey, 15 πολιτείες ψήφισαν νόμους όπου υπαγόρευαν αυστηρά τον γάμο ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα μεταξύ 1973 –1978. Πολλοί νέοι ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές είχαν ακουστά τους αγώνες των τελών της δεκαετίας του ’70 για την καμπάνια της Anita Bryant's "Save Our Children" στην νότια Φλόριντα καθώς και την πρωτοβουλία California's Briggs Initiative, αλλά η αντίδραση για τους γάμους μεταξύ των ομοφυλοφίλων την δεκαετία του ’70 είναι κυριολεκτικά άγνωστη ακόμη και στους γνώστες της ιστορίας. Έχουμε ακόμη να μάθουμε αρκετά για την δική μας πολιτική ιστορία.

Η δεκαετία του ’80 τείνει να κλονιστεί απο κάθε προσπάθεια οριοθέτησής της στην ομοφυλοφιλική ιστορία ως μια δεκαετία προόδου και απελευθέρωσης. Οι ανησυχίες προοιωνίζονται τον Φεβρουάριο του 1980 στο εξώφυλλο του Christopher Street: ‘Ο εραστής σου μόλις πέθανε…, και η οικογένεια έρχεται να πάρει τα πάντα.’ Το άρθρο παρουσίαζε έναν νέο άντρα του οποίου ο επί δωδεκαετίας φίλος πέθανε από ανακοπή και ο οποίος έχασε το διαμέρισμα και τα αποκτήματα που μοιράζονταν καθώς και όλες τις οικονομίες του συντρόφου του. Ο συντετριμμένος πρωταγωνιστής δήλωσε: Δεν είχα ιδέα πως είχαμε ανάγκη να έχουμε δικαιώματα ως gay ή κάποιου είδους προστασία. Μου φαινόταν πως οι gay δεν είχαν και πολλά πράγματα για τα οποία θα μπορούσαν να παραπονεθούν. Τώρα μου θυμίζει την Γερμανία την δεκαετία του ’30.’ Τα λόγια του φυσικά ακούγονται απόκοσμα, τρομαχτικά, καθώς λέγονται στην απαρχή της ιατρικής κρίσης που θα συντρίψει τις αντρικές ομοφυλοφιλικές κοινότητες της Αμερικής, ενώ η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παρακολουθούσε τις εξελίξεις άπραγη. Έως το 1990, οι προοπτικές θεσμοθέτησης ομοφυλοφιλικών γάμων στην Αμερική ήταν μετά βίας υποσχόμενες σε σύγκριση με αυτές της δεκαετίας του ’70. Στο κύριο άρθρο του Μαρτίου του 1990, ‘ Το Μέλλον της Γκέυ Αμερικής,’ στο Newsweek, σημειώνετε ότι ‘ η απόλυτη πράξη αφομοίωσης για τους ομοφυλόφιλους θα ήταν ο γάμος, ένα δικαίωμα που βρίσκεται στην μελλοντική ατζέντα τους’ – ‘αλλά δεδομένου των αντιρρήσεων από την εκκλησία και την πολιτεία, ο νόμιμος γάμος παραμένει απίθανος για το προσεχές μέλλον.’

Εντυπωσιακά, το άρθρο ανέφερε ‘ πολλοί από την κοινότητα αντιτίθενται σε αυτές τις οιονεί ενώσεις, βασιζόμενοι ότι μιμούνται τους ετερόφυλους γάμους και δεν είναι μοναδικά gay.’ Και ανέφερε την επίδραση του AIDS, που έπαιρνε κάθε χρόνο πολλές ζωές μέχρι να ανακαλυφθεί ο συνδυασμός ή το κοκτέιλ των φαρμάκων το 1996. Η δημοτικότητα της εξωσωματικής γονιμοποίησης, που οδήγησε σε μια έκρηξη γεννήσεων μωρών από λεσβίες την δεκαετία του ’90, απέδειξε την ευπάθεια των ομοφυλοφιλικών οικογενειών. Όμως, αν και πολλές νίκες κερδήθηκαν, μια δικαστική νίκη στην Χαβάη παρήγαγε μια αντίδραση ακόμη πιο μοχθηρή από αυτήν της δεκαετίας του ’70.

Η αντίδραση των ‘90’s οδήγησε σε ένα νέο και χωρίς προηγούμενο εμπόδιο στον αγώνα μας για ισότητα: ο νόμος του 1996 για τους γάμους, αποδεκτός από όλους ως ο πιο anti-gay νόμος που ψηφίστηκε ποτέ από την αμερικανική κυβέρνηση. Κερδίζοντας την ισότητα στους γάμους θα συνεχίσει πολύ πιθανόν να κοστίζει ακριβά εδώ (στην Αμερική) παρά σε άλλες δυτικές δημοκρατίες, και ανάμεσα στα κόστη είναι και οι θυσίες που γίνονται για να προωθήσουμε τον γάμο ως το κεντρικό θέμα του αγώνα μας. Αν και οι νόμοι για τις διακρίσεις προσφέρουν μια προοπτική μεγαλύτερης ασφάλειας σε όλους μας, ο γάμος αναπόφευκτα ωφελεί κάποιους gay και λεσβίες - εξαιρώντας τουλάχιστον στο λιγότερο αυτούς που παραμένουν εργένηδες. Παρόλα αυτά, το γεγονός παραμένει ότι αρκετοί νέοι και νέες ομοφυλόφιλοι υποθέτουν ότι κάποια μέρα θα έχουν το δικαίωμα του γάμου, και αυτό από μόνο του αποτελεί ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Βεβαίως δεν μπορούμε να λέμε ακόμη, όπως είπε και ο Toffler ‘ότι μπορεί να έρθει η μέρα’ όταν ένα δικαστήριο θεωρήσει ότι είμαστε ικανοί να γίνουμε γονείς. Σε μια αποσβολωτική σειρά γεγονότων, το νομοθετικό σώμα της Καλιφόρνια, ψήφισε έναν νόμο για τους γάμους μεταξύ ομοφυλοφίλων. Σε μια διακήρυξη για την σημαντικότητα των κινήσεων συμμαχίας, οι προσπάθειες των Ενωμένων Αγροτικών Εργατών και η ιδρύτρια του Dolores Huerta έκανε μια επιτυχημένη καμπάνια, ορμώμενη από το θρησκευτικό αίσθημά τους, να εξουσιάζει του Λατίνους νομοθέτες να καταπολεμήσουν τον νόμο. Ενώ ο κυβερνήτης Arnold Schwarzenegger έθεσε βέτο στον νόμο αυτό, η κάλυψη από τα μέσα για την απόφασή του ήταν πολύ αρνητική, ακόμη και στις αποκαλούμενες ‘ red states’. Και συνηθίζεται όλο και συχνότερα από τα μέσα να συμπεριφέρονται στους αντιπάλους μας με τον ίδιο βαθμό σαρκασμού όπως σε αυτούς που κάποτε χαιρέτιζαν την ιδέα του ομοφυλόφιλου γάμου. Για παράδειγμα, ένα άρθρο σχολιάζοντας αρνητικά την απόφαση του Arnold Schwarzenegger παράθεσε αυτό που ίσως για την μέση Αμερική να αποτελεί την πιο κραυγαλέα υπόθεση ισοτιμίας στον γάμο. ‘Πως μπορεί ο γάμος 2 αντρών να βλάφτει τον θεσμό του γάμου περισσότερο από την Britney Spears, της οποίας ο πρώτος γάμος ήταν πενηνταπεντάωρο φιάσκο - σχέση στο Λας Βέγκας? αναφέρει η Seattle Post-Intelligencer κάτω από τον τίτλο ‘Βέτο στο Μέλλον’.

Τρίτη, Δεκεμβρίου 19, 2006

Συγχίσεις, άρθρα, blogs...μέχρι στιγμής

Ακόμη σας χρωστώ την υπόλοιπη μετάφραση του άρθρου αλλά θέλω να πιστεύω ότι αύριο θα ολοκληρώσω και την μετάφραση του υπόλοιπου που είναι πολύ ενδιαφέρον
Με το διάβασμα, το κεφάλι μου που είναι ζαλισμένο (σας θυμίζω το ατύχημά μου - έχουν μείνει κάποια παράσημα), την δουλειά μέχρι και το blog το έχω παραμελήσει. Διαφορετικά θα προλάβαινα να διάβαζα τις ανιδιοτελείς υπηρεσίες μιας κυρίας που 'χτύπησε' με δύο μάλιστα αγγελίες στα comments των 2 τελευταίων πόστ. Τι σκέφτετε ο κόσμος για να εξοικονομήσει λεφτά ε; Πάντως τα ιστολόγια γλυτώνουν και απο κόπο και απο έξοδα όσους θέλουν να διαφημίσουν τον εαυτό τους.
Έγιναν τα νεύρα μου ταντέλες πρωί πρωί αλλά μάλλον κατάφερα και την έστειλα στο κάλαθο των αχρήστων

Η δεύτερη σύγχιση ήρθε απο ένα άρθρο του σημερινού φύλου της εφημερίδας Μακεδονία για το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο μέρος του οποίου σας αναδημοσιεύω

Η κοινοτική δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε την περίοδο 6 Σεπτεμβρίου- 10 Οκτωβρίου στα 25 κράτη-μέλη της Ε.Ε.[...]Οι Έλληνες πάντως, είναι ένας απο τους πιο συντηριτικούς λαούς της Ευρώπης, καθώς μόνο το 15% πιστεύει ότι θα πρέπει να επιτρέπεται ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων. Πρόκειται για το τρίτο χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ μετά τους Λετονούς με 12%, και τους Κυπρίους με 14% ενώ ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 44%. Κι ακόμη, το 11% τών Ελλήνων θεωρεί ότι θα πρέπει να επιτρέπεται η υιοθέτηση παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων[..].

Θα μου πείτε γιατί να ξανασυγχιστείς; Μήπως να παρηγορηθώ που είμαστε πίσω απο τους Λετονούς και του Κύπριους; 'Η μήπως να συγχιστώ για το ότι ούτε κάν το μέσο όρο του 44% δεν αγγίζουμε. Το βλέπουμε με τα κυάλια απο μακρυά.

Για να κατεβάσετε την έκθεση του Ευρωβαρόμετρου θα μπείτε στην ακόλουθη ιστοσελίδα:
http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/eb/eb66/eb66_en.htm
και συγκεκριμένα στις σελίδες 42 - 43.

Επίσης, μπήκα σε όσα blog μου επέτρεψε ο χρόνος μου γιατί δουλεύω κιόλας:
Siegmund σου άφησα μηνυμα με το τραγούδι που μας σημάδεψε

Μορτακι κλείσαμε εισητήρια και θα κατεβούμε να δούμε το 2 στην Αθήνα

Απέναντι Πεζοδρόμιο σε διαβάζω ανελλειπώς μακάρι όμως να ήξερα και Ισπανικά...

Gayherο : διαβάστε το άρθρο 'Ένας Ιρανικός εφιάλτης'. Θυμήθηκα ένα έργο που είχα δεί στο περσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου για μια Ιρανή που το έσκασε και έγινε παράνομη μετανάστρια κάπου την Γερμανία. Ντύνεται άντρας και δουλεύει παράνομα σε ενα εργοστάσιο. Εκεί κάνει παρέα με μια κυρία που την ερωτεύεται. Θα ψάξω να βρώ τον τίτλο και θα το γράψω σε πόστ

Penguin Witch μαζί σου μπριζώνομαι και εμπλουτίζω το λεξιλόγιό μου.

Αερικό και Αλκυόνη: Είστε Θεσσαλονικιές και σκεπτόμενες και με αρέσετε πολύ

Desiderius82: Προσπαθώ να σου αφήσω comment από τότε που διάβασα το πόστ για έναν εφιάλτη σου και δεν μπορώ. Γιατί;

Αλχημιστή: καλά να περάσεις και θα βρεθούμε του χρόνου..

Όπως καταλαβαίνετε το διάλλειμα μου ήταν μεγάλο σε διάρκεια...πλησιάζουν και γιορτές...αφήστε τα..

Φιλάκια απο Μπισκοτάκι




Τετάρτη, Δεκεμβρίου 13, 2006

Τί ήταν οι γάμοι μεταξύ ομοφυλοφίλων; Μέρος 2ο

Ειδικότερα, η αρχική ερώτηση του συγγραφέα του άρθρου ήταν αν ο γάμος των ομοφυλοφίλων θα άλλαζε ίσως εξημέρωνε του ομοφυλόφιλους και θα τους υποχρέωνε να βρίσκονται σε λιγότερη σύγχυση. Σε αυτό το θέμα, οι γνώμες των αναγνωστών ήταν ποικίλες. Περισσότερα από ένα γράμματα παρέπεμπαν στην πρόσφατη και πολύ γνωστή ανακάλυψη του Kinsey ότι η μοιχεία ήταν διαδεδομένη, ρωτώντας πώς ο γάμος θα έκανε στους ομοφυλόφιλους αυτό που απέτυχε να κάνει στους ετερόφυλους. Κάποιοι θεώρησαν ότι ο γάμος ήταν λίγο άσχετος με αυτό το θέμα: Δεν άκουσα ποτέ ομοφυλόφιλο να εκφράζει επιθυμία να υιοθετήσει ένα παιδί. Πόσο χαζός μπορείς να γίνεις;’ Ή ‘ δεν υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ και δεν θα υπάρχει γάμος που θα διαρκέσει ανάμεσα σε 2 άντρες στον οποίο να είναι πιστοί. Μπορεί να ζουν μαζί για χρόνια, αλλά ο ένας ή άλλος απατούν και συνήθως το λένε ο ένας στον άλλο.’ Αλλά ένας άλλος άντρας δήλωσε: έχουμε γενικά τις ίδιες αντιλήψεις της τιμιότητας και πίστης στους ‘συζύγους’ όπως οι ετερόφυλοι.’ Και ανέφερε 8 ζευγάρια λεσβιών που γνώριζε πως είχαν παντρευτεί για περιόδους που διαρκούσαν από 3 έως 15 χρόνια. Ένας άλλος άντρας έγραψε καυστικά ‘ότι είμαι υπέρ της νομιμοποίησης του γάμου των ομοφυλόφιλων που το επιθυμούν. Και είμαι ένας από αυτούς που το επιθυμούν.’


Ένας λόγος για τις συζητήσεις που έγιναν την δεκαετία του ’50 για τους ομοφυλόφιλους γάμους ήταν το γεγονός ότι υπήρχαν τόσοι πολλοί ομοφυλόφιλοι και λεσβίες σε μακροχρόνιους ετερόφυλους γάμους σε μια εποχή όπου αν πήγαινες σε γκέι μπαρ θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύλληψη και στην καταστροφή της καριέρας. Τέλος πάντων, θα πρέπει να καταδείξω ότι ο αναγνώστης του περιοδικού ΟΝΕ που συνέκρινε την πιθανότητα της νομιμοποίησης των ομοφυλόφιλων γάμων με αυτήν όπου οι άνθρωποι ξαφνικά θα γίνονταν γίγαντες θεώρησε τους ομοφυλόφιλους γάμους ως μη απαραίτητους μερικώς γιατί ‘ είμαι παντρεμένος εδώ και 4 χρόνια με ένα φυσιολογικό κορίτσι’ η όποία ‘με έχει δεχτεί – ή όχι. Ακόμη μ’ αγαπάει – το πρόβλημα είναι ότι είμαι. Και την αγαπώ και εγώ.’ Στο βιβλίο του που εκδόθηκε το 1951 The Homosexual in America και που σηματοδότησε το πρώιμο ομοφυλόφιλο κίνημα, ο Donald Webster Cory θεώρησε ότι ήταν συνηθισμένο για τους gay άνω των 30, μετά την ολοκλήρωση της σεξουαλικής συνεύρεσης τους να ρωτήσουν ο ένας τον άλλο αν ήταν παντρεμένοι.

Ότι ο γάμος ήταν κατεξοχήν ετερόφυλος θεωρούνταν μερικές φορές δεδομένο ακόμη και από αυτούς που φαντάζονταν ένα μέλλον όπου θα νομιμοποιούνταν ο ομοφυλόφιλος γάμος. Ο Cory, για παράδειγμα, παρουσίασε το προφίλ ενός αγαπημένου ζευγαριού ανδρών που ζούσαν μαζί αρκετά χρόνια, και που το χαρακτήριζε ‘ η πίστη και η θυσία που είναι συγκρίσιμη με αυτήν ενός νόμιμου (ετερόφυλου) γάμου,’ και ρώτησε τους αναγνώστες ‘προτείνετε η κοινωνία να αναγνωρίσει και να εγκρίνει γάμους στους οποίους ο ‘γαμπρός’ και η ‘νύφη’ είναι του ίδιου φύλου και στον οποίο και οι 2 πλευρές σε μια τέτοια ένωση έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως σε οποιοδήποτε άλλο γάμο;’ Όμως το κεφάλαιο για τον γάμο ‘Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος’ γίνεται μετά βίας κατανοητό στο πλαίσιο της σημερινής συζήτησης. Ξεκινάει ρωτώντας αν ο γάμος είναι ‘ η απάντηση’ στους ομοφυλόφιλους – και συνεχίζει παραθέτοντας τα θετικά και αρνητικά του να κρύβει κάποιος τις κλίσεις του μπαίνοντας σε έναν ετερόφυλο γάμο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 60, η ομοφυλοφιλία συζητιόταν πιο ανοιχτά στα ΜΜΕ. Το 1963 ένα άλλο κύριο άρθρο του ΟΝΕ, με τον τίτλο ‘Ας προωθήσουμε τον ομοφυλόφιλο γάμο’ τον αντιμετώπισε σαν μια νίκης της νόμιμης αναγνώρισης των υφιστάμενων σχέσεων, αυτών που ο Randy Lloyd αποκάλεσε ‘ το σετ του ομόφυλου γάμου’, μια ομάδα που αισθάνθηκε ότι παραβλέφθηκε σε ένα πρόσφατο και γνωστό άρθρο του Harper's για τους Για τους ομοφυλόφιλους της μεσαίας τάξης. Ο Lloyd υποστήριξε τις σταθερές σχέσεις και έδωσε συμβουλές για αυτούς που επιθυμούσαν μια τέτοια ζωή. Πρόσθεσε πως ‘ο γάμος δεν είναι σύμβαση κανενός’ και πρότεινε ‘ ότι όταν μια κοινωνία τελικά αποδεχθεί τους ομοφυλόφιλους ως μια μειονότητα με δικαιώματα, τότε θα αποδεχθεί τους παντρεμένους ομοφυλόφιλους ( ένα συμπέρασμα που αρκετοί αναγνώστες αμφισβήτησαν με σθένος. Ο Lloyd μάλιστα προσέδωσε στον γάμο των ομοφυλοφίλων και μια ξεχωριστή καταγωγή (στο αγγλικό pedigree), λέγοντας. ‘Υποψιάζομαι πως αν υπήρχε κάποιος που θα προωθούσε τον θεσμό αυτό με τρόπο διανοουμενίστικο αυτός θα ήταν ο Βρετανός Edward Carpenter."

Όπως και τις άλλες φορές υπήρχε ποικιλία στις αντιδράσεις των αναγνωστών. Ένας από αυτούς ευχαρίστησε τους εκδότες για το άρθρο που με τον τρόπο αυτό μετέφερε την χαρά και την ένταση της δωδεκάχρονης ‘έγγαμης’ σχέσης του. ‘Συμφωνώ με το άρθρο του Randy Lloyd, αλλά αναφέρει ότι υπάρχουν πολλοί ομοφυλόφιλοι που θέλουν να παντρευτούν. Αν αυτό αληθεύει θα ήθελα να ρωτήσω που;’ έγραψε κάποιος. Από την άλλη, ένας άλλος αναγνώστης υποστήριξε ‘με πιάνει φρίκη στην ιδέα του γάμου’ κάποιος άλλος είπε πως το άρθρο ‘είναι σιχαμερό! Τι θέλει αυτός ο αυτοαποκαλούμενος συγγραφέας Randy Lloyd; Να αντιγράψει την ετερόφυλη ζωή;’ Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα απάντηση: ένας αναγνώστης πρότεινε ότι ο ακτιβισμός γύρω από το θέμα του γάμου θα δημιουργήσει επώδυνες πληγές ‘δεν ακούτε τους εχθρούς μας να λένε διαβάζοντας το άρθρο, για όνομα του Θεού, οι gay θέλουν να παντρευτούν μεταξύ τους;’

Η συζήτηση για τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων πήρε εκρηκτικές διαστάσεις στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Με μια σειρά κοινωνικών συμβάσεων να βρίσκονται στο στόχαστρο, έγιναν αγωγές από ομόφυλα ζευγάρια που ζητούσαν να παντρευτούν σε πολλές περιοχές κερδίζοντας την προσοχή του τύπου. Ενώ όλοι έχασαν στο δικαστήριο, δύο φοιτητές από την Μινεάπολη έλαβαν μεγάλη προσοχή από τον τύπο και φωτογραφήθηκαν μαζί στο περιοδικό Look. Κατά μια έννοια το ΄φράγμα’ των συνηθισμένων συζητήσεων γύρω από τους γάμους φαίνεται να έσπασε. Έτσι, για παράδειγμα τον Ιούνιο του 1971 το τεύχος του περιοδικού TV Radio Mirror είχε στο εξώφυλλό του μια εξόφθαλμη επικεφαλίδα ‘Μυστική Τελετή! Ομοφυλόφιλος γάμος ανάμεσα σε ένα σταρ της τηλεόρασης και έναν του κινηματογράφου.’ Μέσα στο τετρασέλιδο άρθρο περιέγραφε μια τελετή που έγινε το Χόλυγουντ την οποία παρακολούθησαν πολλοί γνωστοί αστέρες και στην οποία δύο διάσημοι νέοι παντρεύτηκαν δηλώνοντας την αγάπη που είχε ο ένας για τον άλλο. ‘ Τα ονόματά τους είναι γνωστά σε κάθε σπίτι της Αμερικής,’ βεβαίωσε ο ρεπόρτερ, χωρίς να αποκαλύπτει την ταυτότητά τους. Οι αναγνώστες αρχίζουν να μαθαίνουν ότι ενώ η ομοφυλοφιλία δεν είναι κάτι καινούργιο, το να γίνει μια τελετή – και όχι μόνο – σε αυτήν την ανεκτική κοινωνία δεν είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο. Μάλιστα οι ομοφυλόφιλοι – άντρες και γυναίκες – ενώνονταν μεταξύ τους (με δεσμούς γάμου) και συνέχιζαν τον αγώνα της νομιμοποίησης των ομοφυλοφίλων γάμων.

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 11, 2006

Τι ήταν οι γάμοι μεταξύ ομοφυλοφίλων; Μέρος 1ο

Stewart-Winter, Timothy. What Was Same-Sex Marriage?The Gay and Lesbian Review Worldwide. January - February 2006

Καθώς η ομοφυλοφιλία γίνεται όλο και περισσότερο κοινωνικά αποδεκτή, μπορούμε να αρχίσουμε πια να βλέπουμε οικογένειες βασισμένες σε ομοφυλόφιλους γάμους όπου οι σύζυγοι υιοθετούν παιδιά. Αυτό είχε υποστηρίξει και ο Alvin Toffler στο βιβλίο του Future Shock, την εκδοτική αίσθηση των 70’s όπου εισήγαγε τους Αμερικανούς σε έννοιες όπως η ‘έκρηξη της πληροφόρησης’ ενώ ταξινόμησε και άλλες καινοτομίες που προέβλεψε για τα χρόνια που έρχονται. Για τα παιδιά που μπορεί να υιοθετηθούν από ομοφυλόφιλους, ο Toffler πρόσθεσε κάπως ασυνήθιστα, ‘Αν αυτά τα παιδιά θα ανήκουν στο ίδιο ή στο αντίθετο φύλο είναι κάτι το οποίο μένει να δούμε’. Αναφέροντας την αποποινικοποίηση των ομοφυλόφιλων πράξεων ανάμεσα σε ενήλικες, ανάμεσα σε άλλες εξελίξεις, προχώρησε στην δήλωση « Μπορεί να φτάσει η μέρα όπου ένα δικαστήριο θα αποφασίσει ότι ένα σταθερό ζευγάρι, μορφωμένων ομοφυλόφιλων μπορεί να είναι αρκετά καλοί γονείς.’

Τριανταπέντε χρόνια αργότερα τα λόγια του Toffler ακούγονται διορατικά αλλά όμως κιόλας πεπερασμένα. Αναλογιζόμενοι το ύφος της γλώσσας που χρησιμοποιεί είναι σαν να ταξιδεύουμε πίσω στον χρόνο σε μια εποχή όπου οι έννοιες gay και λεσβιακοί ‘γάμοι’ και ‘γονείς’ ήταν τόσο φουτουριστικοί όπου έπρεπε να κλειστούν σε εισαγωγικά (μια πρακτική που ακόμη ισχύει στους θρησκευτικούς κύκλους). Την ίδια στιγμή το Future Shock, που πούλησε 5 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ, βοηθά να καταρριφθεί η άποψη ότι κανένας δεν σκέφτηκε ποτέ τον γάμο ομοφυλοφίλων ως μια σοβαρή πιθανότητα μέχρι το 2003. Το σημαντικό ιστορικό ερώτημα δεν είναι πότε αρχίσαμε κάποια στιγμή να υποθέτουμε ότι οι ομοφυλόφιλοι γάμοι μπορεί να αποτελούν μια πραγματικότητα, αλλά για τι μέλλον φανταζόμαστε όταν σκεφτόμαστε και μιλάμε για ομοφυλόφιλους γάμους.

Όταν μιλάμε για ομοφυλόφιλους γάμους για τι είδους μέλλον μιλάμε; Μια προσεκτική ματιά στη ΛΟΑΤ ιστορία δείχνει ότι δεν είναι κάτι καινούργιο για τους ομοφυλόφιλους και τις λεσβίες που ονειρεύονται ισότιμους γάμους. Ή για να το συγκεκριμενοποιήσω: εννοώ, ότι από την στιγμή που η πολιτεία αναγνώρισε και έδωσε συγκεκριμένα δικαιώματα στα ετερόφυλα ζευγάρια, τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια – δημόσια ή ιδιωτικά, ή πίσω από ψευδώνυμα, ή στα ημερολόγιά τους – είχαν θιγεί από την άρνηση αυτού του δικαιώματός τους και αναρωτιόνταν μέχρι πότε αυτό θα ισχύει, ενάντια σε κάθε προκατάληψη; Όπως ο George Chauncey είπε το 2004 στο βιβλίο του ‘Why Marriage?’ η παρούσα διαμάχη για τον γάμο είναι δομημένη από μια σειρά αλλαγών, που φτάνουν τουλάχιστον πίσω στην περίοδο του New Deal όπως επίσης και στην περίοδο του Δεύτερου Παγκoσμίου Πολέμου, όπου ο γάμος έγινε ο πρωταρχικός μηχανισμός για την διανομή κρατικών και ιδιωτικών συμφερόντων. Στην μεταπολεμική Αμερική, τα όνειρα για ομοφυλόφιλους γάμους ανταποκρίνονται σχεδόν ακριβώς στην μετατόπιση των δικαιωμάτων που απολάμβαναν μόνο τα ετερόφυλα ζευγάρια. Υποστηρίζω ότι έχουν υπάρξει αρκετές σημαντικές στιγμές στην ιστορία της συζήτησης για του ομοφυλόφιλους γάμους στο τελευταίο μισό του περασμένου αιώνα. Συγκεκριμένα ερωτήματα προκύπτουν συνεχώς. Ίσως τα πιο κοινά είναι: Ποιος είναι ο σκοπός του γάμου, να σταθεροποιήσει την κοινωνία, να διευκολύνει την τεκνοποίηση, να ασφαλίσει την σωστή μεταφορά και διατήρηση του πλούτου; Είναι ο γάμος επιθυμητός; Ο γάμος βασίζεται στην ανισότητα των ανδρών και γυναικών; Και είναι τα ετερόφυλα ζευγάρια κάπως καλύτερα κατάλληλα για γάμο απ’ ότι τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια;

Αν και οι ομοφυλόφιλοι γάμοι στην Αμερική παραμένουν φουτουριστικοί έξω από την πολιτεία της Μασαχουσέτης, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πιθανότητα κάποτε φαινόταν πιο μακρινή από ότι είναι σήμερα. Το Αύγουστο του 1953 το γνωστό ομόφυλο περιοδικό ΟΝΕ είχε κεντρικό θέμα του άρθρο του E. B. Saunders που φανταζόταν πως ο ομοφυλόφιλος κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν στο έτος 2053, ο γάμος μεταξύ αντρών είχε νομιμοποιηθεί. Σε απάντηση, ένας αναγνώστης έγραψε, σε ένα γράμμα του στον εκδότη: ‘τα ερωτήματα που τίθενται για την νομιμοποίηση των ‘παντρεμένων’ ομοφυλόφιλων μοιάζουν με εικασίες που προκύπτουν υποθέτοντας ότι αύριο όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν ξαφνικά γίγαντες, ψηλώνοντας πάνω από 30 πόδια. Θα ήμασταν υποχρεωμένοι τότε να γκρεμίσουμε τα σπίτια μας και να χτίσουμε καινούργια, ή απλά να υψώσουμε το ταβάνι;’ Παρόλα αυτά ο αναγνώστης συνέχισε και αφιέρωσε 10 παραγράφους επιχειρηματολογώντας εναντίον της κρατικής αναγνώρισης των ομοφυλόφιλων ζευγαριών « δεν βλέπω να υπάρχει λόγος να προσπαθήσουμε να νομιμοποιήσουμε την αμοιβαία αγάπη ανάμεσα σε οποιοδήποτε ζευγάρι ομοφυλοφίλων.

(Συνεχίζεται)
Το Μπίσκοτάκι

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 08, 2006

ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΕΙΣ Θηλυκότητα, ανδροπρέπεια και άλλες βεβαιότητες

Λάβαμε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο πληροφορίες για το πρόγραμμα της έκθεσης:

ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΕΙΣ Θηλυκότητα, ανδροπρέπεια και άλλες βεβαιότητες

Μία έκθεση για τα στερεότυπα των έμφυλων ταυτοτήτων και την ανατροπή τους στη σύγχρονη ελληνική τέχνη.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου
Κυριάκος Κατζουράκης – Ιωάννα Λαλιώτου
Προβολή της ταινίας «Ο Δρόμος προς τη Δύση».
Συζήτηση για την τέχνη και τη μετανάστευση

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου
Σώτη Τριανταφύλλου - Έφη Χαλυβοπούλου
Παρουσίαση βιβλίου: «Ιστορίες του σώματος»

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου
Κώστας Γιαννακόπουλος – Δέσποινα Μεϊμάρογλου
Παρουσίαση του έργου Fairyland - έμφυλες ταυτότητες στην τέχνη

Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου
Διαθεματική συνάντηση:
Εικόνες του έμφυλου σώματος στην τέχνη,
την ιστορία και τον κινηματογράφο

Επιμέλεια έκθεσης, παράλληλων εκδηλώσεων: Συραγώ Τσιάρα
Πληροφορίες: 2310 589140-3 • Ώρες λειτουργίας: 11.00 - 19.00
www.greekstatemuseum.com
• e-mail: info@greekstatemuseum.

K Ρ Α Τ Ι Κ Ο Μ Ο Υ Σ Ε Ι Ο Σ Υ Γ Χ Ρ Ο Ν Η Σ Τ Ε Χ Ν Η Σ
0 6 / 1 2 / 2 0 0 6 - 0 4 / 0 2 / 2 0 0 7 Θ Ε Σ Σ Α Λ Ο Ν Ι Κ Η
Κ Ο Λ Ο Κ Ο Τ Ρ Ω Ν Η 2 1 Μ Ο Ν Η Λ Α Ζ Α Ρ Ι Σ Τ Ω Ν


Στην ισοτσελίδα www.greekstatemuseum.com θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες για αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση.

Το Μπισκοτάκι

Τρίτη, Δεκεμβρίου 05, 2006

Straight story

StraightStory

Αυτό μάλλον είναι όλο το τρέιλερ...Στις 21 /12 θα βγάλουμε τελικά συμπεράσματα

Έρχεται.....

Straight Story


Καλή μας θέαση λοιπόν

15.500 γάμοι ομοφυλοφίλων

Σημερινό αρθράκι εφημερίδας Μακεδονία

Περισσότεροι απο 15.500 'γάμοι' μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου καταγράφηκαν τους τελευταίους δέκα μήνες στη Βρετανία, απο την ημέρα δηλαδή που τέθηκε σε ισχύ ο σχετικός νόμος. Ο νόομς που τέθηκε σε ισχύ πέρυσι στις 5 Δεκεμβρίου, ισχύει για άτομα άνω των 16 ετών και προβλέπει ίσα δικαιώματα με τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, δεν επιτρέπει όμως τη θρησκευτική ένωση μεταξύ ομοφυλοφίλων.

Σημείωση: Αναλυτικότερες πληροφορίες θα βρείτε στις ειδήσεις της ιστοσελίδας του εκδοτικού οίκου Πολύχρωμος Πλανήτης (http://www.colourfulplanet.gr)

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 04, 2006

Ομοφυλόφιλοι στην Μέση Ανατολή

Βιβλιοκριτική από το περιοδικό Publishers Weekly, Sept. 18th, 2006

Unspeakable Love: Gay and Lesbian Life in the Middle East
BRIAN WHITAKER. Univ. of California, $19.95 paper (264p)
ISBN 978-0-520- 25017-8

Παρά το γεγονός ότι τα ΜΜΕ του Δυτικού κόσμου καλύπτουν τις πολιτισμικές εντάσεις με βάση τον Ισλαμικό νόμο και την θέση της γυναίκας, λίγη προσοχή έχει δοθεί στο περιπλεγμένο θέμα των ομοφυλόφιλων σχέσεων σε αυτές τις χώρες. O Whitaker, συντάκτης για θέματα της Μέσης Ανατολής στην εφημερίδα Guardian παρουσιάζει μια μετριοπαθή αλλά πληροφοριακή εισαγωγή πάνω στο περίπλοκο ιστορικό, θρησκευτικό, κοινωνικό και νομικό καθεστώς των ομοφυλόφιλων πράξεων και των ομοφυλόφιλων ατόμων στην Μέση Ανατολή. Έχοντας επίγνωση της πολυπλοκότητας του εγχειρήματος του, τονίζει πως λέξεις όπως ομοφυλόφιλος, λεσβία ( στο αγγλικό "homosexual," "lesbian," "gay" and "queer"), είναι Δυτικά κατασκευάσματα και μπορεί να είναι αποπροσανατολιστικά, ή επικίνδυνα ανακριβή όταν χρησιμοποιούνται σε μη-δυτικές κουλτούρες. Ο Whitaker, περιγράφει πολύ παραστατικά τις ζωές γυναικών και ανδρών, από τους οποίους πήρε συνέντευξη, όπως η περίπτωση ενός νέου Σύριου, ο θεραπευτής του οποίου ανακοίνωσε την ομοφυλοφιλία του ασθενούς του στην οικογένεια του καθώς και των δύο Σαουδαράβων που σκότωσαν κάποιον γιατί φοβόταν πως θα κατέδιδε την σχέση τους στις αρχές.

Επίσης, μας παρέχει μια ευρύτερη οπτική των θρησκευτικών και πολιτικών επιπλοκών της ομοφυλοφιλίας: δεν υπάρχει μια εννιαία Ισλαμική θέση για την νομιμότητα των ομοφυλοφιλικών πράξεων. Η Ιρανική κυβέρνηση χρησιμοποιεί συχνά την ποινή της ομοφυλοφιλίας για να στιγματίσει την Αραβική μειονότητα της πόλης Ahwazi. Αν και τα συμπεράσματα στο βιβλίο του Whitaker δεν είναι τελειωτικά, αποτελεί ένα αρκετά διαφωτιστικό έργο για ένα σημαντικό θέμα.

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 01, 2006

AIDS - Στοιχεία για την Ελλάδα

Αναδημοσιεύουμε μέρος άρθρου για το AIDS απο την ιστοσελίδα www.ert.gr

Στην Ελλάδα, από την αρχή του 2006 έως τις 31 Οκτωβρίου δηλώθηκαν 485 νέα περιστατικά HIV λοίμωξης, εκ των οποίων 60 έχουν εμφανίσει AIDS. Από αυτά τα περιστατικά σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΛΠΝΟ), 60 έχουν εμφανίσει AIDS. .Το 80,6% ήταν άντρες, το 19,4% γυναίκες, ενώ το 47% των περιπτώσεων ήταν ομοφυλόφιλοι άντρες. Το 24,3% αφορά ετεροφυλόφιλους άντρες και γυναίκες, ενώ δεν προσδιορίστηκε ο τρόπος μετάδοσης στο 24,3%. Η πλειονότητα των αντρών (24,6%) ήταν ηλικίας 30-34 ετών, ενώ στις γυναίκες προεξάρχουσα ηλικιακή ομάδα ήταν αυτή των 35-39 ετών (17%). Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2006 δηλώθηκαν στο ΚΕΛΠΝΟ τρεις περιπτώσεις μετάδοσης του ιού HIV μέσω μετάγγισης μολυσμένου αίματος, εκ των οποίων οι δύο πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα και η τρίτη σε άλλη χώρα. Οι μεγαλύτεροι αριθμοί θανάτων σημειώθηκαν τα έτη 1994, 1995 και 1996, ενώ υπήρξε και μία σημαντική μείωση του αριθμού των θανάτων που ξεκίνησε το 1997 που οφείλεται στην εισαγωγή νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, οι οποίες καθυστερούν σημαντικά την εξέλιξη της ασθένειας. Το 2005 παρατηρήθηκε αύξηση κατά 25% ανά εκατομμύριο πληθυσμού, συγκριτικά με το 2004, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις το 2006 ο αριθμός των νέων μολύνσεων που θα δηλωθούν αναμένεται να είναι ίδιος ή πιθανώς και μεγαλύτερος από εκείνον του 2005

Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006

AIDS: Τρίτη αιτία θανάτου το 2030

Μέχρι το 2030 το AIDS θα έχει γίνει η τρίτη αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο μετά τις καρδιοπάθειες και τα εγκεφαλικά επεισόδια. Αυτό τουλάχιστον προβλέπει στην τελευταία έκθεσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγιείας, ανατρέποντας προηγούμενες εκτιμήσεις του, σύμφωνα με τις οποίες τα περιστατικά του AIDS θα μειώνονταν συνεχώς και το 2020 ο ιός HIV θα ήταν χαμηλά στη λίστα με τα σημαντικότερα προβλήματα υγιείας στον πλανήτη. Έτσι, οι θάνατοι απο AIDS θα αυξηθούν απο 2,8 εκατομμύρια ετησίως το 2002 στα 6,5 εκατομμύρια το 2030 και τουλάχιστον 117 εκατόμμυρια άνθρωποι θα πεθάνουν απο την ασθένεια στο μεσοδιάστημα.

Από εφημερίδα Μακεδονία Τετάρτη 29 /11/2006

Τρίτη, Νοεμβρίου 28, 2006

HIV is (only?) a gay disease



Άρθρο του Henderson William

Advocate 7/11/2006, Issue 974, p15

Gay activists have spent many years trying to convince the world that HIV shows no preference for any group of people, especially them. So when the Los Angeles Gay and Lesbian Center launched a new public-service campaign in L.A. declaring that "HIV is a gay disease," it turned more than a few heads.

"This is a disease of the immune system, and defining it as belonging to one high-risk group has not been very helpful in the past," said Michael Weinstein, president of AIDS Healthcare Foundation. "There's no value in having it owned by the gay community. It belongs to all of humanity."
But Lorri L. Jean, CEO of the center, said the ads, which have appeared in gay bars and local gay publications since September, were also supported by many HIV/AIDS service providers. "HIV is a gay disease," she said. "It's also a black disease, a Latino disease, a youth disease, a senior's disease, and a women's disease. But in Los Angeles it's overwhelmingly a disease of gay and bisexual men of all races and ethnicities."

Phill Wilson, executive director of the Los Angeles-based Black AIDS Institute, said anything that gets people talking is a good thing. His group will soon debut its own advertising campaign with the tagline "AIDS in America is a black disease." "Nobody fights an enemy that they can't identify," he said. "We're engaged in a real war, and we have to take risks. If the campaign generates conversation, shakes people up, and gives AIDS the attention it deserves, then it's worth the effort."

Who is homosexual and the difference it makes

A review in the journal Current Directionsin Psychological Science contends that we can’t say much that is useful about the mental health of gay men and women until we get clearer about a definition of homosexuality.
Sexual orientation can be defined by romantic or sexual attraction or arousal; by sexual activity or behavior; or by “identity,” meaning that a person regards herself or himself as homosexual or heterosexual.

According to the author, what you can conclude about the relationship of sexual orientation to mental health may depend on which definition you choose. Mental health researchers understandably prefer to rely on identity, which can often be found by asking and divides people simply into two categories. Using this definition, they find an association between homosexuality and anxiety, alcoholism, depression, and suicidal tendencies. The influence of social stigma and discrimination is likely to be powerful here, especially because self-proclaimed homosexuality is sometimes associated with nonsexual behavior, appearance, or personal style that does not fit a gender stereotype— some apparent effeminacy in men or “masculinity” in women.

Sexual behavior as the basis for a definition of homosexuality seems inadequate, because a celibate person can be either straight or gay. With arousal or attraction as a standard, many people will turn out to be only more or less homosexual or heterosexual.

But arousal or attraction seems less subject to social pressure than identity or behavior, and it allows the use of biological measures, including physiological responses and brain scans, to define sexual orientation. Researchers might count as homosexual only people who consistently report homosexual identity, behavior, and attraction. Or they might study the causes and consequences of sexual attraction, behavior, and identityseparately.

Until those various approaches have been thoroughly tested, the author believes, we will not know much about the roots of sexual orientation or its relationship to mental health problems.

Savin-Williams RC. “Who’s Gay? Does It Matter?” Current Directions in Psychological Science (2006): Vol. 15, No. 1, pp. 40–44.

΄Aρθρο του Harvard Health Newsletter. Dec. 2006. Το άρθρο του Savin-Williams το έχουμε για όποιον/α ενδιαφέρεται να το διαβάσει.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006

Βία χωρίς τέλος

Είναι πολλά τα πόστ σήμερα για την ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών. Γενικά για την βία κατά των γυναικών. Έχω μια ιδιαίτερη ευαισθήσια.
Υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες που έχουν να αφηγηθούν μια ιστορία...

Για τον μπαμπά που ήταν βίαιος και την χτυπούσε
Για τον παππού ή τον θείο που ασελγούσε πάνω της
Για τον φίλο που ήταν βίαιος και την χτυπούσε
Για τον σύζηγο που ήταν βίαιος και την χτυπούσε
Για το παιδί της που ήταν βίαιο και την χτυπούσε
Για τον άγνωστο στο δρόμο που την παρακολουθούσε ήταν βίαιος, την βίασε, την χτύπησε
Για τον άγνωστο που την 'κέρασε' υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή και την φυλάκισε σε στρώματα αφιλόξενα...

Κάπου ανάμεσα στις παραπάνω γραμμές βρίσκεται και η δική μου ιστορία. Κάθε φορά που μιλώ για αυτήν, με κάθε λόγο, κάθε χάδι τρυφερό, μια αγκαλιά ζεστή η πληγή κλείνει και γίνεται μια ανάμνηση μακρυνή.

Σας προτείνω τα ακόλουθα links που δίνουν στοιχεία για την ενδοικογενειακή βία

http://www.unifem.org/campaigns/november25/facts_figures.php

Facts & Figures on Violence Against Women

http://www.isotita.gr/var/uploads/conclusions.pdf

Ενδοοικογενειακή Βία / Γενική Γραμματεία Ισότητας


Την καλημέρα μου.

Το Μπισκοτάκι

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ

Σας προσκαλούμε στην εκδήλωση – συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 27/11/2006 στις 19:30 στον 4ο όροφο της ΕΔΟΘ (προξ. Κορομηλά 51) με θέμα:
« Η αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας – Ενημέρωση για το νέο νόμο.»
Ομιλήτρια: κα Αθηνά Κοτζάμπαση,
επ. καθηγήτρια Αστικού Δικαίου, Νομική Σχολή, Α.Π.Θ


ΑΡΣΙΣ Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων
Δίκτυο Γυναικών Μεταναστριών Βορείου Ελλάδος
Κέντρο Κοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών Ε.Κ.Α.Ψ.Υ
Κέντρο Στήριξης της Απασχόλησης και της Επιχειρηματικότητας Γυναικών ΕΡΓΑΝΗ
Πρωτοβουλία Γυναικών Ενάντια στην Κακοποίηση
PRAKSIS (Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας)

Μορφές βίας κατά των γυναικών 5

Sex Slaves

Μορφές βίας κατά των γυναικών 4

She is Somebody

Μορφές βίας κατά των γυναικών 3

Up to 69

Μορφές βίας κατά των γυναικών 2

International day about violence against women

Μορφές βίας κατά των γυναικών

Stop violence against women

Lesbian artists 3 - K.D. Lang

k.d. lang - Sexuality


Come on come on
Shed the skin thats held you in
Ya, held you far too long

Now how bad could it be
If you should fall in love with me
How bad could it be
Sexuality

Come on come one
Kiss away the ones who say
The lust you feel is wrong

Now how bad could it be
If you amuse yourself with me
How bad could it be
Sexuality

Release yourself upon me
Free the hounds of chastity
Unleash your sexuality on me

How bad could it be
If you should lose yourself in me
Now how bad could it be
Sexuality

Release yourself upon me
Free the hounds of chastity
Unleash your sexuality on me

Hush Sweet Lover

k.d. lang - Hush Sweet Lover


Hush sweet lover, hush
And gently hold me in your trust
Lay down your walls
Let me love you with lust

Hush sweet lover, hush
And gently fold me in your touch
I beg of you hush, lover hush

Fall sweet lover, fall
Fall, giving me all
All you can give
Lover please give me all

Hush sweet lover, hush
And gently sway this waking crush
Soothe my desire
And my wanting you so

Hush sweet lover, hush
And gently stay within our trust
I beg of you hush, lover hush

I'm willing to fall
I'll give you my all
All I can give I'll give my all

Hush sweet lover, hush
And gently fold me in your touch
I beg of you hush, lover hush
I beg of you hush, lover hush
I'm begging you hush, lover hush

(Ματάκια μου, στο αφιερώνω. Όταν το διαβάσεις πρόσεξε το. Ελπίζω να κατάλαβαίνεις γιατί)

Το Μπισκοτάκι

Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006

International News

Lesbian News, Nov2006, Vol. 32 Issue 4, p14-15

BRITISH LESBIAN COUPLE ABANDONS MARRIAGE FIGHT
Two British university professors have abandoned their battle to make the United Kingdom government recognize their Canadian marriage.
In July, the High Court Family Division upheld a U.K. law that automatically converted Sue Wilkinson and Celia Kitzinger's foreign marriage into a same-sex civil partnership.
The court also slammed the couple with more than $46,000 in court costs, which is approximately equal to their life savings. As a result, they have no money to appeal the decision, they said.
"This financial penalty is clearly intended to deter us from seeking justice," they wrote in an e-mail. "We will campaign in other ways instead."
Those wishing to help pay the court costs can visit www.equalmarriagerights.org. Canada is one of five nations where same-sex couples have access to ordinary marriage.

SWEDEN GETS A GAY GOVERNMENT MINISTER
Sweden has an openly gay government minister for the first time.
Andreas Carlgren has been appointed environment minister by new Prime Minister Fredrik Reinfeldt. Carlgren and partner Tomas Harila Carlgren live together in an official registered partnership.
Reinfeldt also appointed the country's first black minister, integration minister Nyamko Sabuni, and its first male minister with a ponytail, finance minister Anders Borg.

DUBLIN POLICE SET UP PINK PATROL
A special unit of plainclothes Dublin cops, dubbed the "Pink Patrol," is targeting the city's gay community to catch gay-bashers.
Bashing has become particularly problematic in the George's Street area on the city's south side -- especially near the high-profile gay pub The George.Several arrests have been made and the cases are working their way through the courts.

EURO COMMISSION FUNDS GAY YOUTH PROJECT
The European Commission has funded a two-year project called "Family Matters -- Supporting families to prevent violence against gay and lesbian youth."
It will be run by the Department of Social Research at Italy's University of East Piedmont and by groups for parents, families and friends of gays in Italy, Spain and the United Kingdom.
The commission said gay and lesbian youth frequently lack support and role models within their families and as a result, may have trouble accepting themselves and become vulnerable to bullying, harassment and self-harming.
Families of gays and lesbians need help to accept their children and assist them in dealing with discrimination, the commission said.
The money will be spent on polling, on identifying public and social-service sector "good practice for families of homosexual young people," and to produce educational material, a documentary video and a Web site.

BUDAPEST TOURISM EXTENDS HAND TO GAYS
Budapest Tourism has set up a gay page on its Web site.
"Budapest had a significant gay and lesbian population all the time," the site says. "The significant aversion against them, the legal and social exclusions, started to decrease after 1990 only. A Hungarian word, 'meleg,' was born for homosexuality without abusive, discriminating content." The page includes lists of gay bars, gay clubs, lesbian parties, gay-friendly restaurants and cafes, gay accommodations, "gay homepages," "sexshops" and "useful informations."
See http://www.budapestinfo.hu/en/free%5ftime/and click on "Gay and Lesbian Budapest."

TURKISH GAY GROUP SURVIVES SHUTDOWN ATTEMPT
The office of Turkey's Public Prosecutor has dismissed an attempt by the governor of Bursa to shut down that province's transgender and gay group, the Rainbow Association (Gökkusagi Dernegi).
The governor's office had claimed the group's existence violated laws that ban organizations which promote activities that are illegal or offend public morality.
In its determination, the Prosecutor's Office said "homosexuality is not an offense" and that the Rainbow Association exists "to reach accord with society and defend their rights while explaining their identity."
The organization has "not acted with a deliberate intention of offense," the ruling said.

SITGES GETS GAY SCULPTURE
The gay resort town of Sitges has become the first Spanish locality to erect a gay sculpture in a public space. Mayor Jordi Baijet unveiled the pink-triangle stone October 5. It reads: "Sitges Against Homophobia - 'Never again' - October 5, 1996-2006."
In 1996, the city government came under fire for keeping special records on homosexuals who walked along the beach after dark. The then-mayor ordered the documents' destruction, but a right-wing city councilor took offense at the mayor's move and began telling the media that gay men had forced local youths into prostitution. As a result, tensions flared between gay and straight residents throughout the summer and in September, a group of neo-Nazis attacked a gay waiter.
On October 5, 1996, gays staged a protest against the attack and to call for the city councilor's resignation. They were met by counter protesters who bombed therewith eggs and assaulted them. Police had to escort the gays to safety.
The anti-homophobia sculpture remembers that day. The city government also is distributing anti-homophobia posters and has staged a photographic exposition of the Oct. 5, 1996, conflict.
Eugeni Rodriguez of the Gay Liberation Front of Catalonia told Europa Press that the city's new actions "close a wound."

COP WINS 'MR GAY UK' CONTEST
West Yorkshire police officer Mark Carter, 23, is the new "Mr Gay UK." Carter triumphed over 24 regional finalists as 50 of his police colleagues cheered him on September 30 at Blackpool's Flamingo Club.
In an official West Yorkshire Police statement, Superintendent Nigel Hibbert said: "It's a great achievement and we are all proud of Mark. He's done very well and we are pleased that he has won."
Carter described himself as "absolutely over the moon" about the victory.
"I am happy that people will be able to see that there are police officers who are gay and we are not necessarily the usual people that they see on TV programs like Big Brother," he said. "It will be good for other young gay men to see someone like me who has been successful in a professional job like policing.
"I thought telling people I was gay would mean no one would want to know me but at the Mr Gay UK final I had more people together, supporting me, in one place than I've ever had in my life."
Carter received approximately $9,500 in prize money.

BUENOS AIRES MAYOR SAYS HE ISN'T GAY
The mayor of Buenos Aires, Argentina, Jorge Telerman, has said he isn't gay, he's just "Frenchified."
"The other day, a daily [newspaper] insinuated that I was gay," Telerman told Noticias magazine. "But afterward they stopped screwing around, maybe because they saw that it didn't bother me. I wouldn't have any problems in saying that I'm gay but I'm not. I've been called 'afrancesado' [Frenchified], and the truth is that I am Frenehified. I love everything French."
The magazine then asked Telerman if he's a metrosexual.
"This word doesn't appeal to me," he said. "I am coquettish. Since I was a little boy, I've liked to be well-dressed."

DANISH LESBIANS GRANTED ACCESS TO FERTILITY TREATMENT
Starting January 1, Danish lesbians and single women will have the same access to publicly funded fertility treatment that married women have.
Activists fought a nine-year battle to change the assisted-conception laws.
Same-sex couples who unite under Denmark's groundbreaking 1989 registered-partnership law have all other rights of marriage with the exception of access to adoption. More than 3,000 couples have tied the knot.

SWEDEN TO DEPORT GAY IRANIAN
Sweden is preparing to deport a gay Iranian who had sought asylum.
Citing a report from Sweden's Foreign Ministry, a migration court ruled September 29 that most Iranian gays are not persecuted if they live "discreet and withdrawn" lives.
Sören Andersson, head of the Swedish national gay group RFSL, told The Local, a Stockholm English-language publication, that the man could be executed in Iran.
Some human-rights activists believe they have enough evidence to assert that Iran enforces its death penalty for male anal sex but Human Rights Watch and the International Gay and Lesbian Human Rights Commission have expressed skepticism.
Influenced by that evidence, 138 members of Britain's House of Commons signed a motion in August commemorating "the anniversary of [Iran's] public hanging on 19th July 2005 of two gay teenage boys." The motion also claimed that "as many as 4,000 Iranians have been executed for their homosexuality since the Islamic Revolution in 1979."
The claim that 4,000 Iranian homosexuals have been executed since the revolution is put forth by the Iranian exile gay group Homan. Documentation for the claim is lacking but Peter Tatchell of the British gay group OutRage!, which says its extensive research confirms that Iran executes gays, explained: "Homan based the figure on Iranian media reports of LGBT executions and personal reports from people who had gay friends executed or arrested at private parties who were never seen again and presumed executed.
"They told me of cases where 20 or 30 or more people were arrested in a single raid and who subsequently disappeared forever. This was mostly in the early 1980s and again in the late 1980s.
All sides in the activist debate agree that Iran tortures, harasses and mistreats the nation's gay population.

AMNESTY LAUNCHES FILIPINO CAMPAIGN
Amnesty International on October 3 appealed to Philippines lawmakers to pass pending legislation that prohibits discrimination based on sexual orientation or gender identity.
"Adoption of this law is very significant for the entire region because only one other Asian country -- Fiji -- currently prohibits discrimination on the basis of sexual orientation," said Michael Heflin, director of Amnesty International USA's gay OUTfront program.
The legislation would ban anti-GLBT discrimination in public services, public accommodations, the military, employment, education and health care, among other areas.
Fiji is a South Pacific island republic east of Australia and north of New Zealand. Although its 1998 Constitution forbids antigay discrimination, religious groups recently have begun agitating for repeal of the protections and political support for the GLBT community may not be solid.
In recent years, some legislators have said they were surprised to learn the Constitution protects gays and that they would not knowingly have supported such safeguards.

Τρίτη, Νοεμβρίου 21, 2006

Hold me - Κράτησέ με

Ένα χαμένο ή λησμονημένο τοπίο
Ένα αντικείμενο που χάθηκε ή ξεχάστηκε ή εξαφανίστηκε
Μια αίσθηση που απωλέσαμε με τα χρόνια
Ένα συναίσθημα που χάθηκε ξαφνικά
Ένας άνθρωπος που έφυγε για να ξαναγυρίσει

Ένας άνθρωπος που έφυγε και δεν ξαναγύρισε πια
Ένας άνθρωπος που έφυγε για να μην ξαναγυρίσει
Τη μνήμη που χάνεται επανέρχεται χάνεται πάλι ή βρίσκει άλλους δρόμους να χαθεί ή να βρεθεί

Αυτό είναι πάνω κάτω το κεντρικό θέμα της ταινίας Κράτησέ με της Λουκίας Ρικάκη.

Αν μπείτε στην ιστοσελίδα της ταινίας
http://www.holdme.gr μπορείτε να διαβάσετε για το πως ξεκίνησε αυτή η ταινία. Αλλά και για τις ιστορίες απώλειας που έστειλε ο κόσμος.

Είναι δύσκολη ταινία, φορές φορές κουραστική, με όμορφες εικόνες, με λόγια που σκαλίζουν σε σένα τον θεατή θύμησες, απώλειες. Όλες μαζεμένες σε μια ταινία που πια δεν αντέχεις. Δεν ήταν καθόλου κακή ταινία. Απεναντίας – όλοι όμως ζοριζόμαστε όταν μας έρχονται τόσα νοήματα, σκέψεις και λέξεις ταψί στο κεφάλι...

Χθες το βράδυ δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε από την ένταση. Θυμήθηκα, έκλαψα και ακόμα και τώρα που γράφω δεν μπορώ να ξεχωρίσω τις γραμμές...

Το Μπισκοτάκι

Δευτέρα, Νοεμβρίου 13, 2006

47ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Τέσσερις και σήμερα..ξεκινά επιτέλους.
Στην ιστοσελίδα www.filmfestival.gr θε βρείτε το πρόγραμμα καθώς και τις υποθέσεις απο όλες τις ταινίες.

Διαλέξαμε και σας παρουσιάζουμε τις ταινίες που θίγουν θέματα ομοφυλοφιλίας.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Αθώος / Σάιμον Τσουνγκ

Ηιστορία μιας οικογένειας από το Χονγκ Κονγκ, που μεταναστεύει στον Καναδά, ιδωμένη μέσα από τα μάτια του Eric, ενός δεκαεπτάχρονου αγοριού, ο οποίος πρέπει να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον,αλλά και να συμβιβαστεί με την ομοφυλοφιλία του. Όταν ο έρωτάς του για τον αντισυμβατικό συμμαθητή του, James, απορρίπτεται, ξεκινά να ενεργεί αυτοκαταστροφικά.Δημιουργεί δεσμό με τον λαθρομετανάστη Ah Cheng, που εργάζεται στο εστιατόριο της μητέρας του. Η προσπάθειά του να τον βοηθήσει προκαλεί αναπόφευκτη σύγκρουση με τη μητέρα του, και έχει απρόβλεπτες συνέπειες για τον ίδιο.

Απροσδόκητα / Κάρτερ Σμιθ

Ο Ben είναι ένας μοναχικός μαθητής γυμνασίου σε μια μικρή πόλη. O Grant είναι ένας επικίνδυνα γοητευτικός συμμαθητής που μόλις έφτασε στην πόλη. Η εμμονή του Ben με τον Grant θα τον οδηγήσει σε καταστάσεις πολύ πιο μοχθηρές απ’ ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί.

Δυο κορίτσια / Σοφί Λετουρνέρ
Η ζωή στην πρώτη γυμνασίου. Η Manue και η Sophie, δύο εντεκάχρονα κορίτσια, είναι κολλητές φίλες.Περνούν το χρόνο τους η μια στο σπίτι της άλλης και το κύριο θέμα συζήτησής τους είναι τα αγόρια.Η Manue ξεμυαλίζεται με διάφορους και αρχίζει να παραμελεί τη Sophie, η οποία δεν βιάζεται να μεγαλώσει. Τα μυστικά που ανταλλάσσουν αρχίζουν να τους γεμίζουν ντροπή και η σχέση τους μετατρέπεται σε κοριτσίστικη. Η Sophie νοιώθει προδομένη και, ανίκανη να καταλάβει, βιώνει την πρώτη της ερωτική απογοήτευση.

Αρκεί που είσαι εδώ / Στέφαν Βέστερβελε

Ο Sebastian, µια νεαρή αρσενική πόρνη, αποτελεί µια από τις λίγες ευκαιρίες διατάραξης της µοναχικής καθηµερινότητας του Georg. Ο Georg αγαπά τη χαλαρότητα, τον παιχνιδιάρικο τρόπο και τις παράξενες ιστορίες του Sebastian. Το όνειρό του γίνεται πραγµατικότητα, όταν ο Sebastian του ζητά να µείνει µαζί του όλη τη νύχτα. Ο Georg κάνει τα πάντα ώστε να απολαύσει τις σπάνιες και πολύτιµες στιγµές τους. Όµως, όσο περισσότερο προσπαθεί να πλησιάσει το αγόρι, τόσο ο Sebastian κόβει την επαφή µαζί του. Οι ελπίδες του Georg γκρεµίζονται. Ωστόσο το ίδιο βράδυ, ο Sebastian στέκεται µπροστά από την πόρτα του ξανά, για να του πει αντίο. Η τελευταία τους νύχτα γίνεται µια διακήρυξη αγάπης.

Μαύρη νύχτα / Γκας Βαν Σαντ

Βασισµένη στην αυτοβιογραφική νουβέλα του Walt Curtis, η ταινία Μαύρη νύχτα, παρουσιάζει την ιστορία του Walt, τριαντάρη διευθυντή ενός µίνι µάρκετ σε µια υποβαθµισµένη περιοχή του Πόρτλαντ, ο οποίος ερωτεύεται τρελά τον Johnny, έναν έφηβο µεξικανό λαθροµετανάστη. Αν και ο Johnny εκµεταλλεύεται πρόθυµα τη γενναιοδωρία του Walt, αρνείται σταθερά τη σεξουαλική σχέση µαζί του. Τελικά ο Walt αναγκάζεται να συµβιβαστεί µε τον λιγότερο ελκυστικό –αλλά περισσότερο πρόθυµο– φίλο του Johnny, τον Pepper, ενώ παράλληλα συνεχίζει απτόητος να διεκδικεί τον Johnny.


Μην μείνετε όμως μόνο σε αυτές. Το φεστιβάλ είναι ενα παράθυρο στον κόσμο και είναι κρίμα να μην αφιερώσουμε λίγο απο τον χρόνο μας και να κοιτάξουμε έξω απο αυτό το παράθυρο...
Το Μπισκοτάκι

Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2006

Lesbian Artists - Ursula Then







Ursula Then http://www.ursula-then.com

Απο πού πάνε για την άνοιξη;

Αν ήξερες πόσες μορφές αλλάζεις μέσα μου
πότε μωρό, πότε τσιγγάνικος χορός, φιλί και ντέφι
πότε φαύνος ανέμελος σ’ άπιαστο κέφι
πότε έφηβος συλλογισμένος μ’ αυτά τα σκιερά σου
μάτια σ’ αρχαίου ναού τα σκαλοπάτια
πότε νεράιδα με χαμόγελο όλο υποσχέσεις
πότε άγιος βυζαντινός, βαθύς και απόμακρος
πότε θλιμμένος τροβαδούρος σε παλάτι
πότε γοργόνα οργισμένηπότε μια τρίλια ματωμένη

πότε ένας κλόουν μαγικός μ’ αστείο βήμα
πότε μπουρίνι, πότε πανηγύρι
πότε παράδεισος και πότε τιμωρία.


μα απ’ όλα αυτά τα πρόσωπα που αλλάζεις
ένα μου είναι πιο λατρευτό
το πλάσμα εκείνο το σοφό και γελαστό
που ήρθε από το πουθενά μια μέρα να μου θυμίσει
ότι η ζωή είναι φλογέρα, που θέλει κέφι
για να παίζει, ακόμα κι αν μας περιπαίζει.

Απο πού πάνε για την άνοιξη; (Αρλέτα, Καστανιώτης 1997)

Το Μπισκοτάκι

Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006

Athens - Gay Pride Day 2006

Του χρόνου πάμε Αθήνα;

Το Μπισκοτάκι

Ηλικιωμένες λεσβίες


Σας μεταφράζω την βιβλιοκριτική του ακόλουθου βιβλίου για τις ηλικιωμένες λεσβίες.
Κομμάτια από το βιβλίο αυτό θα μεταφραστούν και θα παρουσιαστούν σε επόμενο post.
Clunis, D. Merilee et al. Lives of Lesbian Elders: Looking Back, Looking Forward. Haworth. 2005. ISBN 0-7890-2333-4.
Το βιβλίο ασχολείται με θέματα που αφορούν τις λεσβίες, την ταυτότητα τους, την οικογένεια, την εργασία, τα γηρατειά και ευπροσαρμοστικότητάς τους στα δεδομένα της ζωής. Η Clunis συγγραφέας του The Lesbian Parenting Book: A Guide to Creating Families and Raising Children, και οι υπόλοιποι συγγραφείς πήραν συνεντεύξεις από 62 λεσβίες ηλικίας 55 – 95 που ζουν στην Καλιφόρνια, το Όρεγκον, και την Ουάσινγκτον. Οι συγγραφείς αγγίζουν θέματα που συνάγονται από τις συνεντεύξεις, μέρος των οποίων παρουσιάζονται αυτούσιες. Αναπόφευκτα κάποιες γυναίκες εκφράζονται με μεγαλύτερη σαφήνεια από άλλες, και αυτή η εναλλαγή των συνεντεύξεων δίνει μια αίσθηση ασύνδεσης στα κείμενα. Στον αναγνώστη δίδεται μια κοντινή ματιά στις ζωές αυτών των γυναικών καθώς συζητούν, μάχονται και τελικά θριαμβεύουν στις προσωπικές και επαγγελματικές τους ζωές. ΤΟ βιβλίο αρχίζει με ένα κείμενο για το πως η ομοφυλοφιλία γινόταν αντιληπτή στην ανθρώπινη ιστορία και κλείνει με ένα χρονολόγιο των πιο σημαντικών γεγονότων.
Το Μπισκοτάκι

Τρίτη, Νοεμβρίου 07, 2006

Ψήφος εμπιστοσύνης στους gay πολιτικούς

Στο ημερήσιο φύλλο της 3/11 της εφημερίδας Espresso υπάρχει άρθρο για στοιχεία που προέκυψαν από μια πανελλαδική έρευνα της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας.

Ψήφος εμπιστοσύνης στους gay πολιτικούς της Βίκυς Καρατζαφέρη

Μια νέα πανελλαδική έρευνα-έκπληξη για την σεξουαλικότητα αποκαλύπτει ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι πλέον τόσο συντηρητικός όσο κατά καιρούς πιστεύεται: η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων λέει ‘ναι’ στους gay πολιτικούς! Είναι χαρακτηριστικό ότι οι 7 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι δεν επηρεάζει καθόλου την πρόθεση ψήφου εάν ένας υποψήφιος πολιτικός είναι ομοφυλόφιλος[…]

Αυτά τουλάχιστον προκύπτουν από τα στοιχεία πανελλαδικής έρευνας της ΕΜΑΣ (Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας), η οποία πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 15 Σεπτεμβρίου – 15 Οκτωβρίου 2006, σε δείγμα 1.700 ατόμων, ηλικίας 20 – 70 ετών. Σύμφωνα με τον δρα Κωνσταντίνο Κωνσταντινίδη, χειρουργό, ουρολόγο ανδρολόγο και πρόεδρο της ΕΜΑΣ, οι απαντήσεις που δόθηκαν παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.[…]

Το 69% των ερωτηθέντων απάντησε ‘όχι, δεν επηρεάζεται καθόλου’, ενώ μόλις το 19% δεν θα ψήφιζε έναν πολιτικό ο οποίος έχει δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος. Η έρευνα διεξήχθη με ανώνυμη μεθοδολογία, συνεπώς δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι οι ερωτηθέντες προσποιήθηκαν ότι είναι προοδευτικοί.[…]

Δευτέρα, Νοεμβρίου 06, 2006

Συνέδριο απο ομοφυλόφιλους για ομοφυλόφιλους

Όπως θα πληροφορηθήκατε αυτές τις μέρες ήμουνα εκτός Θεσσαλονίκης για ένα συνέδριο. Στην επιστροφή σκεφτόμουν αν έχει διοργανωθεί κάποιο συνέδριο από ομοφυλόφιλους για ομοφυλόφιλους όπου θα γίνονταν ομιλίες και παρουσιάσεις για θέματα που μας απασχολούν. Έχει γίνει κάτι τέτοιο; Υπήρχε τέτοια πρόθεση στο παρελθόν; Γνωρίζω μόνο πως πραγματοποιούνται συγκεντρώσεις όπου γίνονται κάποιες συζητήσεις.

Πως σας φαίνεται ως ιδέα; Θεωρείτε πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό στην Ελλάδα;

Το Λουκουμάκι

Νύχτα στον κήπο του Καλού και του Κακού

Στην ιστοσελίδα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία διαβάστε την επιστολή του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών στον κύριο Τσαγκαρουσιάνο

Ο τελευταίος σε κάποιο άρθρο του στην στήλη΄'Σάββατο βράδυ Κυριακή πρωί' φαίνεται πως αναφέρθηκε στις πρόσφατες δηλώσεις του αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου για τους ομοφυλόφιλους. Ακολουθεί αναδημοσίευση του άρθρου

http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=gay&a=&id=11092876

Νύχτα στον κήπο του Καλού και του Κακού

Από το «Γραφείο του Αρχιεπισκόπου» πήρα την επιστολή που ακολουθεί.

Τη δημοσιεύω αυτούσια.

«Αξιότιμε κ. Τσαγκαρουσιάνε, Διάβασα με προσοχή το δημοσιευθέν στο φύλλο της 21ης Οκτωβρίου της έγκριτης εφημερίδας σας σημείωμά σας με τίτλο "Ο Διάβολος φοράει μαύρα" -στο πλαίσιο της τακτικής εβδομαδιαίας στήλης σας "Σάββατο βράδυ Κυριακή πρωί"- το οποίο συνοδεύει ένα εξαιρετικά εμπαθές για τον Αρχιεπίσκοπο κείμενο του συγγραφέα κ. Νίκου Δήμου που αναδημοσιεύετε.

Ως τέτοιου χαρακτήρα το εν λόγω κείμενο δεν χρήζει περαιτέρω σχολιασμού. Το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου περιλαμβάνει άλλωστε σαφώς και χωρίς ουδεμία αμφισβήτηση και την υπό ιδίαν, εννοείται, ευθύνη, έκφραση πρόδηλα προσβλητικών χαρακτηριστικών ή έωλων προσωπικών εκτιμήσεων που εκπηγάζουν από πάσης φύσεως ιδεοληψίες ή αρνητικά συναισθήματα. Ο διάλογος όμως επ' αυτών είναι μάλλον αδιέξοδος, καθώς είναι άλλο πράγμα ή άνευ ορίων λεκτική βία και άλλο η διατύπωση αντικειμενικής, νηφάλιας και καλόπιστης κριτικής, όση σκληρότητα και αν αυτή εμπεριέχει. Σε τελική ανάλυση, ο καθένας μπορεί ελεύθερα και αβίαστα να βγάλει τα όποια συμπεράσματά του.

Βεβαίως, αυτό το κείμενο υποκαθιστά τρόπον τινα το δικό σας σχόλιο ως "απάντηση" όπως σημειώνετε, στο τακτικό σκοταδιστικό παραλήρημα του Παρασκευαΐδη - αυτήν τη φορά εναντίον των ομοφυλοφίλων». Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος -του οποίου ούτε το πρόσωπο λοιδορείται ούτε ο ρόλος και η αποστολή χλευάζονται διά της αμφιβόλου αισθητικής και συνειδητά ή υποσυνείδητα λαϊκίστικης αναφοράς του διά του επωνύμου του -ουδέποτε εστράφη κατά των ομοφυλοφίλων, τους οποίους θεωρεί παιδιά του Θεού, ελεύθερα και αυτεξούσια πρόσωπα με δυνατότητα σωτηρίας, όπως άλλωστε και κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως της ιδεολογικής πολιτικής, φιλοσοφικής, θρησκευτικής ή προσωπικής του ταυτότητας. Είναι άλλο όμως πράγμα η θεώρηση αυτή και άλλο η αποστροφή της Εκκλησίας προς την αμαρτία. Εκτός φυσικά εάν αντιλαμβάνεστε ως "παραλήρημα" και δη "σκοταδιστικό", το δικαίωμα και την υποχρέωση του Αρχιεπισκόπου να εκφράζει, στο πλαίσιο της πνευματικής του ευθύνης, τη θέση της Εκκλησίας για τους θεσμούς του γάμου και της οικογένειας και να επισημαίνει τους κινδύνους από την υπονόμευσή τους, κυρίως λόγω της αξίωσης των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, να έχουν δικαίωμα υιοθεσίας παιδιών, των οποίων προφανώς η ομαλή ανάπτυξη και ψυχική ισορροπία παραθεωρούνται προκλητικά. Εκτός εάν θεωρείτε ότι η διατύπωση μιας τέτοιας θέσης πρέπει απλά να απαγορευθεί.

Προφανώς, η αναφορά και μόνο της σχετικής χριστιανικής διδασκαλίας από τον Αρχιεπίσκοπο -η οποία ούτε φυσικά επιβάλλεται σε κανέναν ούτε όμως προσαρμόζεται στις επιθυμίες, τις επιλογές ή στα βαθύτερα πιστεύω τού οιουδήποτε- τον καθιστά, κατά την γνώμη σας, "πληγή για την Ελλάδα" και άνθρωπο που "καθυστερεί την εξέλιξη και εξυγίανση της κοινωνίας, όσο όλα τα αναχρονιστικά κόμματα μαζί». Ή μήπως η εξέλιξη και εξυγίανση της κοινωνίας προϋποθέτουν την απαξίωση της διδασκαλίας αυτής και το φίμωμα όποιου την διατυπώνει;

Φιλικά,

Χάρης Κονιδάρης,

Διευθυντής Γραφείου Τύπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών»

Μικρή απάντηση: Η επιστολή επαναλαμβάνει τα γνωστά. Να μην ξαναπώ κι εγώ τα ίδια. Μόνο ένα: Δεν πιστεύω σε θεσμούς και συστήματα ιδεών πιστεύω στις περιπτώσεις των ανθρώπων. Καλές είναι οι οικογένειες των Ελλήνων, αλλά συχνότατα αποδεικνύονται κοιτίδες παθολογίας. Και όντως είναι δύσκολο οι gay να υιοθετούν παιδιά, αλλά όχι ακατόρθωτο να τα κάνουν ευτυχισμένα. Προ έτους, το περιοδικό των «New York Times» είχε ακριβώς αυτό το θέμα του στο εξώφυλλο: Ευτυχισμένα παιδιά σε gay οικογένειες.

Επίσης, δεν μού εμπνέουν σεβασμό οι τίτλοι, αλλά οι προσωπικότητες. Θα μπορούσα σαφώς να υποκλίνομαι σε έναν Αρχιεπίσκοπο, έτσι όπως υποκλίνομαι σε έναν ποιητή, ή έτσι όπως έσκυψα και φίλησα το χέρι του Παΐσιου στο Ορος. Επειδή εκτιμώ τον χαρακτήρα, την καλοσύνη και την ευφυΐα του. Ο κ. Παρασκευαΐδης δεν μου προκαλεί τέτοια αισθήματα, διότι, αντί να φέρνει αγάπη, διχάζει τον κόσμο, τού αρέσει υπερβολικά να φαίνεται, και υποδαυλίζει διαρκώς τη μισαλλοδοξία του ποιμνίου του. Ειλικρινώς, δεν πιστεύω ότι κάνει καλό στην Ελλάδα -αν και πρέπει να προσθέσω κάτι αποκαρδιωτικό: οι βασικοί ενδοεκκλησιαστικοί διώκτες του είναι χειρότεροι από αυτόν -βασικά εποφθαλμιούν τα μεγαλεία του. Παρακαλώ, μη με συντάσσετε με αυτούς. Τους απεχθάνομαι εξίσου.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/11/2006

A certain peace.. - Nikki Giovanni

Λοίπον σήμερα έχω πολύ ρέντα μάλλον και δημοσιεύω το ένα post μετά το άλλο. Το σαββατοκύριακο δεν έχω πρόσβαση στο Internet oπότε όλα μου τα απωθημένα βγαίνουν τις Δευτέρες...Όπως σας ανέφερα στο προηγούμενο post έστειλα την φίλη μου ταξίδι για δουλείες...Την άφησα στις 5 το πρωί στο τόπο αναχώρησης και όταν επέστρεψα σπίτι και ξάπλωσα είδα τον εφιάλτη νούμερο 1..
Το πρωί πιά όταν ξύπνησα πιο ανάλαφρη και πιο ξεκούραστη θυμήθηκα το ακόλουθο ποιήμα μια πολύ αγαπημένης μου ποιήτριας της Nikki Giovanni:

A Certain Peace

it was very pleasant
not having you around
this afternoon

not that i don't love you
and want you and need you
and love loving and wanting and needing you

but there was a certain peace
when you walked out the door
and i knew you would do something
you wanted to do
and i could run
a tub full of water and not worry about answering the phone
for your call
and soak in bubbles
and not worry whether you would want something
special for dinner
and rub lotion all over me
for as long as i wanted
and not worry if you had a good idea
or wanted to use the bathroom

and there was a certain excitement
when after midnight you came home
and we had coffee and i had a day of mine
that made me as happy
as yours did you

Αυτό και άλλα ποιήματα της θα βρείτε στην σελίδα http://members.tripod.com/~Raincloud771/htm/nikki.htm

Το Σάββατο το βράδυ άργησα να κοιμηθώ και ακολούθησε ο εφιαλτής no 2.

Τελικά όμως ξέρετε κάτι; Ήταν ωραία που έκανε αυτό που ήθελε, και ας την έπιασε και εκείνη το παράπονο και ήθελε αγκαλίτσα το βράδυ. Το έχω ξαναγράψει: είναι σημαντικό να υπάρχει χώρος και χρόνος και για τους δύο σε μία σχέση.

Το Μπισκοτάκι

Πέφτω


Πέρασε ενα σαββατοκύριακο χωρίς την καλή μου...την έστειλα σε ταξίδι για δουλειές. Όμως είχα για παρέα την Λένα. Ομοφυλόφιλη, με απίστευτο χίουμορ, αρκετά προβληματισμένη και μπλεγμένη στο παρελθόν της...

Θέλω να επιστρέψω γρήγορα απο την δουλεία μου για να ξαναβρεθώ μαζί της...

Το βιβλίο με τον τίτλο ' ΠΕΦΤΩ' έχει εκδοθεί το 2001 (κάλλιο αργά παρά ποτέ που το διαβαζώ τώρα) απο τις εκδόσεις ΟΞΥ

Στο αναγνωστικό μου πρόγραμμα ακολουθεί το θεατρικό του Misima Primary Colors...για να δούμε
Το Μπισκοτάκι

Καμπάνια για ξενώνες κακοποιημένων γυναικών στην Θεσσαλονίκη

Αναδημοσίευση απο την ιστοσελίδα του Δικτύου Γυναικών Θεσσαλονίκης:

ΞΕΝΩΝΕΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η Διεθνής Κοινότητα έχει αναγνωρίσει το φαινόμενο της Βίας κατά των Γυναικών ως κοινωνικό φαινόμενο και ως παραβίαση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Το θέμα της Βίας κατά των Γυναικών έχει απασχολήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ΟΗΕ, φορείς οι οποίοι επανειλημμένα έχουν προτείνει τη λήψη μέτρων από τα Κράτη μέλη προς την κατεύθυνση της αποτελεσματικής αντιμετώπισης του φαινομένου.

Μία από τις αιχμηρότερες εκφάνσεις του φαινομένου τη συναντούμε στην άσκηση βίας στο πλαίσιο της οικογένειας . Παρότι είναι αδύνατη η καταγραφή του συνόλου των περιστατικών, οι στατιστικές φέρουν μία στις πέντε γυναίκες να υφίσταται τη βίαιη συμπεριφορά του συζύγου ή συντρόφου της.

Η έκταση και η οξύτητα του φαινομένου οδήγησε το 1986 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην έκδοση σχετικού ψηφίσματος το οποίο προβλέπει τη λειτουργία ενός κέντρου υποδοχής και φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών ανά 10.000 κατοίκους.Με την καμπάνια αυτή ζητούμε:

1) Από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, πλήρεις δομές στήριξης κακοποιημένων γυναικών, που να περιλαμβάνουν ψυχολογική, νομική και επαγγελματική υποστήριξη, καθώς και επαρκώς στελεχωμένο ξενώνα φιλοξενίας για τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας και τα παιδιά τους.

2) Από την κυβέρνηση, τη θέσπιση επαρκούς και αποτελεσματικής νομοθεσίας για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας.

Σας καλούμε να στηρίξετε την καμπάνια μας με την υπογραφή σας. Οι υπογραφές θα σταλούν στον Δήμο Θεσσαλονίκης, στην Γενική Γραμματέα Ισότητας, στον υπουργό Δικαιοσύνης και στην Πρόεδρο της Βουλής.

Πρωτοβουλία Γυναικών Ενάντια στηνΚακοποίηση

protovoulia_enantion_kakopoiisis@yahoo.gr

Μπορείτε να στείλετε την υπογραφή σας (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο κ επάγγελμα) και με email στη διεύθυνση protovoulia_enantion_kakopoiisis@yahoo.gr

Το Μπισκοτάκι

Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006

Εκκλησία και Ομοφυλοφιλία

Στην σελίδα της εφημερίδας Ευρυτανικά Νέα και στην έκδοση της Τετάρτης 28 Δεκεμβρίου 2005

http://www.evrytanika.gr/0161-0180/0163/scolian.htm

Υπάρχει κάτι ενδιαφέρον

Δυο μέτρα και δυο σταθμά; Το νομικό τμήμα της Ιεράς Συνόδου υπέβαλε αίτηση στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων "να μην θεωρείται η ομοφυλοφιλία εμπόδιο στην άσκηση του δημοσίου λειτουργήματος των Μητροπολιτών"!!! Αλήθεια ό,τι θεωρείται "κουσούρι" για τους λαϊκούς, δεν είναι κουσούρι για ιερωμένους και μάλιστα μητροπολίτες; Ποια είναι η θέση του νομικού τμήματος της Ιεράς Συνόδου για τις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις των μητροπολιτών;

Μήπως γνωρίζει κάποιος κάτι παραπάνω για αυτό;

Το Λουκουμάκι

Ομοφυλοφιλία και ελευθερία γνώμης

Αναδημοσίευση απο
http://www.orthodox.net.gr/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=108

Εκκλησία και Κοινωνία: Ομοφυλοφιλία και ελευθερία γνώμηςτου Ευαγγέλου Νιάνιου, δημοσιογράφου

O Γάλλος βουλευτής του κυβερνητικού κόμματος Κριστιάν Βανέστ καταδικάστηκε από δικαστήριο της Λίλλης για προσβολή των ομοφυλοφίλων σε πρόστιμο 2.000 ευρώ για ηθική αποζημίωση στις ομοφυλοφιλικές οργανώσεις και 1.000 ευρώ δικαστικά έξοδα. Ο Βανέστ είχε χαρακτηρίσει σε εφημερίδα της εκλογικής του περιφέρειας την ομοφυλοφιλία ως «απειλή για την επιβίωση της ανθρωπότητας» (Le Monde, 25.1.2006).

Το δικαστήριο έκρινε ότι οι απόψεις του εμπίπτουν στον νόμο της 30ής Δεκεμβρίου 2004, που εισηγήθηκε η «Ανωτέρα Αρχή κατά των διακρίσεων και για την ισότητα», και ο οποίος προβλέπει φυλάκιση έξι μηνών και πρόστιμο 22.500 ευρώ για προσβολή «προσώπου ή ομάδας προσώπων για την σεξουαλική τους συμπεριφορά».

Ο βουλευτής, που είχε αντιταχθεί στην ψήφιση του σχετικού νόμου, δήλωσε ότι θα εφεσιβάλει την απόφαση και θα φθάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό δικαστήριο υπερασπιζόμενος το δικαίωμα
της ελευθερίας της γνώμης.

Το περίεργο είναι ότι, αν και η καταδίκη του βουλευτή είχε την επιβαλλόμενη δημοσιότητα, από τον γαλλικό τύπο (ημερήσιο και εβδομαδιαίο) απουσίασαν παντελώς σχόλια, με φωτεινή εξαίρεση τον Ivan Rioufoi, τακτικό αρθρογράφο της εφημερίδας Le Figaro (27.1.2006) που σε βραχύ σχόλιο έγραφε για «Βαρύ χτύπημα κατά της ελευθερίας της γνώμης» και «Πώς θα διαλεχθούμε στη δημοκρατία όταν μία άποψη εμπίπτει στην αρμοδιότητα των δικαστηρίων;».
Θυμίζουμε ότι πριν ένα περίπου χρόνο το Ευρωκοινοβούλιο απέμπεψε τον προταθέντα από την Ιταλία ως Επίτροπο κ. Μπουτιλιόνε -καθηγητή της φιλοσοφίας και σύμβουλο του Πάπα Ιωάννη-Παύλου του Β΄- για τους ίδιους λόγους. Σε σχετική ερώτηση είχε απαντήσει ότι προσωπικά θεωρεί την ομοφυλοφιλία αμαρτία αλλά είχε σπεύσει να διαβεβαιώσει ότι αυτή του η προσωπική εκτίμηση δεν θα τον επηρέαζε στις πολιτικές του αποφάσεις. Μάταια όμως…
Αναντίρρητα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σχέδιο υπονόμευσης της οικογένειας και νομιμοποίησης μιας παρά φύσιν σχέσης με ολέθριες επιπτώσεις τόσο στα άτομα όσο και στην κοινωνία.

Ενισχυτικό αυτής της εκτίμησης είναι και οι διθύραμβοι των «προοδευτικών» κονδυλοφόρων αναφορικά με την ταινία «Το μυστικό του Brokeback mountain», στην οποία η ελευθερία του άνδρα ταυτίζεται με την ομοφυλοφιλία. Ήδη η ταινία έχει αποσπάσει 8 υποψηφιότητες για βραβεία Όσκαρ και, δεδομένης της «αδυναμίας» της Ακαδημίας των βραβείων αυτών στις «μειονότητες», εικάζεται ότι θα σαρώσει. Όπως επεσήμανε ο Δημήτρης Μπούρας (περιοδικό «Κ» Καθημερινής 12.2.2006) ο σκηνοθέτης «παγιδεύεται σε έναν υπολανθάνοντα μισογυνισμό… Ο άνδρας είναι πραγματικά ελεύθερος στη Φύση, όπου ανακαλύπτει τη φύση του (η ομοφυλοφιλία)… Η γυναίκα, που με εξαίρεση το ρόλο της ως μητέρα περιγράφεται επιμελώς σαν ένα αξιοθρήνητο πλάσμα, τον παγιδεύει στην οικογένεια. Κατ’ επέκτασιν τούτων, το ελεύθερο πνεύμα και η φύση του άνδρα ευνουχίζονται για να συγκροτήσουν το θεμέλιο της κοινωνίας. Οι περισσότερες ταινίες του Άγγλου σκηνοθέτη της ταινίας, είναι διεισδυτικές ηθογραφίες, με την οικογένεια να βρίσκεται σε μια διαδικασία μετάβασης από το παλιό στο καινούργιο, το οποίο, όμως, εδώ αποφεύγεται σκοπίμως να διατυπωθεί».

Από τον Ορθόδοξο Λόγο


Το Λουκουμάκι

Μήνυση κατά του blogme.gr

Χθες ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του πρώτου Παγκόσμιου Φόρουμ για τη Διακυβέρνηση του Διαδικτύου. Και αυτές τις μέρες γνωστοποιήθηκε μια ιστορία που από ότι φαίνεται ξεκίνησε πριν από 5 μήνες περίπου. Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος ο δημιουργός του blogme.gr συνελήφθη μετά από καταγγελία ότι μέσω του blogme.gr παρείχε πρόσβαση σε ιστολόγιο, μέσω του συστήματος εύρεσης RSS, που περιείχε δυσφημιστικό υλικό για κάποιο δημόσιο πρόσωπο. Ο τελευταίος προέβη σε μηνύσεις...

Θέλω να πω το εξής : Όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο θα πρέπει να γνωρίζεις ότι θα μπεις στο στόχαστρο κάποιων που δεν συμφωνούν με τις θέσεις σου. Με την ιδιότητα του πολίτη αυτής της χώρας της ευνομούμενης και δημοκρατικής έχεις όμως και το δικαίωμα να προσφύγεις στην δικαιοσύνη όταν προσβάλλεσαι.

Αναρωτιέμαι όμως: Σε αυτήν την δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το λίκνο της δημοκρατίας, υπάρχει ελευθερία του λόγου; Μου περνάει από το μυαλό η ακόλουθη σκέψη: η μεγάλη διάδοση των ιστολογίων, όπου πίσω από την ανωνυμία γράφουμε σκέψεις και εκφράζουμε λόγο οφείλεται σε έλλειμμα δημοκρατίας καθώς ο πολίτης δεν μπορεί να εκφραστεί μέσα από πιο επίσημα κανάλια. Δείχνει την ανάγκη του πολίτη να επικοινωνήσει και με άλλους συμπολίτες που μοιράζονται (ή δεν μοιράζονται) τις θέσεις του.

Η ιστορία έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης. Επειδή σε μια ιστορία υπάρχει ο λόγος και ο αντίλογος, η άλλη πλευρά εγώ σας παραπέμπω στα ακόλουθα links

http://www.blogme.gr/blog/post/index/21/

http://funelsue.blogspot.com/

http://argos.wordpress.com/2006/10/31/fools/

Τελειώνω με το εξής: Υπάρχει ο όρος Information Age καθώς και επιστήμες που στόχος τους είναι η ελεύθερη πρόσβαση και διάθεση της πληροφορίας και των ιδεών. Υπάρχουν και μεμονωμένες προσπάθειες που βοηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ας μην τις φιμώνουμε

Το Μπισκοτάκι

Πέμπτη, Νοεμβρίου 02, 2006

Μήνυση κατά του blogme.gr


Θα επανέλθουμε με κείμενο μόλις ενημερωθούμε για την σοβαρή αυτή υπόθεση.

Anonymous said...

Μωράκι μου, μου γράφεις περιπαιχτικά

Anonymous said
Γιατί το ευχαριστώ δεν κάνει να μάθουμε; Ελπίζω να μην γίνομαι αδιάκριτη..:)
3:58 μμ

και εγώ σου απαντώ...

Χθες εκεί που δούλευα ξαφνικά γέμισε η αγκαλιά μου πανέμορφα, ευωδιαστά λουλούδια σαν το άρωμα που αναβλύζει απο την όμορφη ψυχή σου και στο γραφείο ήρθε άνοιξη σαν αυτή που έφερες στην ζωή μου...

Σε γλυκοφιλώ παντού

Τετάρτη, Νοεμβρίου 01, 2006